قطعه اسفنج جداشده از مخزن سوخت باعث بازرسی فنی دوباره ديسکاوری شد

اين مدارگرد روز سه شنبه از ايالت فلوريدا راهی ماموريت 12 روزه برای رساندن تدارکات تازه به ايستگاه بين المللی فضايی شد.

فضانوردان بخش اعظم وقت خود در روز چهارشنبه را صرف تصويربرداری از بال ها و نوک دماغه شاتل کردند. اين کار با کمک دوربين و ليزری که به يک بازوی بلند خودکار وصل شده انجام شد.

هدف از انجام اين معاينات کشف هرگونه آسيب وارده به بدنه شاتل در جريان پرتاب هشت دقيقه و 30 ثانيه ای به مدار زمين است.

بلافاصله پس از پرتاب، قطعات کوچک اسفنج عايق از مخزن سوخت خارجی ديسکاوری جدا شد و مقام های آژانس فضايی آمريکا، ناسا، می خواهند اطمينان حاصل کنند که اين قطعات آسيبی به بدنه شاتل نزده است.

اين معاينه ها پس از فاجعه انهدام کلمبيا که اصلا ناشی از برخورد همين قطعات به بدنه فضاپيما بود طراحی شده است.

حفره ناشی از برخورد اين عايق به زير بال باعث نفوذ گازهای داغ به فضاپيما در جريان بازگشت آن به جو زمين در سال 2003 شد که آن را متلاشی کرد و هفت خدمه اش جان باختند.

مخارج زياد

خدمه ديسکاوری در پرتاب سال گذشته نخستين گروهی بودند که بازرسی های تازه را امتحان کردند. اين معاينات می تواند شکاف هايی به اندازه سه ميليمتر را کشف کند.

اين کار به کمک بازويی 15 متری مجهز به يک دوربين و يک ليزر انجام می شود. اين بازو خود بر يک بازوی خودکار 15 متری ديگر سوار است.

	اين دومين ماموريت شاتل از زمان حادثه کلمبيا است

اين بازوها توسط فضانوردان از داخل فضاپيما کنترل می شود.

در حدود سه دقيقه پس از پرتاب روز سه شنبه از مرکز فضايی کندی، در حدود شش تکه اسفنج از عايق مخزن سوخت جدا شد.

اما مقام های ناسا گفتند که هنگام جدا شدن اين قطعات از مخزن سوخت، ارتفاع شاتل بسيار زياد بود و بنابراين هوای کافی برای آنکه اين قطعات را با شتاب زياد به بدنه بکوبد و به آن صدمه بزند وجود نداشته است.

در خلال سه سال گذشته، ناسا بيش از 3/1 ميليارد دلار را صرف انجام تحقيقات و طراحی مجدد مخزن سوخت خارجی فضاپيماهای خود کرده است تا مانع از بروز حوادثی مشابه فاجعه انفجار کلمبيا شود.

سرنشينان ديسکاوری حدود دو هفته را در ايستگاه فضايی بين المللی سپری خواهند کرد و پس از تعويض يکی از سرنشينان آن، به زمين باز خواهند گشت.

سرنشين جديد ايستگاه فضايی توماس رايتر، فضانورد آلمانی است که نخستين فضانورد وابسته به آژانس فضايی اروپايی است که برای يک ماموريت بلند مدت شش ماهه عازم ايستگاه می شود.

ايستگاه فضايی بين المللی طرح مشترک آمريکا، روسيه، ژاپن، کانادا و آژانس فضايی اروپايی است و در نوامبر سال 1998 به فضا پرتاب شد و در مقاطع مختلف، برخی کشورهای ديگر نيز با آن همکاری داشته اند.

اين ايستگاه، که يک سفينه بزرگ سرنشين دار است، در ارتفاع حدود 360 کيلومتری بالای کره زمين در مدار قرار گرفته و به طور مداوم زمين را دور می زند.

ايستگاه فضايی هميشه دست کم دو سرنشين دارد که برای دوره های طولانی مدت در مدار قرار می گيرند و در فواصل زمانی، فضانوردان ديگری همراه با مواد غذايی و ساير ملزومات، برای تحويل گرفتن ماموريت آنان با فضاپيما عازم ايستگاه می شوند.

قرار است ايستگاه فضايی در سال 2010 برچيده شود اما وقوع حادثه ديگری نظير انفجار کلمبيا می توانست باعث تسريع در خاتمه ماموريت آن شود.