افشین امیرزاده بخش فارسی سرویس جهانی بی بی سی

اکثر آدمها توجه نداشتند که فدرر، پس از شکست غیرمترقبه‌اش از نوواک جوکوویچ در مرحله نیمه نهائی جام آزاد استرالیا، آنهم زمانی که تازه از بستر بیماری‌ای برخاسته بود که تا ماهها بعد اثرش در بدن او دیده می‌شد، در ۳ گرانداسلم، رولان‌گاروس، ویمبلدون و آمریکا بهتر از هرکس دیگری بازی کرد و به فینال رسید.

این افراد دقت نمی‌کردند که اگر بازیکنی به نام رافائل نادال نبود، فدرر همین امسال هم برای اولین بار در جام آزاد فرانسه قهرمان می‌شد، هم ششمین جام پیاپی ویمبلدون خود را به دست می‌آورد و هم با پیروزی این هفته خود در نیویورک صاحب ۱۵ جام گرانداسلم می‌شد و رکورد پیت سمپراس (۱۴ جام) را همین امسال می‌شکست.

آنچه همه می‌دیدند این بود که بازیکنی که شکست‌ناپذیر می‌نمود و می‌رفت که تا یکی دو رکورد باقیمانده در تنیس جهان را هم به زودی جابجا کند در دو فینال مهم شکست خورد و نه تنها جایگاهش در رأس تنیس مردان را از دست داد، که به طرز عجیبی در مسابقات کم اهمیت‌تر هم ناتوان به نظر می‌رسید. همین شد که همه گفتند کار فدرر تمام شد و حالا نوبت نوواک جوکوویچ و امثال اوست که با نادال، صدرنشین فعلی رده‌بندی جهانی، رقابت کنند.

	فدرر به سادگی اندی ماری بیچاره را لوله کرد

اما بازیکنانی مثل نادال می‌دانستند که راجر فدرر، با اینکه سنش بالا رفته و کم کم به سراشیبی دوران بازگری حرفه‌ای خود می‌رسد، همچنان خطرناک است و اگر بتواند بنیه و اعتماد به نفس از دست رفته را به دست بیاورد، رقیب اصلی هر بازیکن قدرتمندی است. بازی‌ای که فدرر در فینال ویمبلدون و در نیمه‌نهائی و فینال آمریکا از خود ارائه داد، همان بازی‌ای بود که او یک یا دو سال پیش در اوج قدرت، حریفان و تماشاچیان را با آن شگفت‌زده می‌کرد.

تنها تفاوت این بود که در ویمبلدون و قبلش در رولان‌گاروس نادالی بود که بهتر بازی کرد و برد اما در آمریکا که سرانجام خستگی چهارماه مسابقات پشت سرهم باضافه المپیک، نادال را از پای درآورد، دیگر حریفی نبود که در مقابل فدرر بایستد و او به سادگی اندی ماری بیچاره را لوله کرد.

از حالا به بعد هم باید منتظر بود که فدرر بار دیگر فدرر قبلی شود و سعی کند در فرصتهائی که پیش رو دارد ۲ گرانداسلم دیگر را هم ببرد، بلکه بتواند برای اولین بار در مسابقات آزاد فرانسه هم قهرمان شود و شاید هم بار دیگر به صدر رده‌بندی جهانی بازگردد.

در این میان تنها موی دماغ او نادال است که جای او را در رأس گرفته و با پیروزی در هشت تورنمنت در ۵ ماه از جمله ویمبلدون، رولان گاروس و المپیک، کسی نیست که به این سادگیها لنگ بیندازد. از این به بعد رقابت این دو بسیار بسیار دیدنی‌تر خواهد بود.