اين عکس را خدمه آی اس اس از ديسکاوری گرفتند

اين فضاپيما در ساعت 10:52 صبح روز پنجشنبه به وقت شرق آمريکا درحالی که حامل تجهيزات، تدارکات و گروه تازه ای از فضانوردان بود به مقصد رسيد.

ديسکاوری پيش از آنکه در آی اس اس پهلو گيرد در فضا "معلق" زد تا خدمه آی اس اس بتوانند کاشی های سراميک پوشاننده شکم فضاپيما را معاينه کنند.

اين کاشی ها بخشی از محافظ حرارتی شاتل هستند که در حفاظت از فضاپيما به هنگام بازگشت سريع آن به زمين نقش حياتی دارند.

استيو ليندزی، فرمانده پرواز، درحالی که شاتل تنها 300 متر از ايستگاه فضايی فاصله داشت کنترل آن را که تا آن زمان اتوماتيک بود به دست گرفت.

او در فاصله 180 متری ايستگاه فضاپيما را 360 درجه در فضا گرداند تا خدمه ايستگاه بتوانند از شکم فضاپيما عکس بگيرند.

تصاوير زنده از پهلو گرفتن شاتل در سراسر جهان پخش شد و اين درحالی بود که دو مدارگرد در ارتفاع 350 کيلومتری از زمين با سرعت تقريبی 28 هزار و 200 کيلومتر در ساعت در حرکت بودند.

تحويل بار

اين مدارگرد روز سه شنبه از ايالت فلوريدا راهی ماموريت 12 روزه به ايستگاه بين المللی فضايی شد.

خدمه شاتل ديسکاوری - شامل پنج مرد و دو زن- نخستين روز از سفر خود به فضا را صرف بازرسی و معاينه دقيق بدنه اين فضاپيما کرده بودند.

اين يکصد و پانزدهمين پرواز شاتل های ناسا است.

فضاپيما تقريبا 13 تن بار شامل تجهيزات و تدارکات را در ايستگاه فضايی تخليه خواهد کرد.

سرنشينان ديسکاوری حدود دو هفته را در ايستگاه فضايی بين المللی سپری خواهند کرد و پس از تعويض يکی از سرنشينان آن، به زمين باز خواهند گشت.

سرنشين جديد ايستگاه فضايی توماس رايتر، فضانورد آلمانی است که نخستين فضانورد وابسته به آژانس فضايی اروپايی است که برای يک ماموريت بلند مدت شش ماهه عازم ايستگاه می شود.

ايستگاه فضايی بين المللی طرح مشترک آمريکا، روسيه، ژاپن، کانادا و آژانس فضايی اروپايی است و در نوامبر سال 1998 به فضا پرتاب شد و در مقاطع مختلف، برخی کشورهای ديگر نيز با آن همکاری داشته اند.

اين ايستگاه، که يک سفينه بزرگ سرنشين دار است، در ارتفاع حدود 360 کيلومتری بالای کره زمين در مدار قرار گرفته و به طور مداوم زمين را دور می زند.

ايستگاه فضايی هميشه دست کم دو سرنشين دارد که برای دوره های طولانی مدت در مدار قرار می گيرند و در فواصل زمانی، فضانوردان ديگری همراه با مواد غذايی و ساير ملزومات، برای تحويل گرفتن ماموريت آنان با فضاپيما عازم ايستگاه می شوند.

قرار است ايستگاه فضايی در سال 2010 برچيده شود اما وقوع حادثه ديگری نظير انفجار کلمبيا می توانست باعث تسريع در خاتمه ماموريت آن شود.