تیم ملی فوتبال افغانستان با مربی جدید کویتی خود به مصاف ایران می‌رود

سرانجام پس از مدت‌ها انتظار قرار است نخستین دوره رقابت‌های فوتبال مرکز آسیا (کافا) در رده سنی بزرگسالان از فردا، شنبه (۲۰ جوزا/خرداد) با شرکت ۷ تیم و به میزبانی مشترک کشورهای ازبکستان و قرغیزستان آغاز شود.

در این مسابقات تیم‌های افغانستان، ایران، ازبکستان، قرغیزستان، ترکمنستان، تاجیکستان، اعضای دائمی فدراسیون مرکز آسیا و همچنین تیم فوتبال عمان به‌عنوان مهمان حضور دارند.

در این مسابقات که سالهاست طرفداران افغانستان منتظر برگزاری آن هستند، در گروه اول که در تاشکند برگزار می‌شود، تیم‌های ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و عمان هم‌گروه هستند و در گروه دوم نیز تیم ملی فوتبال افغانستان با قرغیزستان کشور میزبان و ایران همسایه نام‌دارش هم‌گروه شده است.

هواداران فوتبال افغانستان در طی این سال‌ها از تیم ملی فقط نتیجه خوب، پیروزی و کسب افتخار می‌خواستند و کماکان هم خواهند خواست.

نه با این و آن بازیکن، بلکه با هر بازیکنی که بتواند خوب دفاع کند، خوب پاس بدهد و در نهایت خوب گل بزند. داخلی و خارجی‌اش هیچ توفیری برای طرفداران فوتبال نداشته است.

آیا عبدالله المطیری، مربی جدید کویتی صفحه جدیدی در فوتبال افغانستان خواهد گشود؟

از سال ۲۰۱۵ به این طرف و پس از انتخاب «سلوان اسکجیچ» صرب که استخوان‌بندی تیمی جدید را در فوتبال ملی ایجاد کرد، تیم ملی افغانستان متکی و متشکل از بازیکنان مختلف لیگ‌های خارجی تشکیل شده است.

طوری که حتی بازیکن نه چندان با کیفیت تیمی بی‌نام و نشان در لیگ دسته ۵ فوتبال آلمان هم به بازیکن خوب و با کیفیت داخلی، فقط به‌خاطر حرفه‌ای نبودن محیط فوتبالی، توسط مربیان وقت «ترجیح داده می‌شد» که با توجه به عدم نتایج خوب در مسابقات، دامنه اعتراضات و انتقادات روز به روز شدت بیشتری گرفت.

استعداد‌های فوتبال افغانستان «هیچ‌وقت دیده نشدند»

نداشتن لیگ حرفه‌ای و طویل مدت، تمرین و مسابقه منظم و حرفه‌ای زیر دست مربیان مجرب و تحصیل یافته با مدرک مربیگری سطح بالا، از مهم‌ترین دلایلی بوده و هست که استعدادهای داخلی فوتبال افغانستان هیچ وقت دیده نشدند و به شکلی همیشه مورد بی‌مهری مربیان وقت برای حضور در ترکیب تیم ملی فوتبال افغانستان قرار می‌گرفتند.

طوری که اگر چند بازیکنی از لیگ دست و پا شکسته افغانستان به تیم ملی دعوت هم می‌شد، به جز نیمکت نشینی و حسرت، چیز دیگری در اردوهای تمرینی و مسابقات رسمی نصیب‌شان نمی‌شد.

موضوع عدم دعوت بازیکنان داخلی به تیم ملی بارها توسط مربیان وقت تیم ملی در نشست‌های خبری اذعان شده بود.

در نهایت هم این موضع‌گیری صریح، آتش این اختلاف و دیواری که روز به روز بلندتر می‌شد را بیشتر و باعث شد تا اختلاف بازیکنان و مربیان فوتبال داخل افغانستان با بازیکنان شاغل در لیگ‌های خارجی و حتی مربیان، به صورت علنی از رسانه‌های اجتماعی به رسانه‌ها کشیده شد و به شکلی پای احساسات مردم نیز به آن باز شود.

عبدالله مطیری و باز کردن صفحه جدید فوتبال افغانستان

فوتبال افغانستان مخصوصا تیم ملی، در سال‌های پسین روزهای سرد و گرم زیادی را دیده، با بازیکنان و مربیان مختلف مقابل تیم‌های کوچک و صاحب نام آسیا بخت‌آزمایی کرده، با وجود داشتن هدف بزرگ حضور در جام ملت‌های آسیا که در دو دوره از دست رفت، در نهایت چیزی جز ناکامی و حسرت نصیب فوتبال افغانستان و طرفداران آن نشد.

درست است که پس از انتظار طولانی و ناکامی انوش دستگیر با تیم ملی فوتبال افغانستان، عبدالله مطیری کویتی آنی نبود که اهل فوتبال افغانستان بعنوان یک سرمربی کار بلد و میدان‌دیده منتظرش بودند و فدراسیون نیز طرفداران فوتبال را با استخدام مربی بزرگ‌نام و با کارنامه دهن پرکن، غافل گیر نکرد، اما اگر نگاهی به اوضاع فدراسیون کنونی فوتبال افغانستان بیاندازیم، این مربی حتی می‌تواند گزینه خوبی هم باشد.

زیرا فدراسیون فوتبال افغانستان پس از سقوط نظام جمهوریت و روی کار آمدن حاکمیت گروه طالبان، آب خوش از گلویش پایین نرفته و از آغاز سال ۲۰۲۳ شش ماه است که به دلایل مختلف که تا کنون به صورت رسمی علنی نشده، هیچ پولی از سوی تمویل کنندگان اصلی‌اش، فدراسیون جهانی فوتبال و کنفدراسیون فوتبال آسیا دریافت نکرده است. این در حالیست که حقوق ۱۷ هزار دالری سرمربی کویتی نیز توسط فدراسیون فوتبال قطر پرداخت می‌شود.

مطیری که با کارنامه نه‌چندان درخشان از روی نیمکت تیم ملی نپال با کلی و حرف و حدیث، سکان هدایت تیم ملی فوتبال پرماجرای افغانستان را بر عهده گرفته است، از همان ابتدا با انتخاب فهرستی جدید و عجیب برای شرکت در رقابت‌های کافا (مرکز آسیا) و تقابل با تیم‌های صاحب نامی مثل ایران و قرقیزستان، خود را به سر زبان ها انداخت و البته شاید هم در یک چالش فوق العاده سخت.

تیم ملی در کابل تشکیل خواهد شد؟

آن طور که یوسف کارگر در نشست خبری مراسم معارفه مربی کویتی اعلام کرد، از این پس قرار است تیم ملی فوتبال در داخل افغانستان تشکیل شود و بازیکنان داخلی نیز شانس بیشتری برای حضور در تیم ملی در مقایسه با گذشته دارند.

همین اتفاق هم دقیقا افتاد و لیستی که توسط المطیری پس از چند روز تمرین کوتاه در کابل در صفحه فدراسیون منتشر شد، لیستی کاملا جدید و متفاوت از یک سال پیش را نشان داد، زیرا ۸۰ درصد بازیکنان از لیگ داخلی فوتبال افغانستان به تیم ملی دعوت شده اند.

لیگی که حتی در خوش بینانه‌ترین حالت هم لیگ نیست، زیرا ابتدا تا انتهایش در ۴۰ روز خلاصه می‌شود و بازیکنان در ۱۱ ماه دیگر هیچ‌گونه فعالیت حرفه‌ای فوتبال به جز تمرین پراکنده در ولایت شان ندارند.

تشکیل تیم ملی در داخل و شانس دادن به بازیکن لیگ افغانستان کار پسندیده‌ای‌ست و بدون شک آن را باید به فال نیک گرفت، اما اگر قرار باشد خود را با کشورهایی مثل هند و تاجیکستان مقایسه کنیم که تیم‌‌های ملی‌شان متشکل از بازیکنان لیگ داخلی شان است، لیگ این دو کشور و سایر رقبای هم سطح افغانستان، همانند لیگ افغانستان کوتاه مدت نیست و بازیکنان دسته کم شرایط فنی بهتری برای حضور در تیم ملی دارند.

پس در فهرست مطیری برای کمپ عربستان و کافا، بازیکنان سرشناسی از جمله، عمران حیدری، نورحسین و امید پوپلزی که از جمله بازیکنان با کیفیت شاغل در لیگ‌های خارجی هستند به شدت خالی‌ است و همین موضوع نیز باعث شده تا تیم جدید مطیری، هواداران را از همین حالا دل واپس و نگران آینده کند.

اگر قرار باشد روی کاغذ به این تیم امید داشت، بدون شک موج منفی زیاد تر از موج مثبت برای امیدوار بودن وجود دارد. زیرا نه بخاطر نبود استعداد بلکه بخاطر موارد فنی و رشد محیطی، سخت می‌توان در انتظار نتیجه مطلوب از تیم مطیری بود. مخصوصا در همین گام نخست که قرار است تیم ملی افغانستان در مقابل رقیب پ ستاره‌ای مثل ایران که تجربه حضور در جام جهانی را دارد، صف آرایی کند.

جدال با قرغیزستان و ایران

شاگردان المطیری فردا ۱۰ جون/ژوئن (۲۰جوزا/خرداد) در اولین بازی با میزبان پیکار می‌کنند و در دومین بازی در تاریخ ۱۳ جون با ایران تیم مدعی روبه‌رو خواهند شد.

بازی اول برابر میزبان هر چند به اندازه‌ای ایران برای افغانستان خطرناک نیست، با هر نتیجه‌ای به پایان برسد، بدون شک تیم المطیری را خسته خواهد کرد، زیرا افغانستان در این بازی قطعا به دنبال پیروزی است تا حکم صعودش را امضا کند. اگر اما افغانستان در این بازی امتیاز از دست دهد، بازی دوم برابر ایران قدرتمند که در روز نخست مسابقه‌ای هم نداده، می‌تواند با نتیجه بسیار سنگینی برای افغانستان تمام شود.

ولی اگر سناریو طوری رقم بخورد که قرغیزستان در میان خوش‌بینی در اولین بازی شکست بخورد، این یعنی افغانستان شانس زیادی برای صعود برای به جمع ۴ تیم و رقابت برای مقام سوم در در دیداری رده‌بندی خواهد داشت.

سیستم مسابقات جام ملت‌های کافا ۲۰۲۳ طوری است که تیم‌های هر گروه مستقیم به دیدار نهایی راه پیدا می‌کنند و تیم‌های دوم گروه نیز برای کسب مقام سوم جدال خواهند کرد، از آنجایی که گروه افغانستان با ۳ تیم برگزار می‌شود، برنده دیدار اول میان افغانستان و قرقیزستان با توجه به اینکه روی کاغذ احتمال شکست‌اش در دومین بازی برابر ایران بالاست، شانس زیادی زیادی برای دوم شدن دارد.

هدفی که بدون شک تازه تشکیل شده افغانستان نیز آن را دنبال میکند.

نوبتی هم باشد، نوبت استعدادهای داخلی است

نتیجه نگرفتن تیم ملی و فوتبال افغانستان در میادین مهم، اتفاق تازه‌ای برای طرفداران نیست. این هم درست نیست که به آن عادت کرد و چون در گذشته هیچ اتفاق مثبتی برای بهتر شدن فوتبال ملی رخ نداده، حالا هم نباید هیچ تقلایی کرد.

ولی اگر قرار بر سیر نوبتی باشد، نوبت حالا به بازیکنان داخلی رسیده است. بازیکنانی که بدون شک تشنه نمایش استعداد، قدرت و توانایی‌هایی خود به مردم، رسانه‌ها، بازیکنان شاغل در لیگ‌های خارجی و مربیان تیم ملی هستند.

پس همه این بازیکنان باید این فرصت طلایی را به هر قیمتی هم که شده نه تنها به فال نیک گرفته، بلکه باید از آن به بهترین شکل ممکن استفاده کنند تا خیلی چیزها ثابت شود.

با این حال اگر قرار است انتقادی صورت گیرد، هنوز زود است. زیرا فوتبال دنیای عجیبی دارد و اتفاقات غافل‌گیر کننده زیاد دارد

شاید همین تیم که شاید متفاوت‌ترین تیم ملی فوتبال جهان از لحاظ تشکیلاتی است و دور از مسیر حرفه‌ای، در میان خوش‌بینی‌های همیشگی که همیشه در زمین فوتبال حتی در سخت‌ترین حالت وجود دارد، بتواند در مسابقات پیش رو حرف برای گفتن داشته باشد. ورنه نتیجه نگرفتنش با توجه به موارد ذکر شده، خیلی هم عجیب نیست.

پس باید صبر کرد و دید که این تیم پرماجرا و پر ریسک چه چیزهایی برای گفتن دارد، ریسکی خیلی بزرگ‌تر از تصورات فوتبالی ما، زیرا برای نتیجه‌گیری یک تیم ملی تنها با کیفیت بودن بازیکن و مربی ملاک نیست. چیزی که فدراسیون فوتبال افغانستان اگر یکی‌اش را داشته باشد، خیلی چیزهای دیگرش از جمله بودجه را ندارد و فوتبال بدون پول، امریست غیرممکن.