'تصویر در انتظار' در آپارات

این هفته در آپارات فیلم 'تصویر در انتظار' ساخته حسن صلح‌جو به نمایش در‌می‌آید.

درباره فیلم

اگر بخواهیم از سینمای آوانگارد و موج نوی ایران و پیشروانش صحبت کنیم، بی‌شک نام پرویز کیمیاوی به ذهن می‌آید. با گذشت چندین دهه هنوز هم فیلم‌هایی مثل 'پ مثل پلیکان'، 'مغول ها'، 'باغ سنگی' و 'اوکی میستر' به عنوان نمونه‌های درخشان از فیلم‌سازی مستند و سورئال و آوانگارد در سینمای ایران منحصربه‌فردند. گرچه این فیلم‌ها در زمان خودشان هم در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم حضوری چشم‌گیر و موفقیت‌آمیز داشتند. پرویز کیمیاوی الان هفتاد و هشت ساله است و در پاریس زندگی می‌کند. او در طول این سال‌ها چند فیلم هم در فرانسه ساخته است. 'تصویر در انتظار' مستندی درباره پرویز کیمیاوی و آثارش است.

ویژگی فیلم

'تصویر در انتظار' درباره یکی از مهمترین و ناشناخته‌ترین فیلم‌سازان پیشرو و موج نوی ایران، پرویز کیمیاوی است. فیلم با این که به جزئیات زندگی شخصی گذشته فیلم‌ساز سرک نکشیده ولی ما را به خانه او می‌برد، با او در پرسه‌ زدن‌هایش در پاریس همراه می‌شود و حکایت عشق و اشتیاق فیلم‌ساز در دوره‌های مختلف زندگی‌اش را بازگو می‌کند. فیلم از فیلم‌برداری و تدوینی در خدمت سوژه بهره‌مند است و قصه‌اش را روان بیان می‌کند. 'تصویر در انتظار' در سال ۱۳۹۳ و با بودجه‌ و گروهی کوچک و در مدتی کوتاه ساخته شده است.

درباره کارگردان

حسن صلح جو از فیلمسازان قدیمی فیلم کوتاه در ایران است که فیلم 'فصل شب' او در دهه هفتاد از فیلم‌های شناخته شده این دوره به شمار می‌آید. او سال‌ها تجربه روزنامه‌نگاری دارد و هم‌چنین تجربه ساخت دو مجموعه تلویزیونی عروسکی برای تلویزیون ایران. حسن صلح‌جو پس از خروج از ایران، با بی‌بی‌سی همکاری داشته، تحصیلات سینمایی‌اش را ادامه داده و چند فیلم کوتاه هم خارج از ایران ساخته است. فیلم 'فصل شب' (۱۳۷۰) و همین طور فیلم 'سخن گفتن ماهی' (۲۰۰۷) برای وی جوایز داخلی و خارجی از جشنواره‌های مختلف در پی داشته است. از او پیش از این پنج فیلم 'پرندگانی که در خواب دیده ام' و 'سنگی در آب بینداز' و 'سیمین، ساکن جزیره سرگردانی'، 'بابا فیلم دارد' و 'ایران کوچک من ' در برنامه آپارات پخش شده است.

نگاه کارگردان

یک آوانگارد سنت‌گرا

حسن صلح‌جو

پرویز کیمیاوی برای من یادآور یک خاطره خیلی خوب است. قصه به آن وقت‌ها برمی‌گردد که برای نخستین بار در سالن سینما دیدن یک فیلم باعث شد دلم بلرزد و یک صحنه تکانم بدهد. آن وقت‌ها تازه هنرجوی سینما شده بودم و حال و هوای اطرافمان پر بود از سینمای پاراجانوف و تارکوفسکی و آنتونیونی ولی دیدن فیلم 'پ مثل پلیکان' روی پرده سفید ، انگار دریچه دنیای دیگری را جلوی چشم من باز کرد. می‌گفتند فیلمسازش نیست. می‌گفتند از ایران رفته است و کسی نمی‌داند کجاست. با این حال اسم آن فیلم‌ساز را جایی ته ذهن‌ام به یاد سپردم: پرویز کیمیاوی. بعدها فهمیدم که او سازنده 'مغول‌ها' هم است و همین‌طور 'باغ سنگی'. زمان خیلی گذشت تا در غربت فهمیدم که فیلم‌ساز مورد علاقه من در پاریس زندگی می‌کند. او در سال‌های بعد در دوره اصلاحات به ایران برگشته بود و 'همه ایران سرای من است' را ساخته بود، اما فیلم در محاق توقیف ماند و به جایی نرسید. بعد هم فیلم‌ساز شال و کلاهش را برداشته بود و برگشته بود دوباره به پاریس.

پرویز کیمیاوی در سینمای ایران کارنامه منحصربه‌فردی دارد. از پیش‌روان سینمای آوانگارد است و سینمای‌اش سینمای خاص خود اوست. مستندهایش از زمانه خود جلوتر بوده‌اند . تصویری از زمانه خود هستند و هنوز هم تازگی‌شان را حفظ کرده اند. او به قول خودش همیشه دنبال آدم‌های جامانده از اجتماع و شخصیت‌های عجیب و غریب رفته است و دلش می‌خواسته قصه زندگی این آدم‌ها را بگوید‌. آدم‌هایی مثل آسید علی میرزا و درویش خان باغ سنگی. در فیلم‌های داستانی‌اش هم گرچه تاثیر سینمای موج نوی فرانسه را کاملا در نوع نگاه فیلم‌ساز می‌توان دید، اما آن فیلم‌های به خودی خود هر کدام سرشار از خلاقیت و نوآوری و "دیگر گونه دیدن" در زمان خود بوده‌اند. از مغول‌ها در سال (۱۳۵۲) بگیرید تا باغ سنگی( ۱۳۵۵) و تا اوکی مستر در سال (۱۳۵۷). این آخری خودش حکایت و پیش بینی جالبی است از انقلاب در یک جامعه تحت استعمار و مصرف‌زده.

پرویز کیمیاوی زیاد فیلم نساخته است اما نوع نگاهش به سینما و ترکیب فضاهای سورالیستی و مستند در آثارش ، باعث خلق آثاری ماندگار در سینمای ایران شده و بر فیلمسازان نسل بعد از خود تاثیر بسیار داشته است.

او را در پاریس یافتم . به دیدن‌اش رفتم و کلی برایم خاطرات شیرین گفت از پشت صحنه فیلم‌هایش. قرار شد چند تا از فیلم‌هایش در آپارات به نمایش بگذاریم به همراه فیلمی درباره معرفی خودش. از زمان آن حرف‌ها تا عملی شدن این تصمیم دو سه سالی گذشت. پرویز کیمیاوی شخصیت خاصی دارد و به نتیجه رسیدن کار صبوری زیادی را می‌طلبید . طرح ها و ایده‌های مختلفی را با او در میان گذاشتم و سرانجام ماحصل کار، پس از فراز و فرودهای بسیار قبل، حین و بعد از فیلمبرداری، تبدیل شد به "تصویر در انتظار". در این مستند که ساخت‌اش جز با همکای علی فراهانی و ایده‌های خلاقانه‌اش در تدوین ممکن نبود، تلاش شده است تا تصویری ارائه شود از یک هنرمند آوانگارد سنت گرا که هم‌چنان پر از ایده است و دلش می‌خواهد فیلم بسازد اما این امکان رادر غربت ندارد و شخصیت‌های فیلم هایش همچنان در ذهن‌اش زندگی می‌کنند.

زمان پخش برنامه آپارات :

جمعه ساعت ۲۱:۰۰ ایران

شنبه ساعت ۱۱:۰۰ ایران

یکشنبه ساعت ۲۴:۰۰ ایران

سه‌شنبه ساعت ۱۶:۰۰ ایران

چهارشنبه ساعت ۲۴:۰۰ ایران

پنج‌شنبه ساعت ۲۳:۰۰ اروپای مرکزی

آرشیو برنامه های آپارات

برای دسترسی به صفحات برنامه‌های گذشته آپارات روی اینجاکلیک کنید.

آرشیو صفحه‌های آپارات

مشاهده برنامه از طریق وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی

این فیلم در ساعات اعلام شده در جدول فوق از طریق کلیک بر روی اینجا، لینک پخش زنده تلویزیون وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی

و یا اینجا، لینک پخش زنده تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی در کانال بی‌بی‌سی فارسی در یو‌تیوب نیز قابل مشاهده است.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات: [email protected]

آدرس فیس بوک برنامه آپارات: https://www.facebook.com/aparatonbbc

می توانید از طریق پنجره زیر هم با ما تماس بگیرید: