فوت‌و‌فن؛ منچستریونایتد - وستهم: صدمین گل رشفورد، رونالدو این بار علیه نویل

دشواری کار تاتنهام مقابل بورنموث و چلسی در بازی با برایتون یک نشانه بود از اینکه منچستریونایتد هم به رغم میزبانی، کار دشواری مقابل وستهم خواهد داشت.

تقویم فشرده لیگ‌های داخلی که متاثر از برگزاری جام جهانی در اواسط پاییز است، تیم‌های باشگاهی حاضر در مسابقات اروپایی را تحت فشار قرار داده و این هفته به جز آرسنال، نمایش تمام تیم‌های بالای جدول انگلیس با افت شدید همراه بود.

چلسی ۴ گل از برایتون خورد، تاتنهام ۲ گل از بورنموث عقب افتاد و سرانجام پس از دقیقه ۹۰ توانست به گل سوم و پیروزی برسد.

لیورپول در خانه به لیدز یونایتد باخت و منچستر سیتی هم هرچند با ضربه ایستگاهی کوین دی‌بروینه لیدز را شکست داد اما در جریان بازی تسلط خاصی به حریف قعر جدولی خود نداشت.

در این شرایط منچستریونایتد و وستهم هم که پنجشنبه گذشته به ترتیب در لیگ اروپا و لیگ کنفرانس اروپا بازی کرده بودند، باید یک بازی بزرگ را در ورزشگاه اولدترافورد برگزار می‌کردند.

مهمترین نکته در اردوی یونایتد، مصدومیت آنتونی و خروج او از فهرست تیمش بود. و البته حضور کریستیانو رونالدو در ترکیب اصلی؛ بازیکنی که بازی هفته گذشته مقابل چلسی را به دلیل تنبیه انضباطی از دست داده بود و پس از حضور در بازی با شریف در لیگ اروپا، حالا فرصت حضور در ترکیب اصلی یونایتد را پیدا کرد.

شروع آشنای یونایتد

نتایج خوب یونایتد پس از شکست سنگین مقابل منچسترسیتی، اعتماد به نفس محسوسی به این تیم داده بود و همانطور که انتظار می‌رفت در دقایق ابتدایی بازی، وستهم تحت تاثیر حملات میزبان قرار گرفته بود.

شروع تهاجمی در نیمه اول، تبدیل به یکی از ویژگی‌های فنی-روانی در بازی‌های تیم اریک تن‌هاخ شده؛ چیزی که حتی چلسی در استمفوردبریج هم در نیمه اول آن را تجربه کرد.

رونالدو در مرکز خط حمله، مارکوس رشفورد در سمت چپ و الانگا در سمت راست خط حمله قرار گرفته بودند و جردن سانچو هم روی نیمکت نشسته بود.

مثلث خط میانی با حضور کاسمیرو، کریستین اریکسن و برونو فرناندز شکل گرفته بود و در خط دفاع هم مصدومیت لیندلوف و رافائل واران، فرصت حضور در ترکیب اصلی را به هری مگوایر داده بود.

وستهم نیز با ترکیب استاندارد خود به این بازی رسیده بود؛ آرایش ۱-۳-۲-۴ و حضور جان‌لوکا اسکاماکا در مرکز خط حمله و قرار گرفتن ژارود بوون، فلین دوئنز و سعید بن‌رحما پشت سر این مهاجم ایتالیایی.

زوج قلب خط میانی وستهم با حضور دکلان رایس و توماس زوچک تشکیل شده بود؛ یکی از بهترین ترکیب‌های دوتایی در قلب خط میانی لیگ برتر.

رایس و زوچک شباهت‌های ویژه در شکل بازی دارند و مهمترین ویژ‌گی مشابه آنها، تعادل در فاز دفاع و حمله است؛ دو بازیکنی که هم در زدن شوت از راه دور و ارسال پاس‌های کلیدی مهارت دارند و هم در تکل زدن، قطع توپ و پوشش فضاهای نزدیک خط دفاع، مثل هافبک دفاعی کلاسیک عمل می‌کنند.

فشار حملات یونایتد در ۲۰ دقیقه ابتدایی اما آنقدر شدید بود که رایس و زوچک هم کنترل فضای جلوی خط دفاع وستهم را تا حدودی از دست داده بودند.

گل رشفورد؛ پیام مهم به ساوتگیت

پیش از شروع بازی پپ گواردیولا با ستایش از نمایش‌های اخیر یونایتد گفته بود که «با دیدن نیمه اول بازی یونایتد مقابل چلسی احساس کردم که آنها دارند به دوران خوب خود برمی‌گردند.»

در نیمه اول بازی با وستهم نیز همان میل به حمله و پرسینگ شدید پس از لو رفتن توپ در نیمه اول را از سوی بازیکنان یونایتد می‌دیدیم.

رشفورد، الانگا و دو مدافع کناری پشت سرشان یعنی لوک شاو و دیه‌گو دالوت بازیکنان کلیدی یونایتد در این دقایق بودند؛ بازیکنانی که بارها پشت خط دفاع وستهم به توپ رسیدند.

سرانجام روی یکی از این حملات، رشفورد ارسال اریکسن را با ضربه سر تبدیل به گل اول بازی کرد. در روزهایی که گرث ساوتگیت هنوز در مورد بازیکنان ذخیره خط حمله انگلیس در جام جهانی به نتیجه نهایی نرسیده، ثبات رشفورد در ارائه نمایش‌های مناسب، شاید سرمربی انگلیس را مجاب به قرار دادن او در فهرست نهایی تیم برای جام جهانی قرار دهد.

این یکصدمین گل رشفورد برای منچستر یونایتد بود، بازیکنی در تمامی رده‌های سنی باشگاه بازی کرده است. این گل همچنین چهارمین گل رشفورد در دوازدهمین بازی‌اش در فصل جاری لیگ برتر بود. رشفورد ۲ پاس گل هم داده است.

ساوتگیت که در ورزشگاه حضور داشت، احتمالا به این فکر کرده که رشفورد در فصل جاری بارها در مرکز خط حمله بازی کرده و در سمت چپ خط حمله هم تخصص بازی دارد و با توجه به اینکه هنوز ذخیره مناسبی برای هری کین پیدا نشده، شاید به این نتیجه برسد که رشفورد را پس از یک سال به تیم انگلیس برگرداند.

وستهم؛ یک نیمه بدون شوت

نیمه اول درحالی به پایان رسید که وستهم حتی یک شوت به سوی دروازه یونایتد نزده بود اما تیم میزبان با مالکیت ۵۵ درصدی، ۹ ضربه به سوی دروازه وستهم و ۳ ضربه داخل چارچوب برتری محسوس به حریف خود داشت.

نکته ویژه درباره شکل حملات یونایتد در بازی‌های اخیر این است که اغلب نیروهای هجومی این تیم در جریان «شکل آزاد بازی» در موقعیت زدن ضربه آخر قرار می‌گیرند و به بیانی دیگر هر یک از نیروهای هجومی یونایتد شانس زدن گل را به دست می‌آورند.

در نیمه اول بازی با وستهم نیز این ویژگی دیده شد؛ الانگا شانس زدن ضربه آخر را داشت، رشفورد ۲ بار این فرصت را پیدا کرد و بار دوم گل زد. در این نیمه اریکسن و رونالدو هم در موقعیت زدن ضربه آخر قرار گرفتند.

درخشش دخیا، ناباوری اشمایکل

وستهم در نیمه دوم همان تیمی شد که امضای دیوید مویز را در نمایش آن می‌توان دید؛ تیمی سختکوش در نبردهای یک مقابل یک، علاقه‌مند به ارسال‌های بلند برای یک یا دو مهاجم سرزن و استفاده از توپ دوم پس از نبردهای هوایی.

تعویض دقیقه ۵۷ وستهم و ورود میکل آنتونیو به جای اسکاماکا و در ادامه ورود پابلو فورنالس به میدان، مهم‌ترین نقطه عطف در نمایش فنی وستهم بود.

با این دو تعویض وستهم هم در حرکات ترکیبی از سمت راست پیشرفت کرد و هم با ارسال‌های بلند برای آنتونیو، بارها مدافعان یونایتد را به دردسر انداخت.

در سوی دیگر تن‌هاخ با فرستادن اسکات مک‌تومینای و فرد به میدان و بیرون آوردن اریکسن و الانگا، عملا تیمش را تدافعی کرد؛ تیمی که هشتمین بازی خود در ۲۰ روز را انجام می‌داد و به روشنی در نیمه دوم دچار افت عملکرد جسمانی شده بود.

وستهم که نیمه اول یک شوت به چارچوب هم نزده بود، در این نیمه ۱۰ شوت داشت، ۵ بار این ضربات داخل چارچوب بود و اگر درخشش داوید دخیا و دالوت نبود، به گل می‌رسید.

دالوت چند بار ارسال‌های بلند برای آنتونیو را پیش از رسیدن این مهاجم به توپ، دفع کرد و دخیا هم اوج کارش روی شوت رایس و ضربه سر بن‌رحما بود که هر دو بار توپ را در آستانه ورود به دروازه، دفع کرد.

این دو واکنش دخیا چنان جالب و سرنوشت‌ساز بود که دقایقی پس از پایان بازی، پیتر اشمایکل، دروازه‌بان سابق یونایتد در توییتر نوشت: «دخیا؛ باورنکردنی.»

رونالدو این بار علیه نویل

پیروزی مهمی که یونایتد با درخشش دخیا به دست آورد، این تیم را درحالی با ۱۲ بازی و ۲۳ امتیاز به رده پنجم جدول رساند که حالا آنها از چلسی بالاتر هستند و اگر بازی عقب‌افتاده خود را ببرند، با تیم سوم جدول یعنی تاتنهام در امتیاز ۲۶ برابر خواهند شد.

یونایتد پس از باخت به سیتی در داربی شهر منچستر، ۸ بازی در لیگ اروپا و لیگ برتر انجام داد و در ۶ بازی پیروز شد و دو بازی را با تساوی به پایان رساند.

در این دوره زمانی پرفشار، ماجرای رونالدو هم به خوبی از سوی تن‌هاخ مدیریت شد و این بازیکن با حداقل پیامدها به ترکیب تیم بازگشت؛ بازیکنی که از رفتارهایش بیرون از زمین مشخص است که سرمربی تیم چه کار دشواری در کنترل او دارد.

همین دیروز پیش از شروع بازی، رونالدو در میانه گرم کردن، به سوی لوییس ساها یکی از کارشناسان مهمان برنامه تلویزیونی رفت و کاری که چند هفته پیش با جمی کاراگر کرده بود را این بار با همبازی و دوست چندین ساله خود گری نویل انجام داد؛ یعنی او را نادیده گرفت و به سلام و احوالپرسی با ساها و جیمی ردنپ که کنار نویل ایستاده بودند، پرداخت و از کنار نویل عبور کرد.

این حرکت رونالدو، واکنشی به تحلیل هفته گذشته نویل بود که گفته بود: «دیگر وقتش رسیده رونالدو بپذیرد که در این شرایط سنی، نمی‌تواند همیشه در ترکیب اصلی تیمی مثل یونایتد بازی کند.»

نادیده گرفتن نویل از سوی رونالدو، بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت و به خصوص کاراگر همکار نویل که چند هفته قبل با همین رفتار ستاره پرتغالی مواجه شده بود، به کنایه و طنز به صحنه نادیده گرفته شدن نویل از سوی رونالدو پرداخت. او حتی عکس پروفایل خود در توییتر را به «چهره مبهوت نویل» در واکنش به حرکت رونالدو تغییرداد.