احمد زیدآبادی کارشناس مسائل ايران و خاورميانه

	اگر کشور دیگری در وضعیت فعلی لبنان به سر می برد، به احتمال زیاد تجزیه ارضی یا جنگ داخلی در انتظارش بود

دولت آمریکا، مخالفان دولت آقای سینیوره را به تدارک "کودتا علیه دولت دموکراتیک لبنان" متهم کرده و جان بولتون نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد، ترور پی یر جمیل وزیر صنایع لبنان را "نخستین شلیک" اين "کودتا" خوانده است.

این در حالی است که رهبران سه شریک ائتلافی، دولت آقای سینیوره را نامشروع دانسته اند و محمد رعد رئیس فراکسیون حزب الله در مجلس لبنان تأکید کرده است که دولت فؤاد سینیوره به دلیل برگزاری اجلاس اضطراری برای تصویب طرح تشکیل دادگاه بین المللی برای محاکمه متهمان به قتل رفیق حریری نخست وزیر فقید لبنان، به رغم استعفای وزیران شیعه، گام به "تونلی تاریک" گذاشته است.

تونل تاریک در واقع همان تعبیری است که این روزها بسیاری از ناظران داخلی و خارجی به صورتهای مختلف برای توصیف آینده لبنان به کار می برند.

جامعه کوچک اما چندطایفه ای و چندمذهبی لبنان در حال حاضر به دو بخش طرفداران و مخالفان سوریه تقسیم شده و اختلاف بین این دو بخش از جامعه به حدی عمیق و گسترده است که بسختی می توان فرمولی برای مصالحه بین آنها پیدا کرد.

هم اکنون طیف مخالف سوریه که تحت نام جنبش 14 مارس فعالیت می کند کنترل کابینه و اکثریت مجلس لبنان را در اختیار دارد اما امیل لحود رئیس جمهور مسیحی لبنان به عنوان متحد سرسخت سوریه در کنار حسن نصرالله رهبر حزب الله، نبیه بری رئیس مجلس و رهبر جنبش امل و نیز میشل عون رهبر حرکت ملی آزاد لبنان قرار دارد.

در حقیقت دولت لبنان عملاً به دو پاره متخاصم تقسیم شده و هر پاره تلاش می کند تا کنترل کامل دستگاه دولت را در اختیار گیرد.

چشم انداز مصالحه درباره لبنان بین آمریکا و فرانسه و عربستان که حامی دولت فؤاد سینیوره تلقی می شوند با ایران و سوریه که در کنار حزب الله و متحدانش قرار گرفته اند، کاملاً تاریک است

رهبران جنبش 14 مارس برای خلع امیل لحود از ریاست جمهوری که او را دست نشانده سوریه می دانند، بسختی تلاش می کنند، حال آنکه طرفداران سوریه پیش از این در صدد بودند با به دست آوردن یک سوم وزارتخانه های کابینه، نسبت به مصوبات دولت حق وتو پیدا کنند اما اکنون در پی ساقط کردن دولت از راه برپایی تظاهرات خیابانی اند.

به نظر می رسد نفوذ توده ای دو طیف متخاصم در لبنان نیز تقریباً یکسان است و هر دو طیف قادرند در صورت لزوم صدها هزار تن از هواداران خود را به خیابانها بکشانند.

اگر کشور دیگری در وضعیت فعلی لبنان به سر می برد، به احتمال زیاد تجزیه ارضی یا جنگ داخلی در انتظارش بود اما لبنان کوچکتر از آن است که قابل تقسیم باشد، ضمن آنکه این کشور در دهه های هفتاد و هشتاد میلادی درگیر جنگ داخلی خانمانسوزی بوده که تکرار آن برای مردمش غیرقابل تحمل است.

در این میان، معامله ای بین قدرتهای جهانی و منطقه ای دارای نفوذ در لبنان می تواند به عنوان راه حلی برای پایان دادن به بحران سیاسی در این کشور در نظر گرفته شود اما از قرائن موجود چنین بر می آید که کشورهای متنفذ در لبنان اختلافاتشان کمتر از طیفهای داخلی لبنان نیست و در حال حاضر چشم انداز مصالحه ای درباره لبنان بین آمریکا و فرانسه و عربستان که حامی دولت فؤاد سینیوره تلقی می شوند با ایران و سوریه که در کنار حزب الله و متحدانش قرار گرفته اند، کاملاً تاریک است.

در این میان میشل سلیمان فرمانده ارتش لبنان هم اعلام کرده است که نیروهای تحت امرش در منازعه سیاسی بین دولت و مخالفانش بی طرف خواهند ماند و صرفاً مانع بروز شورش و آسیب رساندن به دارایيهای عمومی و شخصی خواهند شد.

بدین ترتیب، چنانچه حادثه غیرمنتظره ای در صحنه پرالتهاب لبنان رخ ندهد که سمت و سوی تحولات لبنان را تغییر دهد، تظاهرات خیابانی مخالفان دولت و نحوه واکنش دولت به آن، روزهای پرالتهاب و سرنوشت سازی برای لبنان رقم خواهد زد.