|
بازيگران خارجی در صحنه انتخابات عراق | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در انتخابات عراق و نتيجه آن، قدرتهای جهانی و منطقه ای و همسايگان اين کشور نیز بی تأثير نيستند و در اين ميان، مهمترين بازيگران صحنه عراق، آمريکاست. بسياری از صاحبنظران معتقدند که آمريکا تحت فشار شديد افکار عمومی در داخل و فشار جامعه بين المللی به دنبال راهی برای پايان بخشيدن به حضور نظامی خود در عراق است و از نظر آنان، انتخابات عراق به عنوان اولين گام برای تشکيل حکومت منتخب در اين کشور، آغاز مسيری برای زمانبندی خروج نيروهای آمريکايی است. هنوز زمان مشخصی برای خروج اين نيروها از عراق مشخص نشده و اياد علاوی، نخست وزير موقت عراق هم ضرب الاجل تعيين کردن برای خروج نيروهای آمريکايی از عراق را کاری عبث و بيهوده می داند. کارشناسان معتقدند که آمريکا برای خروج هرچه سريعتر نيروهايش از عراق خواستار موفقيت روند تشکيل و تثبيت حکومتی مردمی در عراق است. اما رضا افشاری، استاد تاريخ خاورميانه در دانشگاه پيس در آمريکا زياد به اينکه آمريکا بتواند به حل اختلاف ميان جناحها و گروههای سياسی در عراق برای برقراری ثبات و آرامش در اين کشور کمکی کند چندان خوشبين نيست و می گويد نفوذ آمريکا در عراق منحصر به نقش نظامی و توان مالی اين کشور است و آمريکا تنها با صرف دلار و در زمينه هايی همچون آموزش نيروهای امنيتی عراق و بازسازی اين کشور می تواند نقش داشته باشد، نه اينکه نقش سياسی و اخلاقی چندانی در اين کشور داشته باشد. روند بازسازی عراق پس از انتخابات، بازيگران خارجی ديگری نيز دارد که تناسب يا تعارض موضع آنان با موضع آمريکا که عمده ترين بازيگر محسوب می شود، نقش مهمی در معادلات سياسی عراق ايفا می کند. ماشاء الله شمس الواعظين، روزنامه نگار در ايران و کارشناس مسائل خاورميانه می گويد يکی از شگفتيهای روزگار، همگرايی سياستهای ايران و آمريکا در قبال انتخابات عراق است، هرچند دو کشور از دو منظر متفاوت به اين قضيه می نگرند. به گفته وی، موفقيت شيعيان در انتخابات عراق که احتمال آن بالاست نوعی کمک به اقتدار ايران و افزايش شعاع امنيتی اين کشور است اما از نظر آمريکا، ورود شيعيان به ساختار قدرت در عراق، ميان مذاهب و طوايف گوناگون در اين کشور موازنه برقرار می کند. اما برای جهان عرب که رهبری آن عمدتاً در دست سنی مذهبان قرار دارد، پذيرفتن اينکه کشوری که تاکنون همواره به دست اهل سنت اداره شده، دارای حکومتی شيعه باشد، دشوار است. رضا افشاری می گويد بجز دولت اردن که هم در عمل و هم در گفتار با پيشبرد روند تحولات مثبت سياسی در عراق همراهی می کند، ساير دولتهای عربی در قبال اين تحولات، موضعی فرصت طلبانه و محدود دارند. به گفته وی، دولتهای عرب از صميم قلب می خواهند که آمريکا در سياستهايش در عراق موفق نباشد. انتخابات عراق هم اکنون به صحنه ای برای معاملات، رقابتها و زدوبندهای بازيگران سياسی منطقه تبديل شده و ماشاء الله شمس الواعظين، اين بازيگران را به دو گروه تقسيم می کند، گروهی که به صورت مثبت به تحولات سياسی عراق و روند بازگرداندن ثبات به اين کشور می نگرند و گروهی که خواهان به شکست کشيده شدن اين روند هستند تا در واقع به اين وسيله، شکست آمريکا را در عراق اعلام کنند. به نظر آقای شمس الواعظين، موفقيت انتخابات و روند بازسازی سياسی اين کشور در درازمدت به نفع ايران است، اما ايران در ميان دولتهايی جای گرفته است که مايلند طرحهای آمريکا در عراق شکست بخورد و عراق به گورستانی برای آمريکا تبديل شود تا در نتيجه ساير طرحهای آمريکا در منطقه خاورميانه به بن بست برسد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||