احمد زيدآبادی کارشنانس مسائل ايران و خاورميانه

اسراییلی ها ظاهرا از برنامه دولت وحدت ملی فلسطین که در برخی سایت های خبری متعلق به حماس منتشر شده است، نا امید شده اند چرا که در این برنامه بر «حق مقاومت» فلسطینی ها در برابر اشغال اسراییل در صورت بی نتیجه ماندن مذاکرات تاکید شده و موجودیت اسراییل نیز به صراحت مورد شناسایی قرا نگرفته است.

این در حالی است هنوز مشخص نیست که مطلب انتشار یافته در سایت های خبری وابسته به حماس تا چه اندازه با برنامه نهایی دولت وحدت ملی فلسطین تطبیق دارد چرا که برخی از کشورهای جهان از جمله آمریکا اعلام کرده اند که برای موضع گیری نهایی در برابر دولت وحدت ملی فلسطین، منتظر اعلام رسمی برنامه های آن خواهند ماند.

اما صرف نظر از آنکه برنامه دولت وحدت ملی فلسطین چه باشد، به نظر می رسد جامعه جهانی چاره ای جز پذیرش این دولت ندارد زیرا در شرایط حاضر امکان تشکیل دولتی میانه رو تر از آن وجود ندارد.

در حقیقت، به جریان افتادن گفتگو های صلح بین اسراییل و دولت وحدت ملی فلسطین فرصتی برای ورود خاورمیانه به عصری تازه است، طرفی که این فرصت را از دست دهد، به عنوان عامل خشونت های ناشی از مرگ صلح و امید در این منطقه بحران زده از جهان شناخته خواهد شد

در واقع، ترکیب کابینه دولت وحدت ملی در فلسطین بازتابی از گرایش های مختلف در سطح جامعه فلسطینی است و اسراییل و متحدانش نمی توانند این واقعیت را نادیده بگیرند.

همین موضوع در حقیقت برخی از قدرت های بزرگ نظیر فرانسه و روسیه را ترغیب کرده است که به صورتی هر چند ملایم از تشکیل دولت وحدت ملی فلسطین استقبال کنند و انتظار می رود که این نوع موضع گیری توسط سایر کشورهای تاثیرگذار در نظام بین الملل بخصوص در داخل اتحادیه اروپا نیز تکرار شود.

به نظر می رسد حتی آمریکا نیز از اتخاذ موضع سرسختانه ای علیه دولت وحدت ملی فلسطین خودداری کند و دست کم فرصتی برای تطبیق مواضع دولت وحدت ملی با شروط کمیته چهارجانبه بین المللی قائل شود.

در چنین شرایطی اگر اسراییل بر تحریم دولت وحدت ملی فلسطین اصرار ورزد، به احتمال زیاد دولت عبری دچار انزوای بین المللی کم سابقه ای خواهد شد.

طبق نظر سنجی هایی که اخیرا به ابتکار بنگاه خبری بی بی سی صورت گرفته است، اسراییل نامقبول ترین کشور روی زمین در بین افکار عمومی بسیاری از ملت هاست. قاعدتا مهمترین دلیل افزایش نگاه منفی مردم جهان به اسراییل، نوع برخورد این کشور با فلسطینی هاست، برخوردی که تقریبا هر روزه در رسانه های تصویری سراسر جهان به نمایش گذاشته می شود و افکار عمومی را تحت تاثیر قرار می دهد.

بر این اساس، پافشاری اسراییل بر ادامه تحریم دولت وحدت ملی که سبب بروز فقر و گرسنگی بی سابقه ای در بین مردم عادی فلسطین شده است، تنها به افول بیشتر وجهه اسراییل در جهان منجر می شود و این کشور را به صورت بزرگ ترین مانع پیش روی صلح معرفی می کند، دو چیزی که معمولا مورد نگرانی اسراییلی هاست.

در عین حال، اگر اسراییل بخواهد بر شرایط خود برای همکاری با دولت فلسطین اصرار ورزد، عملا فلسطینی ها را در موقعیتی غیر ممکن قرار خواهد داد چرا که بدیل دولت وحدت ملی در فلسطین، جنگ داخلی است و هیچ ملتی برای خوشایند کشوری بیگانه، تن به جنگ داخلی نمی دهد.

با توجه به شرایط فوق، بعید نیست که دولت اسراییل پس از یک دور تلاش دیپلماتیک – احتمالا بی حاصل - برای متقاعد کردن قدرت های بزرگ به ادامه تحریم اقتصادی دولت وحدت ملی فلسطین، به تدریج از موضع نخست خود فاصله بگیرد و در برابر دولت اسماعیل هنیه از خود نرمش نشان دهد.

در دولت آقای هنیه چهره هایی مانند مصطفی برغوثی، سلام فیاض، زیاد ابوعمرو و هانی القواسمی حضور دارند که اسراییل به سختی می تواند شریکی معتدل تر و منطقی تر از آنها در بین فلسطینی ها برای خود پیدا کند.

پرهیز اسراییل از مذاکره با چنین چهره هایی سوق دادن روند صلح به سمت محال است و این نکته ای نیست که به نفع اسراییل باشد.

در حقیقت، به جریان افتادن گفتگو های صلح بین اسراییل و دولت وحدت ملی فلسطین فرصتی برای ورود خاورمیانه به عصری تازه است، طرفی که این فرصت را از دست دهد، به عنوان عامل خشونت های ناشی از مرگ صلح و امید در این منطقه بحران زده از جهان شناخته خواهد شد.