احمد زيدآبادی کارشناس مسايل خاورميانه

	مردان مسلح به سمت اتومبيل آقای جميل که در حال عبور از محله ای مسيحی نشين در بيروت بوده شليک کردند

سعد حريری رئيس فراکسيون اکثريت در پارلمان لبنان بلافاصله پس از وقوع قتل، انگشت اتهام خود را به سوی سوريه نشانه رفت و دولت بشار اسد را مسئول قتل پی ير جميل دانست، در حالی که خبرگزاری رسمی سوريه ترور آقای جميل را 'قويا' محکوم کرده است.

پی ير جميل فرزند امين جميل رئس جمهور سابق لبنان و رهبر حزب مسيحی کتائب بود.

امين جميل از رهبران جنبش موسوم به ۱۴ مارس (ائتلاف ضد سوری گروههای لبنانی) است و پدرش که نام او نيز پی ير جميل بود، در سال 1975 مورد سوء قصد قرار گرفت که اين سوء قصد منجر به حمله فالانژيستها به اردوگاههای آوارگان فلسطينی و آغاز جنگ داخلی لبنان شد.

بشير جميل، عموی پی ير جميل نيز در سال 1982 ظاهراً يک روز پس از ادای سوگند رياست جمهوری ترور شد که حزب کتائب اين ترور را به روسيه نسبت داد.

اکنون نيز قتل پی ير جميل وزير صنايع دولت فؤاد سينيوره در حالی به وقوع می پيوندد که از سوئی شورای امنيت سازمان ملل برای تأييد پيش نويس تشکيل دادگاه بين المللی برای محاکمه متهمان به قتل رفيق حريری نخست وزير فقيد لبنان آماده می شود و از سوی ديگر، حزب الله لبنان در حال برنامه ريزی برای ساقط کردن دولت آقای سينيوره از راه برپايی تظاهرات خيابانی و نافرمانی مدنی است.

قتل پير جميل اگر به درگيری هواداران جناح های لبنانی منجر نشود، ممکن است در کوتاه مدت حزب الله را از سازماندهی تظاهرات خيابانی باز دارد، زيرا ترور آقای جميل، افزون بر همه آثار خود، مردم لبنان را از تبديل نزاع های سياسی به درگيری های نظامی و تسويه حساب های خونين نگران و حامی ثبات بيشتر کشور می کند

به نظر می رسد قتل آقای جميل بر هر دوی اين حوادث تاثير بگذارد و روند تحولات لبنان را به سمت و سوی متفاوتی ببرد.

احتمالا قتل پير جميل روند تصميم گيری در شورای امنيت سازمان ملل را برای تاييد تشکيل دادگاه بين المللی را تسريع خواهد کرد.

هدف از تشکيل دادگاه بين المللی که جامعه لبنان را به دو طيف موافق و مخالف آن تقسيم کرده است، محاکمه متهمان قتل رفيق حريری است که در سال گذشته ميلادی به همراه ۲۴ تن از همراهانش در انفجاری به قتل رسيد.

کميسيون تحقيق سازمان ملل متحد شماری از مقام های امنيتی سوری و لبنانی را به دست داشتن در اين قتل مهم کرده است.

پس از ترور آقای حريری ۲۴ اقدام تروريستی ديگر نيز در لبنان به وقع پيوست که در يکی از آنها جبران توينی روزنامه نگار معروف لبنانی قربانی شد. رهبران جنبش ۱۴ مارس تمام اقدامات تروريستی پس از قتل رفيق حريری را به سوريه و عوامل آن در داخل لبنان نسبت داده اند و خواستار گسترش وظايف کميسيون تحقيق سازمان ملل برای کشف عوامل اين حوادث و محاکمه بين المللی آنها شده اند.

قتل پير جميل در واقع بيست و پنجمين حادثه تروريستی پس از ترور آقای حريری در لبنان و نخستين عمليات تروريستی مهم پس از جنگ ۳۴ روزه حزب الله و اسراييل به شمار می رود.

قتل پير جميل در واقع بيست و پنجمين حادثه تروريستی پس از ترور آقای حريری در لبنان و نخستين عمليات تروريستی مهم پس از جنگ ۳۴ روزه حزب الله و اسراييل به شمار می رود

قتل پير جميل طبيعتا احساسات بسياری از لبنانی ها را تحريک خواهد کرد؛ اين در حالی است که امين جميل، پدر آقای جميل مقتول، در سخنانی پس از کشته شدن پسرش خواستار آرامش مردم شده و گفته نبايد به دنبال 'انتقام جويی' بود.

در سوی ديگر، برانگيخته شدن احساسات مردم لبنان می تواند حزب الله و متحدانش را در موقعيت دشوارتری قرار دهد؛ اگرچه حزب الله نيز به فاصله کوتاهی پس انتشار خبر قتل آقای جميل، اين اقدام را 'تروريستی' خطاب کرد و محکوم کرد.

حزب الله پيش از اين در مواردی چون ترور رفيق حريری و جبران توينی پس از محکوم کردن اين اقدام ها، اسراييل را به عنوان عامل قتل معرفی کرده است و بعيد نيست که اين بار نيز موضعی مشابه اتخاذ کند.

صرف نظر از اينکه موضع حزب الله چه تاثيری بر افکار عمومی مردم لبنان داشته باشد، به نظر می رسد که قتل پير جميل در برنامه حزب الله برای ساقط کردن دولت آقای سينيوره از راه تظاهرات خيابانی تاثير خواهد گذاشت.

اين احتمال وجود دارد که جنبش ۱۴ مارس تلاش کند تا مراسم تشييع و تدفين پير جميل را به بسيج سياسی هواداران خود و نمايش قدرت در برابر نيروهای طرفدار سوريه در لبنان تبديل کند.

چنين بسيجی که پيش از اين نيز در جريان ترور رفيق حريری صورت گرفته است، در صورت وقوع، می تواند به تقويت سياسی جنبش ۱۴ مارس و تضعيف رقيبان آن از جمله حزب الله منجر شود.

قتل پير جميل اگر به درگيری هواداران جناح های لبنانی منجر نشود، ممکن است در کوتاه مدت حزب الله را از سازماندهی تظاهرات خيابانی باز دارد، زيرا ترور وزير صنايع لبنان، افزون بر همه آثار خود، مردم اين کشور را از تبديل نزاع های سياسی به درگيری های نظامی و تسويه حساب های خونين نگران و حامی ثبات بيشتر کشور می کند.