|
'آزادی های موقتی' در آستانه انتخابات؛ جوانان زير آفتاب خرداد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
جوانانی که در نظام جمهوری اسلامی ايران متولد شده اند، تاثير گذارترين گروه اجتماعی در نتيجه انتخابات هستند. جوانانی که ۱۵ تا ۳۰ سال سن دارند، نيمی از واجدين شرايط رای دادن را تشکيل می دهند. بيشتر اعضای ستادهای انتخاباتی را نيز جوانان تشکيل می دهند. اگرچه هر کدام از آنها دلايل متفاوتی برای عضويت در ستادهای انتخاباتی دارند. جوانان و ستادهای تبليغاتی اتومبيل هايی که برچسب هايی با نام HASHEMI به زبان انگليسی رويشان چسبانده شده، به سرعت از پيچ خيابان ايران زمين در شمال غربی تهران بالا می روند. اتوموبيل های مدل بالا آنگاه در کنار مجموعه ورزشی ايران زمين که يکی از ستادهای انتخاباتی هاشمی رفسنجانی است توقف می کنند. بيشتر کسانی که در اين ستاد مشغول به کار هستند، جوان هستند، لباس هايی با مدل غربی پوشيده اند و موهايشان را به سبک باب روز آرايش داده اند.
محمد، يکی از جوانانی که در اين ستاد فعال است، عکس ها و برچسب هايی از هاشمی به دست دارد و ميان اتوموبيل هايی که از کنار ستاد می گذرند، توزيع می کند. برخی از اتوموبيل ها قبل از آن که به محل ستاد برسند شيشه های خود را بالا می کشند تا عکس يا برچسبی دريافت نکنند، اما برخی نيز با روی گشاده خواهان گرفتن برچسب ها هستند. اما محمد تنها به کسانی برچسب می دهد که در کنار ستاد توقف کنند. آنگاه او دوستانش را فرا می خواند تا اتومبيل را آنگونه که خود می خوانند، "اسپرت" کنند. منظور آنها را از "اسپرت کردن"، تزئين و چسباندن برچسب های تبليغاتی بر روی سراسر بدنه و شيشه های اتوموبيل است. سه دختر که آرايشی غليظ بر چهره دارند، توقف می کنند تا محمد و دوستانش اتوموبيل آن ها را "اسپرت" کند. صدای بلند موسيقی غربی از درون اتوموبيل به گوش می رسد. دوستان محمد به سرعت، اتوموبيل پژو ۲۰۶ دودی رنگ را محاصره می کنند و مشغول چسباندن برچسب ها روی کاپوت و عقب پژو می شوند، محمد نيز از فرصت استفاده می کند و با دخترها گپ می زند. آن سو تر دو دختر که مانتوهايی تنگ با رنگ های روشن سبز و سفيد به تن دارند، محمد را با ناسزا خطاب قرار می دهند. آنها فرياد می زنند که اين آزادی ها "موقتی" است. محمد با پوزخند جوابشان را می دهد. اتوموبيلی ديگری جلوی محمد توقف می کند. قبل از اين که محمد به او برچسب دهد، مرد ميانسال به تاسف سری تکان می دهد و می گويد برايت متاسفم. محمد نيز بلافاصله می گويد: "آن موقعی که انقلاب کرديد بايد تاسف می خوردی."
در ايران نه تنها ميان نسل ها شکاف ايجاد شده، بلکه ميان جوانان يک نسل نيز اختلاف سليقه های فراوانی به وجود آمده است. گروهی شرکت در انتخابات را کاری بيهوده می دانند وگروهی ديگر نيز در پی شرکت در انتخابات هستند. بر اساس آخرين افکار سنجی موسسه ايسپا، ۶۸ درصد مردم هنوز مردد هستند؛ برخی تصميم نگرفته اند که اصلا رای بدهند يا نه و برخی ديگر هم مشخص نکرده اند که در صورت رای دادن، چه کسی را برگزينند. تعدادی از نوجوانان مشغول اسکيت سواری هستند، آنها برچسب های تبليغاتی را مثل يک سربند دور پيشانی بسته اند و به اتوموبيل ها آويزان می شوند. شايان، يکی از همين جوانان اسکيت سوار می گويد: "برای من اهميتی ندارد که کدام کانديدا برنده شود، فقط می خواهم که آزاد باشم و کسی هنگام اسکيت سواری مزاحمم نشود." او به سراشيبی خيابان ايران زمين اشاره می کند که چند نفر بی سيم به دست آن جا ايستاده اند. آنها ريش های بلندی دارند و پيراهن سفيدشان را روی شلوارشان انداخته اند و به رانندگان هشدار می دهند که سريعتر عبور کنند، اما کاری با جوانان بالای سراشيبی ندارند.
در اين ميان، يک ميليون و۷۵۰ هزار رای اولی هستند که از مرز ۱۵ سالگی گذشته اند. نتايج متناقض نظرسنجی ها نشان نمی دهد که رای اولی ها آيا در انتخاب شرکت می کنند، و اگر شرکت می کنند گزينه محبوب آنان کيست. سرنشينان اتوموبيل پاترول، پوسترهای محمد باقر قاليباف را توزيع می کنند. حسام- م می گويد در انتخابات شرکت نمی کند اما برای تبليغات در ستادهای تبليغاتی استخدام شده است. او بايد هزاران پوستری را که درون اتوموبيل گذاشته، ميان عابران توزيع کند. معضل بيکاری باعث شده تا جوانان برای آن که در آينده کاری در يکی از سازمان های دولتی بيابند در ستادهای تبليغاتی عضو شوند. گروهی نيز به درآمد خوب تبليغات برای نامزدها اشاره می کنند. عليرضا. ت می گويد: "ستاد آقای کروبی ۲۵۰ هزارتومان برای يک ماه می دهد و در ستاد آقای هاشمی از رقم ۴۰۰ هزار تومان برای يک ماه صحبت می شود. اگر هم کارمان مطلوب باشد، شايد يک سکه هم پاداش بگيريم." محمدرضا که همزمان در چند ستاد تبليغاتی کار می کند می گويد: "برای من فرقی نمی کند که در کدام ستاد کار می کنم، مهم پول است." "نسيم" نام ستاد نسل سومی های مصطفی معين است. جوانان عضو اين ستاد با پوشيدن کاورهای قرمز رنگ به تبليغات می پردازند.
نسيم م يکی از دختران "نسل سومی" عضو ستاد است. او ميان سرنشينان اتوموبيل ها پوستر پخش می کند واز آنها می خواهد که به معين رای بدهند. نسيم می گويد: "اگر محافظه کاران برنده انتخابات شوند، همين آزادی نيم بند را از دست می دهيم." گرچه بيشتر جوانانی که عضو ستاد تبليغاتی مصطفی معين هستند، انگيزه های متفاوت سياسی و اجتماعی برای شرکت در انتخابات دارند، اما به نظر می رسد انگيزه های جوانان عضو اغلب ستادهای انتخاباتی بيشتر مادی است. جوانان وشعارهای انتخاباتی نامزدهای رياست جمهوری اغلب در شعارهای خود، جوانان را مخاطب قرار می دهند. محسن رضايی سازمان ملی جوانان را يک طرح شکست خورده دانسته و گفته است که بايد وزارت جوانان يا معاونت جوانان ايجاد شود. محمد باقرقاليباف که دربيشتر پوسترهايش جوانان و نوجوانان ديده می شود، گفته است: "من هيچگاه مخالف شادابی جوانان نبوده ام . در نيروی انتظامی و در راه حفظ نشاط جوانان همه کاری کرده ام." محمود احمدی نژاد از ريخت و پاشهايی که در ادارات دولتی میشود، انتقاد کرده و گفته: "ادارات دولتی در تهران، گرانترين ساختمانها را میخرند در حالی که میتوانند با همين پولها به جوانان وام بدهند." آمار رشد جمعيت جوان کشور که واجد شرايط رای دادن میشوند، حدود ٣٣٨ درصد است. اکنون ۲۴ ميليون جوان واجد شرايط رای دادن هستند. پيش بينی می شود که در چهار سال آينده اين ميزان از ۳۰ ميليون نيز فراتر رود. با اين همه هيچ کدام از کانديداهای رياست جمهوری طرح و برنامه ای عملی برای ايجاد اشتغال در ميان ميليونها جوانان جويای کار ندارند. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||