چرا عده زیادی از مردان جوان عرب از ویاگرا استفاده می‌کنند؟

ربیع حبشی در عطاری خود در محله تاریخی باب شعریه در قلب قاهره، «معجون‌های جادویی»‌اش را نشان می‌دهد.

آقای حبشی با فروش داروهای گیاهی و طبیعی تقویت‌کننده قوای جنسی در پایتخت مصر، شهرتی برای خود دست و پا کرده است. اما در چند سال گذشته، شاهد تغییر در خواسته‌های مشتریانش بوده است.

او می‌گوید: «اکثر مردها حالا به دنبال قرص‌های آبی رنگی هستند که از شرکت‌های غربی می‌خرند.»

بر اساس مطالعات متعدد، مردان جوان عرب بیش از پیش از داروهایی مانند سیلدنافیل (که با نام تجاری ویاگرا شناخته می‌شود)، واردنافیل (لویترا، استاکسین)، و تادالافیل (سیالیس) استفاده می‌کنند.

علیرغم این شواهد، شاید عجيب نباشد که اکثر مردان جوان، که بی‌بی‌سی در خیابان‌های مصر و بحرین با آنها صحبت می‌کرد، استفاده از دارو برای مشکلات نعوظ یا حتی آشنایی با آن داروها را انکار می‌کردند. حتی برخی از همان اول از صحبت در مورد این موضوع خودداری کردند، زیرا آن را «مغایر ارزش‌های اخلاقی جامعه» می‌دانستند.

در واقع، بنا به پژوهشی که در سال ۲۰۱۲ انجام شده است، مصر دومین سرانه مصرف داروهای ضد ناتوانی جنسی در جهان عرب را داشت. عربستان در صدر این فهرست قرار گرفت.

الریاض، روزنامه سعودی که این گزارش را منتشر کرد، در آن زمان تخمین زد که سعودی‌ها سالانه ۱.۵ میلیارد دلار (۱.۲۳ میلیارد پوند؛ ۱.۴۳ میلیارد یورو به نرخ ارز امروزی) برای قرص‌های تقویت‌کننده قوای جنسی هزینه می‌کنند. مصرف عربستان سعودی حدود ۱۰ برابر روسیه بود که جمعیت‌اش در آن زمان پنج برابر عربستان بود.

اخیراً، نتایج یک مطالعه توسط نشریه عربی اورولوژی نشان داد که ۴۰ درصد از شرکت‌کنندگان مذکر جوان سعودی در مقطعی از زندگی خود از دارویی مشابه ویاگرا استفاده کرده‌اند.

مصر همچنان در رتبه‌های بالایی قرار دارد. طبق آمار دولتی از سال ۲۰۲۱، فروش داروهای ضد ناتوانی جنسی در این کشور بالغ بر ۱۲۷ میلیون دلار در سال است که معادل ۲.۸ درصد از کل بازار دارویی مصر است.

فشار بر مردان

پيداست که عده‌ای می‌خواهند سهمی از اين بازار داشته باشند.

در سال ۲۰۱۴ یک داروی ضد ناتوانی جنسی به نام فنکوش در فروشگاه‌های مواد غذایی مصر به شکل یک تخته شکلات ظاهر شد. فنکوش به قیمت یک پوند مصر فروخته می‌شد (۵ صدم دلار به نرخ ارز امروز). مدت کوتاهی پس از عرضه آن به بازار، توزیع فنکوش متوقف شد و پس از گزارش رسانه‌های محلی مبنی بر فروش آن دارو به کودکان، نیروهای امنیتی تولیدکننده آن را دستگیر کردند.

استفاده از داروهای ضد ناتوانی جنسی در بین مردان مسن‌تر از مردان جوان‌تر شایع‌تر است. با این حال، در یمن، داده‌های وزارت بهداشت نشان می‌دهد که بیشتر مردان بین ۴۰ تا ۴۵ سال این داروها را استفاده می‌کنند.

گزارش‌های محلی حاکی از آن است که از زمان آغاز جنگ داخلی یمن بین شورشیان حوثی و دولت تحت حمایت عربستان در سال ۲۰۱۵، استفاده از ویاگرا و سیالیس به عنوان مواد تفریحی در مهمانی‌ها به پدیده‌ای رایج در میان مردان جوان تبدیل شده است.

محمد صفاقسی، استاد تونسی اورولوژی و جراحی باروری و ناباروری، در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی تاکید کرد که این‌گونه داروها «محرک نیستند» و برای درمان بیماری‌هایی هستند که در بیشتر موارد «سالمندان به آن‌ها دچار می‌شوند».

در همین حال، یک کارشناس مسائل جنسی در خاورمیانه می‌گوید که مردان جوان عرب به دلیل فرهنگ رایج به مصرف قرص‌های ضد ناتوانی جنسی روی می‌آورند.

شیرین فقی، روزنامه‌نگار مصری-بریتانیایی و نویسنده کتاب «سکس و ارگ: زندگی خصوصی در جهان عرب در حال تغییر» توضیح می‌دهد: «دلیل این موضوع شاید مسئله بزرگتری باشد که مردان جوان عرب با آن مواجه هستند.»

خانم فقی در واکنش به نتایج یک نظرسنجی بزرگ که در سال ۲۰۱۷ با حمایت سازمان ملل در مورد برابری جنسیتی در خاورمیانه انجام شد، توضیح می‌دهد: «تقریباً همه شرکت‌کنندگان مرد از آینده و نحوه تأمین مخارج خانواده‌شان می‌ترسیدند. مردان بسیاری از فشار شدید مرد بودن صحبت می‌کردند، در حالی که زنان شرح می‌دادند که چگونه مردان دیگر مرد نیستند.»

او می‌گوید: «از آنجایی که معنای مردانگی تحت فشار است و توانایی جنسی نيز در فرهنگ مردانگی تنیده شده است، تأکید بیشتری روی عملکرد جنسی وجود دارد.»

خانم فقی تأکید بر عملکرد جنسی را تا حدی به باورهای نادرست و انتظارات بیش از اندازه ایجاد شده ناشی از پورنوگرافی نسبت می‌دهد «که تصورات مردان جوان را در مورد آنچه که در مورد مردانگی، «طبیعی» است تغییرمی‌دهد.»

برداشت‌های تاریخی

در حالی که استفاده از داروها برای نیازهای جنسی ممکن است پدیده‌ای مدرن در جوامع عربی به نظر بیاید، مصرف داروهای تقویت قوای جنسی بخشی از فرهنگ عمومی در طول تاریخ عرب بوده است.

ابن قیم جوزیه، محقق و نویسنده مهم اسلامی قرن چهاردهم، در مجموعه کتاب‌هایش، «مختصر زاد المعاد»، مجموعه‌ای از دستور العمل‌های گیاهی با هدف تقویت میل جنسی را گنجانده است.

شیرین فقی می‌گوید که در سنت عربی و میراث اسلامی «زنان از نظر تاریخی بسیار قدرتمندتر و دارای میل جنسی بیشتری نسبت به مردان دیده می‌شوند» در حالی که مردان احساس می‌کنند «برای کم نیاوردن به تقویت عملکرد جنسی نیاز دارند».

اين تفکر را در دوره امپراتوری عثمانی می‌توان دید. نویسنده‌ای به نام احمد بن سلیمان به درخواست سلطان سلیم اول، که از ۱۵۱۲ تا ۱۵۲۰ حکومت می‌کرد، کتاب «رجوع الشیخ الی صباه» (بازگشت شیخ به جوانی) را نوشت. این کتاب دایرةالمعارفی از داروها و دستور العمل‌های گیاهی برای درمان بیماری‌های جنسی و تحریک میل جنسی زن و مرد بود.

پس از گذشت صدها سال، بسیاری از مردان جوان عرب هنوز به چنین علاج‌هایی روی می‌آورند و بازار اين داروها بسیار پررونق است.