|
خداحافظی با سخنگوی سالهای تنش زدايی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
حميد رضا آصفی که به مدت هشت سال سخنگوی وزارت خارجه ايران بود از اين سمت کناره گيری کرده و با حکم منوچهر متکی، وزير امور خارجه ايران، محمد علی حسينی به جای وی منصوب شده است. آقای آصفی از شناخته شده ترين ديپلمات های دوره موسوم به تنش زدايی در سياست خارجی ايران بود و از معدود سياستمردان دوران رياست جمهوری محمد خاتمی، که پس از روی کار آمدن دولت اصولگرای محمود احمدی نژاد نيز همکاری خود را با دستگاه سياست خارجی ايران ادامه داد. با روی کار آمدن محمد خاتمی در سال 1376 خورشيدی (1997 ميلادی) که به گشايش روابط جمهوری اسلامی با کشورهای غربی و اعتماد سازی با جامعه جهانی همراه بود، حميد رضا آصفی نيز به واسطه پست خود يعنی سخنگويی وزارت امور خارجه، به چهره ای خبر ساز بدل شد. در سال ۱۳۷۹هنگامی که آقای آصفی پس از سه سال ماموريت به عنوان سفير ايران در پاريس به تهران بازگشت، تا در کنار کمال خرازی، وزير امور خارجه وقت، فعاليت تازه خود را آغاز کند، ديپلماسی ايران پس از دوره ای انزوا روزهای پر تحرکی را پيش رو داشت. سال های سخنگويی حميدرضا آصفی هشت سال سخنگوی وزارت خارجه ايران بود که شايد بتوان اين هشت سال را به سه دوره کاری تقسيم کرد. چهار سال نخست که در برگيرنده ماه های نخست سياست تنش زدايی در روابط خارجی ايران و به ثمرنشستن آن بود. در آن دوره هر هفته حميدرضا آصفی خبر تازه ای از سفر محمد خاتمی به کشوری خارجی يا حضور مقام بلندپايه ای از ديگر کشورها به ايران داشت که تا حدی نشانگر به بار نشستن سياست تنش زدايی بود. در عين حال استقبال رسانه های داخلی از نشست های هفتگی سخنگوی وزارت امور خارجه و بازتاب مثبت اين اقدام در رسانه های خارجی که تا آن هنگام کمتر فرصتی برای گفتگو با مقام های ايرانی می يافتند، باعث تشويق ديگر دستگاه های اداری ايران به بهره گيری از سخنگو شد. دوره دوم سخنگويی حميدرضا آصفی، سال های ميانی رياست جمهوری آقای خاتمی بود که برخی از کارشناسان آن را درخشان ترين دوره در اين سال ها می دانند. سياست اعتمادسازی ايران با جامعه جهانی در اين دوره در اوج خود قرار داشت و ايران موفق شده بود با ابتکارهايی چون پيشنهاد "گفتگوی تمدن ها" - و ثبت سال ۲۰۰۱ ميلادی به همين نام در سازمان ملل - چهره ای ميانه رو از اسلام به نمايش بگذارد. اما اندک اندک سايه پرونده اتمی بر روابط خارجی ايران و واکنش جامعه جهانی، ديپلماسی جمهوری اسلامی را وارد مرحله تازه ای کرد که شايد بتوان گفت ديگر تحرک سابق را نداشت.
سخنگو، معاون پارلمانی و کنسولی در دو سال پايانی فعاليت آقای آصفی به عنوان سخنگو، سمت معاونت کنسولی و پارلمانی وزارت امور خارجه ايران نيز به وی سپرده شد. برخی ناظران اعتقاد دارند که فکر دو پستی شدن آقای آصفی از زمانی شکل گرفت که وی دومين شورای شهر تهران را متقاعد کرد برای آماده کردن زمينه عادی سازی روابط با مصر نام خيابان "خالد اسلامبولی" را به "انتفاضه" تغيير دهد. سخنگوی وزارت امور خارجه به شورای شهر تهران رفت تا برای اعضا دلايل درخواست اين تغيير نام را توضيح دهد. پس از اين رايزنی بود که وی با هدف تعامل ميان وزارت امور خارجه و نمايندگان مجلس ايران که دو بار در صدد استيضاح کمال خرازی برآمده بودند، همزمان دو پست مهم در وزارت امور خارجه ايران را بر عهده گرفت. بالا گرفتن انتقادها و خداحافظی دو سال پايانی فعاليت آقای آصفی با انتقاد های زيادی همراه بود؛ مذاکره و رايزنی در راستای حل و فصل مناقشه هسته ای، بخش عمده ای از تلاش های وزارت امور خارجه ايران را به خود معطوف کرده بود. هنگامی که خداحافظی کمال خرازی، وزير امور خارجه آقای خاتمی، از اين وزارتخانه قطعی شد، تصور می رفت آقای آصفی نيز - که عنوان دستيار ويژه را نيز يدک می کشيد - به کار خود در اين سمت پايان دهد. اما وی برای يک سال ديگر در اين سمت باقی ماند و منوچهر متکی را همچون کمال خرازی همراهی کرد. اين همراهی مانع انتقاد همفکران دولت اصولگرا از آقای آصفی که از همراهان دولت محمد خاتمی بود، نشد. به رغم تلاش های آقای آصفی در نزديک کردن ادبيات گفتاری اش با ادبيات اعضای دولت آقای احمدی نژاد، همکاری وی با دولت تازه در سمت سخنگويی بيش از يک سال ادامه نيافت. جالب آن که، تلاش سخنگو برای هماهنگی گفتار، اين بار با انتقاد اعضای دولت سابق رو به رو شده بود. آقای آصفی در آخرين روز حضورش در سمت سخنگوی وزارت امور خارجه ايران از کمال خرازی به خاطر اعتماد زيادی که به وی داشته تشکر کرد، چرا که به گفته وی اين امکان را به وجود آورد که يک ارتباط مردمی بين وزارت امور خارجه و مردم برقرار شود. با خداحافظی حميد رضا آصفی با تريبون سخنگويی وزارت امور خارجه ايران، وی پرونده هشت سال حضور در اين سمت را بست تا به جمع پرشمار ديپلمات هايی بپيوندد که در يک سال اخير پست های خود را در دولت تازه به شخص ديگری واگذار کرده اند. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||