افشین امیرزاده بخش فارسی سرویس جهانی بی بی سی

	مجسمه های برنزی هشت بازیکن برتر مرد تنیس ساخته شده و در پایان مسابقات تحویلشان خواهد شد

فعلا درهای این مینی استادیوم جدیدالتاسیس بر روی مردم باز است که از آن دیدن کنند و برای اینکه حوصله شان سر نرود در کنار آن چیزهای جالبی گذاشته اند که مردم آنها را ببینند و کنارشان عکس بگیرند، از جمله ۸ مجسمه بزرگ برنزی.

این ۸ مجسمه که در دو گوشه زمین، هر گوشه ۴ مجسمه، قرار گرفته اند هنر یک خانم مجسمه ساز فرانسوی به نام لاوری دیزنژرمل است که با کمک دو مجسمه ساز چینی آنها را ساخته است. این آثار هنری که هرکدام حدود دو متر و ده سانتیمتر ارتفاع دارند مجسمه هشت بازیکن برتر تنیس جهان است که در پایان سال ۲۰۰۷ در صدر تور حرفه ای ها قرار گرفتند و به مسابقات جام مسترز که در شانگهای برگزار شد راه یافتند، یعنی بهترین تنیس بازان مرد جهان در سال گذشته که پس از پایان مسابقات امسال هر کدام مجسمه خود را به عنوان هدیه دریافت خواهد کرد.

هشت بازیکن برجسته ای که مجسمه شان با لباس جنگجویان روم باستان در زمین تازه ساز ویمبلدون به نمایش گذاشته شده به ترتیب رده بندی جهانی شان عبارتند از راجرفدرر از سوئیس، رافائل نادال از اسپانیا، نوواک جوکوویچ از صربستان، نیکولای داویدنکو از روسیه، داوید فرر از اسپانیا، اندی رادیک از آمریکا، ریشار گسکه از فرانسه و فرناندو گونزالس از شیلی.

اینها بازیکنانی هستند که هنوز هم در رده بندی بالای جهانی هستند و غیر از گونزالس که به رده پانزده سقوط کرده بقیه هنوز جزو هشت نفر اول جهانند اما تا به حال نیمی از آنان در دو دور اول ویمبلدون با شکست از حریفانی که ده ها مقام از آنها پایین ترند از دور مسابقات حذف شده اند.

شکست های شگفتی آفرین

	ایوانوویچ از دور قبل هم با خوش شانسی صعود کرده بود

داویدنکو در دور اول مغلوب بنیامین بکر از آلمان شد، و در دور دوم جاکوویچ از مارات سفین روس شکست خورد، فرناندو گونزالس در مقابل سیمونه بوله ئی از ایتالیا لنگ انداخت و اندی رادیک هم مغلوب یانکو تیپساروویچ بازیکن جوان صرب شد. اضافه بر این ها داوید نلبندیان بازیکن ارمنی آرژانتینی که هم اکنون نفر هفتم جهان است در دور اول به فرانک دانسوویچ از کانادا باخت و غزل خداحافظی را خواند.

در قسمت زنان تعداد قربانیان درجه یک کمتر است. اما حذف ماریا شاراپووا نفر سوم جهان و قهرمان پیشین این مسابقات از حذف همه مردان گردن کلفت تنیس جهان بیشتر سر و صدا کرد. او در دور دوم در برابر هموطنش آیا کودریاوتسوا، نفر ۹۰ رده بندی جهانی و دختر آلکساندر کودریاتسوف قهرمان کشتی فرنگی جهان در دهه ۱۹۸۰، مثل آب خوردن شکست خورد و بیشتر از دو بار نتوانست با شورت تنیس جدیدش که چند روزی خبر اصلی روزنامه ها و رادیو و تلویزیون بود در زمین ظاهر شود و دلربایی کند.

از نظر من مهمتر از حذف شاراپووا، شکست امروز آنا ایوانوویچ بازیکن شماره یک زنان بود که در برابر بازیکن کوچک اندام و گمنامی از چین در دو ست از دور مسابقات بیرون رفت. ایوانوویچ دو هفته پیش قهرمان جام آزاد فرانسه شد و چون ژوستین انان قهرمان بلژیکی جهان اعلام بازنشستگی زودهنگام کرد، نفر اول جهان شد.

او در دور دوم ویمبلدون در برابر ناتالی دشی از فرانسه تا یک قدمی شکست رفت اما خداوند متعال تلنگری زد و توپی را که به تور خورده و قرار بود در زمین ایوانوویچ بیفتد، در زمین دشی انداخت و ایوانوویچ را یک دور دیگر در ویمبلدون نگاه داشت. اما امروز در برابر ژی ژنگ از چین از این شانس ها نیاورد و در غیاب کمک های لاهوتی و ناسوتی مجبور به قبول شکست شد.

راستی در میان این بازنده ها ارغوان رضایی را هم اضافه کنم که در دور اول از مسابقات انفرادی حذف شد اما در دوبل به دور دوم رسید. او امروز در مسابقات دوبل هم شکست خورد و تا سال آینده که به امید خدا آماده تر شود با ویمبلدون خداحافظی کرد.

بدین ترتیب در حالی که در قسمت مردان امیدهای اصلی قهرمانی یعنی فدرر و نادال که نفر اول و دوم جهانند همچنان در جدول مسابقات حضور دارند و به نظر هم نمی آید تصمیم به شکست خوردن داشته باشند، در قسمت زنان اکنون امیدهای اصلی قهرمانی، خواهران ویلیامز، ونوس و سرنا نفران ششم و هفتم جهان هستند، که در هشت سال گذشته شش بارش یکی از آنان قهرمان ویمبلدون بوده، ۴ بار ونوس و ۲ بار سرنا.

این وضع بخصوص در قسمت مردان بسیار غیرعادی است چون معمولا بازیکنانی که جزو ده نفر یا هشت نفر اول جهانند در مسابقات گرن اسلم اکثرا، با استثنای یکی دو نفر، تا مرحله یک چهارم نهایی بالا می آیند، یعنی تا اواسط هفته دوم.

اتهام خلاف کاری

	داویدنکو روس یکی از بازیکنانی است که حرف و حدیث هایی درباره زد و بند او با بنگاه های شرط بندی وجود دارد

البته در ورزش همیشه برد و باخت هست و بهترین ورزشکارها بعضی وقت ها می بازند، اما تلاششان را می کنند. مثلا اندی رادیک در برابر تیپساروویچ هرچه بلد بود رو کرد اما روزش نبود و حریف او را خلع سلاح کرد. یا سفین در مسابقه با جاکوویچ به قدری عالی بازی کرد که نفر سوم جهان بیچاره مستاصل شده بود.

اما نوع باختن بعضی ها آدم را کلافه می کند که چرا اصلا این ها در مسابقات شرکت می کنند. منظورم داویدنکو و نلبندیان است که در دور اول حذف شدند و شما اگر بازیشان را نگاه می کردید فکر می کردید که برای هواخوری به لندن آمده اند. جالب اینجاست که دانسویچ و بوله ئی که این دو را حذف کردند، از آن بازیکنانی هستند که یک بار در عمرشان کار مهمی انجام می دهند و بعد دیگر خبری ازشان نمی شنوید. هر دوی این ها بعد از پیروزی اولشان، شکست خوردند و رفتند.

در گذشته، بخصوص شکست های داویدنکو که بر سرش پول های کلانی در بنگاه های شرط‌ بندی رد و بدل شد، سر و صدای زیادی به پا کرد که کار به تحقیقات و دخالت دستگاه های انتظامی کشید. البته چیزی ثابت نشد و من هم جزو کسانی نیستم که باور کنم این بازیکنان در این گونه خلاف کاریها شرکت داشته باشند، اما در هرحال این شایعات همچنان وجود دارد و حتی امسال مسئولان ویمبلدون تدابیر خاصی برای محدود کردن تماس بازیکنان با دیگران در رختکن ویمبلدون اتخاذ کردند.

امکان دارد که نلبندیان و داویدنکو ناراحتی خاصی داشته یا آماده نبوده اند. اگر این طور بود کاش اصلا در این مسابقات شرکت نمی کردند اما وقتی شرکت کردند، می بایست تمام سعی خود را می کردند. اگر می آیند و در زمین قدم می زنند و می بازند نباید وقتی بهشان شک می برند که با مافیای شرط‌ بندی دست به یکی کرده اند، بهشان بربخورد.