فضانوردان در آنچه به آن راهپيمايی فضايی گفته می شود از شاتل خارج شده و عمليات از پيش تعيين شده ای را در ايستگاه فضايی انجام می دهند

دو نفر از هفت سرنشين ديسکاوری به نام های پيرس سلرز و مايک فاسم قرار است با خروج از شاتل، عمليات تعمير بخش خارجی ايستگاه بين المللی فضايی را آغاز کنند.

اين دو فضانورد همچنين قرار است يک 'بازوی مکانيکی' را آزمايش کنند که ناسا (موسسه ملی هوا-فضای آمريکا) اميدوار است بتواند در آينده از آن برای بررسی و احيانا تعمير بخش های زيرين شاتل استفاده کند.

راهپيمايی فضايی سلرز و فاسم اولين مرحله از سه مرحله خروج از شاتل است که برای اين عمليات در نظر گرفته شده و انتظار می رود حدود شش ساعت و نيم به طول بيانجامد.

در حالی که دو فضانورد از ديسکاوری خارج می شدند، مسئول ارتباط زمينی با شاتل که در مقر ناسا در هوستون، واقع در ايالت تگزاس آمريکا، حاضر بود به آنها گفت: " از چشم انداز لذت ببريد."

در ايستگاه فضايی بايد دستکم دو نفر هميشه حاضر باشند که برای دوره های طولانی در مدار قرار می گيرند و در فواصل زمانی، فضانوردان ديگری همراه با مواد غذايی و ساير ملزومات، برای تحويل گرفتن ماموريت آنان با فضاپيما عازم ايستگاه می شوند

دو هفته در فضا

شاتل فضايی ديسکاوری که روز سه شنبه به فضا پرتاب شد، ساعت 10:52 صبح روز پنجشنبه به وقت شرق آمريکا درحالی که حامل تجهيزات، تدارکات و گروه تازه ای از فضانوردان بود به مقصد رسيد.

تصاوير زنده از پهلو گرفتن شاتل در سراسر جهان پخش شد و اين درحالی بود که دو مدارگرد در ارتفاع 350 کيلومتری از زمين با سرعت تقريبی 28 هزار و 200 کيلومتر در ساعت در حرکت بودند.

خدمه شاتل ديسکاوری - شامل پنج مرد و دو زن- نخستين روز از سفر خود به فضا را صرف بازرسی و معاينه دقيق بدنه اين فضاپيما کرده بودند.

سرنشينان ديسکاوری حدود دو هفته را در ايستگاه فضايی بين المللی سپری خواهند کرد و پس از تعويض يکی از سرنشينان آن، به زمين باز خواهند گشت.

ايستگاه فضايی بين المللی طرح مشترک آمريکا، روسيه، ژاپن، کانادا و آژانس فضايی اروپايی است و در نوامبر سال 1998 به فضا پرتاب شد و در مقاطع مختلف، برخی کشورهای ديگر نيز با آن همکاری داشته اند.

اين ايستگاه، که يک سفينه بزرگ سرنشين دار است، در ارتفاع حدود 360 کيلومتری بالای کره زمين در مدار قرار گرفته و به طور مداوم زمين را دور می زند.

ايستگاه فضايی هميشه دست کم دو سرنشين دارد که برای دوره های طولانی مدت در مدار قرار می گيرند و در فواصل زمانی، فضانوردان ديگری همراه با مواد غذايی و ساير ملزومات، برای تحويل گرفتن ماموريت آنان با فضاپيما عازم ايستگاه می شوند.