نامزدهای محافظه کار می دانند که اگر با زبان اصلاح طلبان از دمکراسی، اقتصاد آزاد و مشارکت زنان و جوانان صحبت نکنند هيچ بختی برای پيروزی نخواهند داشت محمد قوچانی، سردبير روزنامه شرق

در حالی که رقابت نامزدهای رياست جمهوری ايران در آخرين هفته تبليغات انتخاباتی شدت می گيرد، هفته نامه بريتانيايی اکونوميست با گزارشی از تهران، درباره فضای رقابتها، نامزدهای انتخاباتی و کند شدن کاروان اصلاح طلبی نوشته است.

خبرنگار اکونوميست در تهران می نويسد شهرنشينان نااميد، نگران از تعبير برگزاری انتخابات، برای تحريم آن آماده می شوند. اکونوميست می نويسد برای آنها انتخابات تنها مهر تاکيد بر اين مسئله است که مردم قدرتی در تغيير دادن سرنوشت خود ندارند.

به نوشته اين هفته نامه، بيشتر در مورد نحوه لباس پوشيدن و آرايش هشت کانديد اين انتخابات نظر منتشر می شود تا در مورد وعده های انتخاباتی آنها.

اما اکونوميست می پرسد آيا انتخابات در ايران، که حکومت آنرا بعنوان شاهدی بر رد ديکتاتوری می داند، تبديل به چيزی پوچ شده؟ اکونوميست می نويسد وقتی ابتدا مصطفی معين رد صلاحيت شد انتخابات به يک مسئله پوچ و بی اعتبار تبديل شد.

گرچه اين هفته نامه يادآور می شود با دستور رهبر ايران، که اکونوميست آنرا خلاف قانون اساسی می داند و البته رهبر ايران را بدگمان به اصلاحات توصيف می کند، آقای معين توانست در عرصه رقابتهای انتخاباتی حاضر شود.

اعضاء سابق سپاه پاسداران در پوسترهايشان سعی دارند اين سابقه نظامی را بی اهميت جلوه دهد

اما مهمترين دليل را اين هفته نامه از زبان محمد قوچانی، سردبير روزنامه شرق نقل می کند که: "نامزدهای محافظه کار می دانند که اگر با زبان اصلاح طلبان از دمکراسی، اقتصاد آزاد و مشارکت زنان و جوانان صحبت نکنند هيچ بختی برای پيروزی نخواهند داشت."

اکونوميست از پوسترهای تبليغاتی انتخابات می نويسد. علی لاريجانی عکسش زير شعر شاعری مخالف حکومت چاپ شده که خود آقای لاريجانی در زمان رياست صدا وسيما در تخريب وجهه اش نقش داشته و اعضاء سابق سپاه پاسداران هم در پوسترهايشان سعی دارند اين سابقه نظامی را بی اهميت جلوه دهد و بر مدارک دانشگاهی تاکيد کنند که به اعتقاد اين هفته نامه اعتبار آنها زير سوال است.

اکونوميست نامزدهای عمده را اکبر هاشمی رفسنجانی، محمد باقر قاليباف و مصطفی معين می داند.

اين هفته نامه در مورد آقای هاشمی می نويسد اعتقاد عمومی بر آن است که او برنده انتخابات می شود. گرچه در معرفی اين نامزد می گويد ايران در زمان رياست جمهوری او از دمکراسی بی بهره بود.

خبرنگار اکونوميست در مورد آقای قاليباف می نويسد پايگاه حمايت او در سپاه است و درباره رقابت برای رياست جمهوری می نويسد مشارکت پايين احتمال برگزاری دور دوم انتخابات تنها با حضور دو نامزد را افزايش می دهد و اين جايی است که به اعتقاد اين هفته نامه، مصطفی معين سعی دارد به آن برسد.

تصوير علی لاريجانی زير شعر شاعری مخالف حکومت چاپ شده که خود آقای لاريجانی در زمان رياست صدا وسيما در تخريب وجهه اش نقش داشته

گرچه خبرنگار اکونوميست در اشاره به بخشی از افکار عمومی در نهايت از آرايشگر موی سر خود نقل می کند که: "اين کشور نيازی به رئيس جمهور ندارد. همه می دانند چه کسی در راس کار است."

در نهايت اين هفته نامه به اين سوال می پردازد که چه کسی واقعا ايران را اداره خواهد کرد؟

اکونوميست می نويسد ديگر اين راز نيست که رئيس جمهور در مسائل استراتژيک نفوذ چندانی ندارد و بعنوان شاهد به نقش محمد خاتمی در بحران هسته ای ايران اشاره می کند.

اکونوميست همچنين می نويسد بذل و بخشش آيت الله خامنه ای در تاييد صلاحيت مصطفی معين هم نشان می دهد که رهبر ايران از اعتبار اندک آقای معين خشنود است. اين هفته نامه ادامه می دهد که در برابر آقای هاشمی تجربه و نفوذ آنرا دارد که اختيارات رهبر را به چالش بکشد و شکوه و جلال را به مقام رياست جمهوری ايران بازگرداند.

اکونوميست به نظر برخی از اصلاح طلبان اشاره می کند که معتقد بودند آقای معين می بايست تاييد صلاحيتش را ناديده می گرفت و از اين روند کنار می رفت. از جمله اين هفته نامه به اظهارات اکبر گنجی اشاره می کند که طرفدار تحريم است و می گويد بعد از انتخابات اصلاح طلبان در يک اتاق جمع می شوند و جيک هم نخواهند زد.

اکونوميست از آقای گنجی نقل می کند که در اين سيستم تغيير نمی تواند رخ دهد و تحريم انتخابات مدنی ترين نوع نافرمانی است که ايرانيان می توانند انجام دهند.

اکونوميست می نويسد آن روزها که اصلاح طلبان نخبه مردم را به حرکت درآوردند و هرچيزی ممکن به نظر می رسيد، ديری است که گذشته و الان آن اصلاح طلبان مجبور به سکوت شده اند و سرعت کاروان اصلاح طلبی با آويزان شدن محافظه کارانی که شعارهای اصلاح طلبانه سر می دهند، کند شده است.

اما اکونوميست اين مقاله را با اظهارات محمد قوچانی به پايان می برد که "وضعيت نسبت به انتخابات قبل بهتر شده و اين روند ادامه خواهد داشت، ضمن اينکه جمهوری اسلامی ديگر تنها در نام ايدئولوژيک است و در پوسترهای انتخاباتی تعصب بر اسلام گرايی کمرنگ شده است."