۲۴ ساعته لومان؛ چرا این مسابقات مهم‌تر از آن چیزی هستند که فکر می‌کنید؟

صدای خروج قطرات سوخت از لوله‌های داغ اگزوز گاهی شبیه صدای رعد و برق و گاهی شبیه شکستن یک درخت بزرگ از وسط است و اگر به اندازه کافی نزدیک باشید، قفسه سینه‌تان را به لرزه در می‌آورد.

با اینکه صدای بسیار بلندی دارد، اما عجیب است که در پوشش تلویزیونی شنیده نمی‌شود.

این صداها بخشی از زیبایی و جذابیت مسابقات اتومبیلرانی هستند. با این حال، سئوال بزرگ این است که آیا در آینده نیز آنها را خواهیم شنید یا نه. زیرا به اعتقاد بسیاری، روز به روز با دنیایی که در حال گرم شدن است، ناسازگارتر می‌شود.

در لومان، صدای اگزوزها، کلیه صداهای دیگر مانند موسیقی، آتش بازی و فریادهای مستانه تماشاگران را محو می‌کند.

سالانه حدود سیصدهزار نفر برای تماشای مسابقه پرهیجان اتومبیل‌رانی لومان در شمال غربی فرانسه و در پیست دانلوپ دور هم جمع می‌شوند.

در این مسابقه که به مدت یک شبانه‌روز برگزار می‌شود، تیم‌هایی متشکل از سه اتومبیل، با مبارزه در پیست و غلبه بر خستگی و بی‌خوابی، نمونه اولیه ماشین مسابقه خود را در یکی از بزرگترین مسابقات ورزش‌های موتوری، نمایش می‌دهند.

امسال صدمین سالگرد این مسابقات بود. هرچند که در سالهای اخیر به نظر می‌رسید لومان از دوران اوج خود فاصله گرفته است.

در این سال‌ها، با توجه به هزینه‌های سنگین حضور در این رقابت و نیز از مد افتادن آن، بسیاری از کمپانی‌ها دیگر در آن شرکت نمی‌کردند و تویوتا تنها سازنده سطح بالایی بود که در این رقابت‌ها حاضر بود.

دوران باشکوه این مسابقات در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی، دستخوش ساخت فیلم‌های بسیاری بوده است. از جمله فیلم لومان در سال ۱۹۷۱، با بازی استیو مک‌کوئین که در آن پورشه‌ و فراری‌ زیر بنرهای تبلیغاتی نفت و سیگار با یکدیگر می‌جنگیدند. همچنین فیلم فورد در برابر فراری در سال ۲۰۱۹ و با بازی کریستین بیل و مت دمون که رقابت هیجان‌انگیز آن سال‌های فورد و فراری را به تصویر کشیده است.

اما به نظر می‌رسد آن روزهای باشکوه دیگر برای همیشه از بین رفته باشد.

این سال‌ها، برگزارکنندگان با این سوال مواجه بودند که چگونه می‌توانند این مسابقات را مانند گذشته جذاب و در عین حال مرتبط با نیازهای روز کنند؟

آن‌ها سرانجام پاسخ خود را در کتاب قوانین و تغییر آن یافتند.

فردریک لکوین، رئیس مسابقات، می‌گوید: «مقررات جدید به کمپانی‌ها اجازه داد تا در طراحی آزاد باشند و به همین دلیل است که اکنون اتومبیل‌های خارق‌العاده‌ای داریم.»

«این تغییرات بازگشتی است به تاریخ و رقابت فراری با پژو، پورشه و کادیلاک. الان بهترین خودروسازان جهان را در این مسابقات داریم. مسابقاتی که هرگز در تاریخ خود اینقدر درخشان نبوده است.»

محدودیت‌های کمتر در قوانین، باعث افزایش قدرت و زیبایی خودروها شده و دست شرکت‌ها را در اجرای فلسفه تولیدشان باز گذاشته است، کاری که انجام آن در فرمول یک بسیار سخت‌تر است.

این تغییرات باعث شد کلیه بلیت‌ها دو هفته پس از آغاز فروش به پایان برسند.

یکی از دلایل این استقبال بسیار، حضور مجدد تیم فراری پس از پنجاه سال دوری از لومان است. فراری تصمیم گرفته این مسابقات را دوباره به برنامه جامع فرمول یک خود اضافه کند.

آنتونلو کولتا، رئیس جی‌تی اسپورت فراری، می‌گوید: «خیلی خیلی سرمان شلوغ است، اما بسیار خوشحالیم. زمان کمتری نسبت به سایر رقبا داشتیم تا در اوج استقامت و در مهم‌ترین رده یعنی ابرخودروها شرکت کنیم، اما فوق العاده خوشحالیم، زیرا لومان مهم‌ترین مسابقه در جهان است.»

او یکی از مدیران جدید فراری است که دیگر جوراب و کت بلیزر گوچی نمی‌پوشند. رویکرد آنها تجاری‌تر شده و این را به خوبی می‌توانید در صحبت‌های آنها متوجه شوید.

او می‌گوید: «بسیاری از قطعات مدل ۴۹۹ مانند همه فراری‌های خوب، زیبا هستند. اما برای استفاده در خودروهای جاده‌ای آزمایش شده‌اند.»

«با این حال، مهم‌ترین قطعه ۴۹۹ در بدنه آن نیست. بلکه در دل موتور پنهان شده است و این همان نوآوری است که شاید بیش از هر چیز دیگری، برای آینده لومان حیاتی است.»

در مسابقه امسال، همه ۶۲ اتومبیل، از جمله تعداد زیادی شرکت خصوصی، از سوخت پایدار بدست آمده از ضایعات پوست انگور استفاده می‌کنند.

ضایعات شراب سازی به اتانول و سپس به سوخت قابل استفاده تبدیل می‌شوند. سازندگان آن مدعی هستند که سوخت جدید انتشار دی اکسید کربن را تا ۶۵ درصد کاهش می‌دهد.

و این یک راه حلی کاملاً فرانسوی برای یک مشکل جهانی است.

با اینکه استفاده از نوآوری‌های گوناگون در فرمول یک معمولاً بسیار زمان‌بر است. اما مانند لومان، آنها نیز مشتاق هستند تا جایگزینی برای خودروهای الکتریکی پیدا کنند و قول داده‌اند تا سال ۲۰۲۶ تمام اتومبیل‌ها، با سوخت ۱۰۰٪ پایدار مسابقه دهند.

در حال حاضر، لومان مهم‌ترین مسابقه برای تولیدکنندگان انرژی‌های جایگزین است. اما آیا اتومبیل‌هایی که در حال حاضر در لومان مسابقه می‌دهند، می‌توانند در آینده و در خیابان مورد استفاده عموم قرار بگیرند؟

بنا بر گزارش‌ها، اتحادیه اروپا به تصویب طرح پیشنهادی غیرقانونی اعلام کردن فروش همه خودروهای احتراقی جدید تا سال ۲۰۳۵ نزدیک است و ظاهراً به جای خودروهای فقط برقی، این اتحادیه قصد دارد اجازه تولید مدل‌های جدیدی را بدهد که از سوخت‌های پایدار و بدون انتشار کربن استفاده می‌کنند.

البته این تصمیم مورد انتقاد گروه‌های طرفدار محیط زیست‌ قرار گرفته است. زیرا معتقدند سوخت‌های عاری از کربن اثبات‌نشده‌اند، تولید آنها گران است و راهی پرهزینه برای انحراف اذهان و دور زدن راه‌های کربن‌زدایی واقعی از حمل‌ونقل جاده‌ای هستند.

پت سیموندز، مدیر فنی فرمول یک، می‌گوید: «نمی‌خواهم کسی فکر کند که ما مخالف موتورهای الکتریکی هستیم. در محیط‌های شهری وسایل نقلیه الکتریکی، راه حل بسیار خوبی برای بسیاری از مشکلات هستند. اما، به همان اندازه، در جاهای دیگر، پاسخ مناسبی نیستند.»

«در رقابت برای کاهش انتشار کربن و مقابله با گرمایش جهانی زمین، که باور کنید برای من هم مهم است، بسیاری از دولت‌ها در جهان این را از ما می‌خواهند و مهندسان ما هم می‌گویند بسیار خوب، راه حل خوبی است، اما تنها راه حل نیست.»

«ما از فوریه شاهد تغییر نگرش اتحادیه اروپا نسبت به ارزش سوخت‌های پایدار هستیم و فکر می‌کنم بزودی نیز در سراسر جهان شاهد آن خواهیم بود.»

در جنگل‌های انبوه نزدیک لومان، صدای دور موتور اتومبیل‌ها از پشت درختان بلند شنیده می‌شود. این یک تجربه رویایی به ویژه در شب است و نور و صدای غرش اتومبیل‌هایی که با چراغ روشن مسیر مسابقه را مدام دور می‌زنند، جنگل را فرا می‌گیرد.

ده سال از آخرین حادثه منجر به فوت در این مسابقه می‌گذرد. زمانی که آلن سیمونسن دانمارکی با اتومبیل استون مارتین خود در پیچ قبل از مولسان تصادف کرد. ماشین او تنها چند دقیقه پس از شروع مسابقه به یک درخت پشت مانع برخورد کرد.

جیمز کالادو از فراری می‌گوید: «در هر گواهینامه رانندگی آمده که ورزش‌های موتوری خطرناک هستند. ما هم متوجه این خطر هستیم، اما اگر آن را با دوچرخه‌سواری در جزیره مان مقایسه کنید، زیاد هم خطرناک نیست. این خطر حتی یک دهم درصد آن هم نیست.»

«گاهی اوقات ممکن است تصادفات بدی رخ دهد که معمولاً اتفاقی هستند. اتومبیل‌های ما فوق‌العاده امن هستند. البته ما به‌عنوان راننده نیز تأثیر زیادی داریم.»

ورزش‌های موتوری رکورد ایمنی خود را نسبت به روزهای پرافتخار لومان در گذشته بهبود داده است. با توجه به اینکه سوخت‌های پایدار همچنان ذراتی مانند دی اکسید نیتروژن سمی را آزاد می‌کنند و خودروهای برقی نیز انرژی خود را از شبکه برق مصرفی می‌گیرند، همچنان فاصله بسیاری تا تأیید ادعای سالم بودن سوخت این خودروها داریم.

کالادو می‌گوید: «به‌عنوان یک راننده، کار من رانندگی با ماشین به بهترین نحو ممکن است. من هم طرفدار انرژی‌های پایدار هستم. اما اینکه در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد، قابل پیش‌بینی نیست. تمام دنیا باید تغییر کند و ما نیز هر آنچه از دستمان برمی‌آید انجام می‌دهیم.»

کالادو، مشهور‌ترین راننده بریتانیایی فراری، از زمان نایجل منسل در اواخر دهه ۱۹۸۰ است. او قدرت و تأثیرگذاری مسابقات لومان را هم به‌عنوان یک مسابقه و هم پاسخ به سؤالات بزرگ‌تری که همه ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، تأیید می‌کند.

وقتی از رانندگی در نیمه شب صحبت می‌کند، با لبخند می‌گوید: «جادویی است. هواداران هرگز دور نمی‌شوند... ساعت سه یا چهار صبح است و وقتی در مسابقه هستید هنوز می‌بینید در حال کباب کردن هستند و بوی آن را براحتی استشمام می‌کنید.»

برای کالادو و فراری، آخرین دوره مسابقات لومان با مشاهده پرچم شطرنجی و یک پیروزی تاریخی به پایان رسید تا بازگشت این کمپانی مشهور به لومان با خاطره‌ای خوش همراه باشد.

صدای غرش فراری، صدایی که امضای این مسابقات است، خوب یا بد، همان صدای همیشگی بود.