افشین امیرزاده

	ژوستین انن با وجود جثه کوچک از توان بالایی برخوردار بود

در تنیس زنان، خیلی از بازیکنان قبل از موعد کنار رفته‌اند، اما تابحال سابقه نداشته که بازیکنی در 25 سالگی در حالی که نفر اول رده بندی جهانی و در اوج قدرت است، ورزش حرفه‌ای را کنار بگذارد، آنهم دو هفته قبل از آغاز تورنمنتی که در آن در سه سال گذشته بی رقیب بوده و امسال همه انتظار داشتند که بدون برخورد به مشکل برای پنجمین بار قهرمان آن شود.

انن که به گفته بیلی جین کینگ، بازیکن و قهرمان نامدار آمریکائی نسلهای گذشته، بهترین بازیکن نسل حاضر در میان زنان بود، دوشنبه گذشته برای یکصد و هفدهمین هفته بازیکن شماره یک جهان شد.

او از 5 سالگی تنیس بازی می‌کرد و در طول زندگی حرفه‌ای خود 41 بار قهرمان شد؛ از جمله در 7 گرن‌اسلم یا تورنمنت عمده. انن چهار بار قهرمان جام آزاد فرانسه، رولن گاروس، شد که 3 بار آخر آن پیاپی بود. انن دو بار برنده جام قهرمانی آزاد آمریکا و یکبار هم صاحب جام آزاد استرالیا شد.

تنها تورنمنت عمده‌ای که انن در آن پیروز نشد، ویمبلدون بود. اضافه بر اینها او صاحب مدال طلای المپیک هم بود.

دستاورد بزرگ

در فصل گذشته، ژوستین که در ماه ژانویه از همسرش جدا شده بود، با اینکه در اثر فشار روحی مشکلات خانوادگی حتی در جام آزاد استرالیا شرکت نکرد و در همان زمان شایع بود که تنیس را کنار خواهد گذاشت، خود را باز یافت و در طول فصل از 67 مسابقه‌ای که داد در 63 مسابقه پیروز شد.

او در 10 تورنمنت از جمله جام آزاد فرانسه و جام آزاد آمریکا به مقام قهرمانی رسید.

اما در فصل جاری، این بازیکن بزرگ تنها در دو تورنمنت کوچک برنده شد و در مقابل دو شکست سنگین را متحمل شد. در جام آزاد استرالیا مغلوب ماریا شاراپووا شد و در مسابقات سونی اریکسون میامی در برابر حریف و رقیب قدیمی‌اش، سرینا ویلیامز شکست خورد.

پس از این شکست مدتی به علت آسیب دیدگی در مسابقات شرکت نکرد.

پس از بازگشت به زمین تنیس، انن در دور سوم جام آزاد آلمان بطرز غیرمنتظره‌ای مقابل دینارا سافینا بازیکن روس بازنده شد و سپس اعلام کرد که بعلت خستگی مفرط در تورنمنت رم شرکت نخواهد کرد.

"آخر خط"

انن وقتی که بازنشستگی خود را اعلام میکرد گفت که به آخر خط رسیده است و اشتهای پیروزی در او از بین رفته است.

او گفت که به تمام آرزوهای دوران کودکی خود رسیده و اکنون میخواهد بغیر از قهرمان شدن در تنیس، هدفهای دیگری را هم در زندگی دنبال کند.

یکی از آرزوهای انن آشتی با خانواده بویژه پدر و خواهر برادرانش بود که از 12 سالگی از آنان جدا و در حالت قهر بود.

این آرزوی او پس از جدائی از همسرش بواقعیت پیوست و او پس از 13 سال بار دیگر به آغوش خانواده بازگشت.

بسیاری از ورزشی نویسان که در باره بازنشستگی انن قلم زده اند، اظهار عقیده کرده‌اند که او غم جدائی از عزیزانش را با پیروزی در زمین تنیس جبران می‌کرد وحالا که دیگر این غصه را ندارد، انگیزه‌اش برای پیروزی از بین رفته است.

راجر فدرر تنیس زنان

	ژوستین انن به مدت 117 هفته متوالی در صدر رده بندی تنیس بازان زن جهان قرار داشت

قدرت و سرعت ضربه‌های او انسان را بفکر وامیداشت که چگونه چنین بازوان غیرعضلانی، این همه قدرت در خود نهفته دارند.

از آن گذشته تکنیک و هوشیاری او در مقابله با حریفان شاید بی‌نظیر بود.

اما این بازیکن برجسته هیچگاه در میان بازیکنان محبوب جهان نبود، البته به جز در میان بلژیکی‌ها که برایشان قهرمان ملی بود.

این امر مربوط به اخلاق انن بود.

کسی که راجر فدرر تنیس زنان خوانده می‌شد، جدا از بازی استثنائی، از نظر اخلاق و رفتار هم دست کمی از او نداشت.

انن بیش از حد مغرور بود، شکست را نمی‌توانست تحمل کند و حریفانش را برخلاف اخلاق ورزشکاری، کوچک می‌کرد.

بسیاری از حریفانش او را متهم به رفتارهای ناجوانمردانه در حین بازی می‌کردند.

با این همه شک نیست که جهان تنیس از غیبت انن صدمه خواهد دید و دوستداران این ورزش هرگز رقابتهای تنگاتنگ و جنگ‌مانند او با حریفانی چون سرینا ویلیامز را فراموش نخواهند کرد.

چهره جدید تنیس

با این همه خروج انن از صحنه تنیس زنان، جاده را برای بازیکنان جوانتر هموار می‌کند تا به رده‌های بالاتر تنیس زنان صعود کنند.

در کوتاه مدت به احتمال زیاد ماریا شاراپووا، بازیکن روس که هم اکنون در ردیف دوم رده بندی جهانی ایستاده جای او را پر خواهد کرد.

اما شاراپووا با وجود محبوبیت فراوان در میان تنیس دوستان، سرگرمی‌های دیگری هم در زندگی دارد و نمی‌تواند تمام زندگی خود را وقف تنیس کند.

در پشت سر شاراپووا، لشکری از بازیکنان روس و صرب و دیگر کشورهای اروپای شرقی ایستاده‌ و منتظر بدست آوردن فرصت قدرت نمائی هستند.

در این میان خواهران ویلیامز، ونوس و سرینا، را هم نباید فراموش کرد که همچنان در میان ده نفر اول جهان هستند؛ بنابراین چهره تنیس زنان در یکی دو سال آینده دستخوش تغییرات بزرگی خواهد شد.

این تغییر چهره تنها در میان زنان نیست.

شکست‌های پی در پی راجر فدرر در چند ماه گذشته و از فرم افتادن کلی او، پیروزیهای قاطع نوواک جوکوویچ نفر سوم رده بندی جهانی در تورنمنتهای اخیر و اعتراف رافائل نادال نایب قهرمان جهان که جوکوویچ احتمالا تا قبل از ویمبلدون از او جلو خواهد زد، نشان می‌دهد که تنیس مردان نیز در آستانه تحول است و شاید بعد از مسابقات ویمبلدون ما شاهد زیر و رو شدن ترتیب رده بندی جهانی باشیم.