افشین امیرزاده بخش فارسی سرویس جهانی بی بی سی

مسابقات ویمبلدون در کنار جام های آزاد استرالیا، فرانسه و ایالات متحده یکی از چهار گرند اسلم یا تورنمنت های عمده جهان است که بیشترین امتیازات و بالاترین میزان جوایز نقدی را به بازیکنان اعطا می کنند. اما از آنجائی که ویمبلدون از همه آن ها قدیمی تر است شاید معتبرترین محسوب شود.

ویژگی ویمبلدون در آن است که آخرین تورنمنت فصل تنیس بر روی چمن است، فصلی که تنها چهار هفته طول می کشد و غیر از ویمبلدون، یک تورنمنت در آلمان و دو تورنمنت در انگلستان مسابقات دیگر آن هستند.

تفاوت تنیس روی چمن

تنیس بر روی چمن به کلی با تنیس بر روی خاک رس یا زمین های آسفالت یا فرش پلاستیکی متفاوت است.

بر روی چمن سرعت بلند شدن توپ از روی زمین بسیار بیشتر از زمین های دیگر است و از این رو بازیکنانی که سرویس‌های قویتر دارند و بیشتر در حوالی تور جایگیری می‌ کنند موفقتر هستند.

در حالی که در زمین خاکی سرعت توپ کمتر است و بازیکنان بیشتر از پشت خط انتهای زمین توپ می زنند.

قهرمانان ناکام

	پیت سمپراس با هفت بار قهرمانی در ویمبلدون رکورد دار است

در مقابل قهرمانان رولان گاروس هم در ویمبلدون ناکام مانده اند، از جمله ایوان لندل، جیم کوریر و متز ویلاندر که آنها هم زمانی قهرمان جهان بودند.

تنها بازیکنی که در آن واحد در هر دو تورنمنت موفق بود بیون بورگ سوئدی بود که پنج بار پیاپی قهرمان ویمبلدون و شش بار قهرمان جام آزاد فرانسه شد، اما در دو گرن اسلم دیگر موفقیتی نداشت.

در سالهای نزدیک فقط آندره آغاسی توانسته که در هر چهار گرن اسلم قهرمان شود.

با این همه در سالهای اخیر مسوولان تور جهانی تنیس برای نزدیکتر شدن شرایط بازی بر روی چمن و خاک رس تدابیری اندیشیده اند و با بزرگتر کردن سایز راکتها و کم باد کردن توپها توانسته اند از سرعت توپ در چمن بکاهند و توانائی بازیکن برای برگرداندن سرویسها را بیشتر کنند.

بهمین جهت می بینیم که بازیکنی چون راجر فدرر که متخصص زمین چمن است در رولان گاروس به فینال می رسد یا رافائل نادال که او را سلطان زمین خاکی می خوانند به فینال ویمبلدون راه پیدا می کند.

مدعیان امسال

اتفاقا در ویمبلدون امسال نیز رقابت اصلی برای قهرمانی در قسمت مردان بین فدرر سوئیسی و نادال اسپانیائی و البته نوواک جوکوویچ از صربستان است.

فدرر که در پنج سال گذشته قهرمان ویمبلدون شده و در مجموع صاحب دوازده جام گرند اسلم است، می خواهد ابتدا رکورد بورگ با 5 قهرمانی و سپس رکورد سمپراس را که 7 بار قهرمان شد را بشکند.

نادال هم که در چهار سال گذشته قهرمان جام آزاد فرانسه شده و دو بار هم به فینال ویمبلدون رسیده می خواهد بعد از بورگ و آغاسی اولین بازیکنی باشد که در هر دو گرند اسلم پیروز می شود.

آخرین مسابقه بین فدرر و نادال در فینال رولان گاروس بود که با پیروزی قاطع نادال خاتمه یافت.

نادال هفته گذشته توانست اولین مقام قهرمانی خود روی زمین چمن را تنها یک هفته پس از پیروزی در رولان گاروس در کوئینزکلاب لندن با شکست دادن جاکوویچ به دست آورد.

	آیا نادال بالاخره فدرر را در ویمبلدون شکست خواهد داد؟

جاکوویج هم که بعد از فدرر و نادال در ردیف سوم رده بندی جهانی است، امسال با پیروزی در جام آزاد تنیس استرالیا صاحب اولین جام گرند اسلم خود شد.

او در رولان گاروس هم به نیمه نهائی رسید که مغلوب نادال شد.

شکست هفته گذشته او در برابر نادال در کوئینزکلاب هم کمکی به تقویت روحیه او نکرد اما در هرحال او بازیکن قدرتمندی است که از بختهای اصلی قهرمانی در ویمبلدون به شمار می رود، اگرچه با احتمال کمتر از فدرر و نادال.

در قسمت زنان با اینکه بازنشستگی زودهنگام ژوستین انن قهرمان بلژیکی جهان، از تعداد مدعیان اصلی کم کرده، تعداد کسانی که می توانند قهرمان شوند بیشتر از قسمت مردان است.

بغیر از ونوس ویلیامز آمریکائی که مدافع عنوان قهرمانی است، خواهر او سرنا، آملی مورسموی فرانسوی و ماریا شاراپووا از روسیه همگی قهرمانان پیشینی هستند که اگر قبل از آغاز تورنمنت دچار آسیب‌دیدگی نشوند و از آمادگی خوبی بهره‌مند باشند، بخت واقعی قهرمانی دارند.

از آن گذشته بر اساس رده بندی جدید زنان تنیس‌باز حرفه‌ای که در آغاز این هفته منتشر شد، آنا ایوانوویچ قهرمان جدید رولان گاروس و هموطن صربش، یلنا یانکوویچ، به ترتیب در ردیف اول و دوم ایستاده اند.

اضافه بر این دو بغیر از شاراپووا، شش بازیکن روس دیگر در میان بیست نفر اول رده بندی جهانی هستند که همه اینها را باید جدی گرفت.

توت فرنگی و شامپاین

	توت فرنگی و خامه، در کنار شامپاین برای اغنیا، خوراکی و نوشیدنی سنتی ویمبلدون محسوب می‌شوند

تا آن زمان علاقمندان تنیس که در لندن هستند دو هفته وقت دارند تا برای تماشای بازیکنان مورد علاقه خود و دیدن مسابقات سطح بالای تنیس جهان به ویمبلدون بروند، البته با پرداخت بهای گزاف بلیت زمینهای اصلی که بازیکنان بزرگ در آن بازی می کنند.

کسانی که توان پرداخت چنین مبالغی را ندارند اما علاقمند به تنیس هستند هم هر روز به ویمبلدون می روند.

آنها بلیت ورودی به مجموعه را بسیار ناچیز است خریداری می کنند و یک روز خود را در یکی از زیباترین پارکها می گذرانند، اجازه نشستن در کنار 18 زمین غیراصلی را دارند و بازی در زمینهای اصلی را بر روی پرده های عظیم ویدیوئی تماشا می کنند.

اضافه بر اینها تماشاچیان می توانند برای رفع خستگی و استراحت در چندین رستوران مجموعه بنشینند و توت فرنگی و شامپاین مخصوص ویمبلدون را نوش جان کنند و اگر شانس بیاورند امضائی هم از بازیکن محبوب خود بگیرند.

اگر از من هم امضا بخواند می‌توانند به قسمت خبرنگاران مراجعه کنند، اما نمی‌دانم چرا به من الهام شده که صف گرفتن امضا از من طولانی نخواهد بود!