 | | | سفین هم بازیکن باتکنیکی است و هم در میان مردم بخصوص جنس لطیف بسیار محبوب است |
وقتی مارات سفین بازیکن روس فلیسیانو لوپز اسپانیائی را شکست داد و به نیمه نهائی رسید و مشخص شد که حریف بعدیاش راجر فدرر است، در کنفرانس مطبوعاتیاش در پاسخ خبرنگاری که پرسید آیا در مقابل فدرر، شانسی برای خود تصور میکند، پاسخ منفی داد. سفین گفت فدرر مثل خرگوش در زمین حرکت میکند و با سرعتی که دارد هیچ توپی را نمیشود از او رد کرد بنابراین او در مقابل فدرر اصلا شانسی ندارد. خبرنگار از رو نرفت و گفت بالاخره در تنیس سورپریز هم وجود دارد. سفین که پرروتر بود گفت سورپریز او شکست دادن نوواک جوکوویچ نفر سوم جهان در دور دوم بود و دیگر نباید از او انتظار سورپریز دیگری داشت. من از شنیدن این حرفهای سفین خیلی تعجب کردم. از این متعجب شدم که چگونه یک قهرمان پیشین تنیس جهان که دو بار در آمریکا و استرالیا قهرمان گرنداسلم شده، چنین روحیه شکست پذیری دارد، آنهم موقعی که همه مطبوعات او را باد می کنند که اولین روسی است که به نیمه نهائی ویمبلدون در قسمت مردان رسیده است. با خودم فکر کردم که کسی با چنین روحیهای بهتر است که در خانهاش بخوابد و روز مسابقه در زمین حاضر نشود و همه را سرکار نگذارد. مگر میشود کسی به نیمه نهائی جام مهمی چون ویمبلدون برسد و بگوید شانسی ندارد؟ حتی حاضر نشود بگوید که احتمال کمی هم وجود دارد که بتواند یک کاری بکند. آخر غیرت هم گاهی اوقات بد نیست.  |  من مطمئنم که با آن روحیهای که سفین به دیدار فدرر رفت اگر قهرمان جهان به این خوبی هم بازی نمیکرد، نتیجه جز این نبود  |
یک دوست ایرانی من که او هم بعنوان خبرنگار در ویمبلدون است معتقد بود که سفین منظورش واقعا این نبوده که بگوید از دو روز پیش از مسابقه شکست را قبول کرده، بلکه خواسته فروتنی نشان دهد و از بازی فدرر تعریف کند. بین خودمان باشد من حرف این دوست عزیزم را قبول نکردم چون سفین تابحال نشان داده که محسنات زیادی دارد اما تابحال کسی نگفته که فروتن و متواضع است. سفین با اینکه بازیکن بسیار قدرتمند و باتکنیکی است و هم در میان بازیکنان و هم در میان مردم بخصوص جنس لطیف بسیار محبوب است، هیچوقت به آن مقام و منزلتی که لیاقتش را دارد نرسیده. گرفتاری اصلیاش این است که خیلی عشقی است و خوشگذرانی و عیش و عشرت را به تمرین تنیس ترجیح میدهد. همین پریروز هم، به گزارش تلویزیون بی بی سی، سفین پیروزی خود بر لوپز را با روشن کردن یک سیگار و نوشجان کردن چند لیوان آبجو جشن گرفت. امروز در مقابل فدرر، این روس خوشگذران و خوشتیپ حرفی برای گفتن نداشت. حتما بازی عالی، بدون نقص و شگفتآور فدرر نقش اصلی را در این بازی یک طرفه داشت. اما من مطمئنم که با آن روحیهای که سفین به دیدار فدرر رفت، اگر قهرمان جهان به این خوبی هم بازی نمیکرد، نتیجه جز این نبود.  | | | شوتلر اجازه نداد که نادال بازی را در جریان مسابقه به او دیکته کند |
همین وضع سفین در مقابل فدرر را رینرشوتلر آلمانی در برابر رافائل نادال داشت. کسی به او بخت پیروزی نمی داد اما تمام سعی خود را به کار برد و نفر دوم جهان را کلافه کرد. تازه شوتلر سابقه و معروفیت سفین را ندارد و بخوبی او هم بازی نمیکند. از آن گذشته بازی یک چهارمنهائی او با آرنو کلمان فرانسوی که بیشتر از 5 ساعت طول کشید و به ست پنجم رسید، به سبب تاریکی هوا به روز بعد موکول شد و دیروز هم به خاطر بارندگی چندبار به تعویق افتاد. به زبان ساده تر او کمتر از 24 ساعت وقت استراحت داشت و خسته بود. با این همه شوتلر اجازه نداد که نادال بازی را در جریان مسابقه به او دیکته کند. او در ست دوم تا یک قدمی پیروزی رفت و تا آخر بازی هم تمام تلاش خود را کرد تا اینکه قدرت برتر نادال، که ده سال جوانتر از حریفش بود، مقاومت او را در هم شکست. کاش سفین در بین خوشگذرانیهایش وقت میکرد و این بازی را تماشا میکرد تا بازی در برابر حریف قوی تر از خود را یاد میگرفت. مطمئنم که این کار را نکرد. همه این حرفها به کنار، نادال و فدرر راحت به فینال رسیدند و برای سومین بار در سه سال پیاپی با هم روبرو میشوند. مثلی هست که شانس بار سوم در خانه را می زند، البته این اتفاق برای فدرر در جام آزاد فرانسه نیفتاد. به قول انگلیسیها باشد که بازیکن بهتر از این بازی برنده بیرون بیاید. تا بینیم چه میشود.
|