فوت‌و‌فن؛ تاتنهام-چلسی: توخل در مسیر آنتونیو کُنته

تاتنهام-چلسی بازیِ ویژه هفته بود که از یک سو ژوزه مورینیو را مقابل چلسی قرار می‌داد و از سوی دیگر نخستین بازی بزرگ توماس توخل در لیگ برتر بود.

چلسی در بازی قبلی مقابل برنلی به پیروزی دو بر صفر رسیده بود اما همه منتظر بودند تیم توخل را در یک بازی بزرگ ببینند.

سرمربی آلمانی تقریبا ۱۰ روز پس از پذیرش سرمربیگری چلسی، مقابل یکی از باسابقه‌ترین مربیان لیگ انگلیس قرار گرفت و البته در جریان بازی مشخص شد بحران فنی تاتنهام همچنان ادامه دارد.

سنت قدیمی آبراموویچ

چلسی با تغییر سرمربی در میانه‌ فصل خو گرفته و جالب اینجاست که هرچند مربی بزرگی مثل مورینیو و پدیده‌ای مثل فرانک لمپارد در این مسیر قربانی شده‌اند اما نتایج چلسی معمولا پس از تغییر سرمربی در میانه‌ فصل بهتر شده است.

دو صعود چلسی به فینال لیگ قهرمانان در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ در فصلی رخ داد که کادر فنی اواسط فصل تغییر کرده بود.

در میانه‌ فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ رومن آبراموویچ مالک چلسی مورینیو را برکنار کرد و آورام گرانت جای او را گرفت. چلسی تا فینال لیگ قهرمانان اروپا پیش رفت و در فینال هم اگر جان تری پیش از پنالتی پنجم چلسی لیز نخورده بود، چه بسا گرانت و تری جام قهرمانی را بالای سر می‌بردند، نه آلکس فرگوسن و ریو فردیناند.

چلسی فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۱ را هم با سرمربیگری آندره‌ ویلاش‌بوآش آغاز کرد اما خیلی زود این مربی پرتغالی برکنار شد و روبرتو دی‌متئو جای او را گرفت.

آبی‌های لندن با سرمربیگری دی‌متئو به فینال لیگ قهرمانان رسیدند و در آلیانتس‌آرنای مونیخ، بایرن را شکست دادند و قهرمان اروپا شدند.

شاید همین خاطرات شیرین باعث شده هرگاه چلسی دچار بحران نتیجه‌گیری می‌شود، اولین چیزی که به ذهن آبراموویچ می‌رسد، شوک دادن به تیم است با تغییر کادرفنی.

با همان فرمول همیشگیِ مالک روس چلسی، حالا توخل جای لمپارد را گرفته است. او که مقابل برنلی از سیستم ۳-۴-۳ استفاده کرده بود، مقابل تاتنهام هم با همین آرایش بازی را شروع کرد.

البته این بار جای چند بازیکن در زمین عوض شده بود. کالوم هادسون-اودوی که در بازی قبلی مدافع-هافبک راست بود، این بار یکی از سه مهاجم بود و ریس جیمز در پست مدافع-هافبک راست قرار گرفته بود.

تیمو ورنر هم که در بازی قبلی مهاجم راست بود و به تامی آبراهام در مرکز خط حمله کمک می‌کرد، این بار مهاجم مرکزی بود و هادسون-اودوی از راست و میسون مانت از چپ او را پشتیبانی می‌کردند.

تاتنهام، ضعیف و کم‌اثر در حمله

تاتنهام که سخت درگیر مشکلات فنی است و در سه بازی پیاپی شکست خورده، بدون هری کین در هجوم باز هم کم‌اثر بود. مورینیو که آرایش ۱-۳-۲-۴ را انتخاب کرده بود، از وینیسیوس در مرکز خط حمله استفاده می‌کرد و سون و استیون برگواین بال راست و چپ تاتنهام بودند.

نکته محوری بازی این بود که تاتنهام مثل بازی با لیورپول در نیمه اول از حریف عقب افتاد و در حالی که نیاز ضروری به بازی هجومی و خلق موقعیت داشت، در این کار موفق نبود.

چلسی در دقیقه ۲۴ روی خطای ناشیانه مدافع میانی تاتنهام به پنالتی رسید و جورجینیو هافبک ایتالیایی چلسی پنالتی را درحالی به گل تبدیل کرد که شیرجه هوگو لوریس، او را در آستانه مهار توپ قرار داده بود.

پس از این گل، تاتنهام حدود ۷۰ دقیقه فرصت داشت نتیجه را به تساوی بکشاند اما از آمار کلی بازی روشن است که چقدر در این ماموریت ضعیف بوده است.

اگر دو تیم تا اواخر بازی مساوی پیش رفته بودند، جای تعجب نداشت که تاتنهام ۴۲ درصد مالک توپ باشد اما ۷۰ دقیقه عقب بودن از حریف و نرسیدن به مالکیت ۵۰ درصدی آن هم در بازی خانگی، یک نکته فنی منفی برای تیم مورینیو به حساب می‌آید.

در خلق موقعیت و تعداد کل شوت‌ها نیز تاتنهام آمار بسیار ضعیف‌تری از چلسی داشت، هرچند تعداد شوت‌های داخل چارچوب دو تیم برابر بود.

حالا پس از سه باخت پیاپی مقابل لیورپول، برایتون و چلسی و قرار گرفتن در رده هشتم جدول -آنهم با یک بازی بیش از تیم نهم یعنی استون‌ویلا- بعید نیست باز هم شاهد پرخاشگری مورینیو باشیم؛ مثل واکنشی که دیشب پس از بازی نشان داد به پرسش یک خبرنگار درباره بازی نکردن گَرِت بِیل.

حالا فاصله تاتنهام با صدرنشین به ۱۴ امتیاز رسیده و اختلاف این تیم با رده چهارم جدول یعنی آخرین سهمیه لیگ قهرمانان هم ۸ امتیاز است.

درخشش بازیکنان کناری

چلسی مقابل تاتنهام نمایش درخشانی نداشت اما تا همین جا هم ایده‌های کلی توخل برای برگرداندن چلسی به بالای جدول روشن شده است.

مربی آلمانی با تاکید روی آرایش ۳-۴-۳ نقشی کلیدی به دو مدافع-هافبک کناری خود داده است. مارکوس آلونسو که در بازی با برنلی ستاره تیم‌اش بود، مقابل تاتنهام هم نمایش خوبی داشت.

در سمت راست هم جیمز شبی درخشان را سپری کرد. نقش این دو بازیکن کناری، بسیار شبیه نقشی است که مدافع-هافبک‌های کناری تیم‌های آنتونیو کُنته ایفا می‌کنند.

قهرمانی چلسی با کنته درحالی رقم خورد که ویکتور موسِس و همین آلونسو، دو مدافع-هافبک کناری تیم در آرایش ۲-۵-۳ بودند و مهره‌های کلیدی تیم، چه در دفاع چه در حمله.

در آن فصل، ۱۷-۲۰۱۶، موسس و آلونسو سهم زیادی در گل‌های چلسی داشتند و در دفاع هم موفق بودند.

نگاهی به عملکرد آلونسو و جیمز نشان می‌دهد که این دو بازیکن چقدر مقابل تاتنهام اثرگذار بوده‌اند. این دو در مجموع ۱۷ بار توپ را از حریف گرفتند که آماری درخشان به حساب می‌آید.

جیمز در طراحی حملات هم نقشی ویژه داشت و سه پاس کلیدی داد. دو بازیکن درمجموع شش دریبل موفق هم زدند. به نظر می‌رسد توخل آنقدر از عملکرد این دو مهره کلیدی در آرایش ۳-۴-۴ راضی باشد که فعلا تغییری در سیستم پایه بازی تیم‌اش ندهد.

از زاویه سیستم بازی و مسئولیت‌های آلونسو و جیمز، تیم توخل فعلا در مسیر تیم کنته قرار دارد.

فاصله کم با لیورپول

چلسی با این پیروزی مهم، ۳۶ امتیازی شد و در رده ششم جدول قرار گرفت اما فاصله این تیم با لیورپول که تیم چهارم جدول است، به چهار امتیاز رسیده و این یعنی آبی‌های لندن همچنان شانس خوبی برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان دارند.

توخل که همین چند ماه پیش با پاریس‌سن‌ژرمن به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیده بود، حالا شروع خوبی با چلسی داشته و در دو بازی بعدی هم باید مقابل شفیلدیونایتد و نیوکاسل قرار بگیرد که هرچند می‌توانند مشکل‌ساز باشند اما جزء تیم‌های قوی لیگ محسوب نمی‌شوند.

چلسی که بارها واکنش خوبی به تغییر سرمربی در میانه‌ فصل نشان داده فعلا با تغییر لمپارد هم به خوبی کنار آمده است.