بوریس جانسون و نبرد برای 'آب‌پز' نشدن

این باید بدترین هفته عمر بوریس جانسون می‌بود؛ هفته‌ای سرشار از شکست، رسوایی و جنجال. ولی نخست‌وزیر بریتانیا به جای عقب‌نشینی، حملاتش به مخالفان را تشدید کرده تا سیاست آن‌ها برای 'آب‌پز' کردنش را خنثی کند.

هفته‌ای که با اتهام پارتی‌بازی برای یک 'دوست نزدیک' شروع شد، با رأی دیوان عالی به غیرقانونی بودن مهم‌ترین تصمیم دوران زمامداری‌اش ادامه یافت، سپس ادبیاتش در حمله به منتقدان جنجال آفرید، بعد از آن در هفتمین رأی‌گیری در مجلس از زمان نخست‌وزیر شدنش برای هفتمین بار شکست خورد، و دست آخر پرونده 'پارتی‌بازی' به پلیس ارجاع داده شد.

ولی دولت معتقد است این‌ها بازی سیاسی مخالفان برگزیت است و آن‌ها را به خیانت به مردم و تسلیم کشور به اتحادیه اروپا متهم می‌کند.

عملیات آب‌پز کردن نخست‌وزیر

استراتژی مخالفان بوریس جانسون تقریباً مشخص است: او را در مقامش نگه دارند، نگذارند بریتانیا را در پایان اکتبر بدون توافقنامه از اتحادیه اروپا خارج کند، و قانوناً مجبورش کنند زیر قولش برای به تعویق انداختن برگزیت بزند.

یک نماینده حزب کارگر این استراتژی را 'آب‌پز کردن' نخست‌وزیر نامیده و هدفش بی‌اعتبار کردن بوریس جانسون در بین سرسخت‌ترین هواداران برگزیت است.

آن‌ها معتقدند تعویق برگزیت باعث سقوط محبوبیت آقای جانسون می‌شود و بخشی از آرایی که در ماه‌های گذشته از حزب برگزیت به رهبری نایجل فاراژ به حزب حاکم محافظه‌کار سرازیر شده، دوباره به حزب برگزیت برمی‌گردد و احتمال شکست او در یک انتخابات زودرس پارلمانی را بیشتر می‌کند.

شاید دلیل اصلی انتخاب این استراتژی، اختلافات داخلی در بین مخالفان دولت است؛ احزاب و نمایندگانی که اگرچه در مخالفت با خروج بی‌توافق از اتحادیه اروپا هم‌نظرند، ولی هنوز نتوانسته‌اند بر سر انتخاب جانشینی حتی موقت برای بوریس جانسون به توافق برسند.

به طور طبیعی، جرمی کوربین، رهبر بزرگ‌ترین حزب مخالف دولت کاندیدای اصلی است، ولی بعضی از احزاب دیگر و نیز نمایندگانی که بوریس جانسون از حزب محافظه‌کار اخراج کرده، رغبت چندانی به حمایت از او ندارند.

همین تفرقه باعث شده که 'ائتلاف شورشی' به جای برکنار کردن آقای جانسون، روی کنترل او تمرکز کنند.

ولی آقای نخست‌وزیر نشان داده که نمی‌خواهد بگذارد آب‌پزش کنند.

آتش و خشم در مجلس

پس از رأی دیوان عالی بریتانیا به غیرقانونی بودن تصمیم دولت برای تعلیق پنج هفته‌ای پارلمان، بعضی‌ها انتظار داشتند بوریس جانسون بابت این اقدامش عذرخواهی کند.

ولی آقای جانسون نه تنها ابراز پشیمانی نکرد، بلکه با تشدید حملاتش به رقبا، بارها قانونی را که آن‌ها برای جلوگیری از خروج بی‌توافق از اتحادیه اروپا در پایان اکتبر تصویب کرده‌اند، 'قانون تسلیم' خواند.

ادبیات نخست‌وزیر خشم بسیاری از نمایندگان مخالف را برانگیخت.

هفت نماینده زن، یکی پس از دیگری بلند شدند و از انواع آزار و اذیت‌هایی که دیده‌اند - از جمله تهدید به مرگ - گفتند.

این نمایندگان می‌گفتند که این تهدیدها حاوی الفاظی نظیر تسلیم و خیانت است که آقای جانسون به مخالفانش نسبت می‌دهد؛ و از او خواستند ادبیاتش را تلطیف کند.

ولی نخست‌وزیر گفت قصد کنار گذاشتن این توصیف را ندارد و به آن‌ها گفت اگر 'امنیت کامل' می‌خواهند، باید از جلوی راه برگزیت کنار بروند.

ولی اوج جنجال وقتی بود که بوریس جانسون در پاسخ به نماینده‌ای که با اشاره به قتل جو کاکس، درباره عواقب تحریک خشونت هشدار داده بود، گفت بهترین راه ادای احترام به خانم کاکس، اجرای برگزیت است.

جو کاکس نماینده حزب کارگر و طرفدار ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا بود و یک هفته پیش از همه‌پرسی سال ۲۰۱۶ به دست مردی با عقاید راستگرایانه افراطی کشته شد.

جنگ نامحترمانه

به نظر می‌رسد دولت می‌خواهد با تحقیر، تحریک و تهدید، به نبرد استراتژی مخالفان برود.

به همین خاطر است که آن‌ها را بابت مخالفت با برگزاری انتخابات زودرس بزدل می‌خواند، مجلس فعلی را 'مرده' و 'زامبی' می‌خواند و می‌گوید 'اخلاقاً' نباید به کارش ادامه دهد، و درباره 'خشم مردمی' به نمایندگان هشدار می‌دهد.

به عبارت دیگر انگار که دولت هم می‌خواهد مثل ائتلاف شورشی، زندگی را برای طرف مقابل دشوار و حتی جهنمی کند.

ریچل جانسون، روزنامه‌نگار و خواهر بوریس جانسون گفته طراح این استراتژی ممکن است 'میلیاردرهایی که روی خروج بی‌توافق شرط‌بندی کرده‌اند'، خود برادرش یا دومینیک کامینگز مشاور ارشد نخست‌وزیر باشد.

هدف این است که حتی اگر شکست‌های دولت در نبرد با پارلمان ادامه داشت، در نهایت حزب حاکم بتواند در یک انتخابات پارلمانی با شعار 'ملت در برابر مجلس' پیروز شود و بتواند برنامه‌اش برای برگزیت را به اجرا بگذارد.

آن‌ها امیدوارند رأی‌دهندگان طرفدار برگزیت، خشمگین از احزاب مخالف و 'نخبگان حاکم'، پشت بوریس جانسون جمع شوند و اکثر کرسی‌های مجلس را در اختیار حامیان او بگذارند.

منتقدان، دولت را متهم می‌کنند که با این شیوه، باعث افزایش تفرقه و تحریک به خشونت می‌شود؛ هر چند که دولت معتقد است اجرای برگزیت دوای همه این دردهاست.

در جست‌وجوی میانبر

فعلاً سؤال اصلی این است که بوریس جانسون چگونه می‌خواهد به قولش برای خارج کردن بریتانیا از اتحادیه اروپا در شب هالووین عمل کند.

طبق قانونی که مجلس تصویب کرده، اگر توافق خروج تا ۱۹ اکتبر به تصویب نرسد، نخست‌وزیر موظف است از اتحادیه اروپا بخواهد برگزیت را سه ماه به تعویق بیندازد.

جان میجر نخست‌وزیر پیشین بریتانیا گفته دولت به دنبال تعلیق موقتی این قانون برای دور زدن آن است.

به گفته آقای میجر، دولت ممکن است با صدور دستوری در 'شورای رایزنان سلطنتی' که از اعضای کابینه تشکیل می‌شود، به این هدف برسد.

اتفاقی که قطعاً دوباره پای دادگاه‌ها را به داستان برگزیت باز می‌کند.

مورد مشکوک جنیفر آرکیوری

هفته دشوار آقای جانسون یکشنبه پیش با گزارش هفته‌نامه ساندی‌تایمز درباره پارتی‌بازی او برای یک 'دوست نزدیکش' شروع شد.

جنیفر آرکیوری ۳۴ ساله آمریکایی که قبلاً مدل بوده، در زمانی که بوریس جانسون شهردار لندن بود، شرکت‌هایی در حوزه فناوری در بریتانیا داشت.

طبق گزارش ساندی‌تایمز، بوریس جانسون در دوران شهرداری 'به آپارتمان خانم آرکیوری رفت و آمد داشته است.'

خبرنگاران شش بار از آقای جانسون پرسیدند که آیا جنیفر آرکیوری معشوقه او بوده یا نه؛ ولی او از پاسخ دادن خودداری کرد.

گزارش شده شرکت‌های خانم آرکیوری ۱۱ هزار و ۵۰۰ پوند از شهرداری لندن، و مجموعاً ۱۱۵ هزار پوند از دولت بریتانیا کمک مالی گرفته‌اند.

علاوه بر این خانم آرکیوری در چند سفر خارجی آقای جانسون در مقام شهردار لندن به آمریکا، اسرائیل، مالزی و سنگاپور جزو هیأت تجاری همراه او بوده؛ هر چند که شرکتش کوچک‌تر از دیگر اعضای هیأت بوده و حداقل در یک مورد، با وجود مخالفت مقام‌های شهرداری، با پادرمیانی دفتر بوریس جانسون نام او به هیأت همراه اضافه شده است.

مقام‌های لندن پرونده را به نهاد ناظر بر پلیس ارجاع داده‌اند؛ ولی دفتر نخست‌وزیر هر گونه اتهام قانون‌شکنی را تکذیب کرده و این‌ها را 'حمله‌ای با انگیزه سیاسی' خوانده است.