شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
گران شدن سوخت در بنگلادش؛ «شاید کارم به گدایی در خیابان بکشد»
راجینی وایدیاناتان -- بیبیسی، دهلی
بنگلادش، یکی از سریعترین اقتصادهای در حال رشد جهان، قیمت سوخت را تنها در یک هفته بیش از ۵۰ درصد افزایش داده است. دولت این کشور جنگ اوکراین و افزایش جهانی قیمت نفت را دلیل وضعیت موجود میداند.
بنگلادش یکی دیگر از کشورهای جنوب آسیا است که اکنون با بحران اقتصادی فزایندهای روبرو شده است و هزاران نفر در اعتراض به افزایش قیمت سوخت به خیابانها آمدهاند.
افزایش غیرمنتظره قیمت سوخت در بنگلادش باعث شده است که بنزین از ۹۱ سنت در هر لیتر به ۱/۳۷ دلار برسد، کمی بیش از ۵۰ درصد افزایش.
قیمت گازوئیل و نفت سفید هم ۴۲/۵ درصد افزایش یافته است.
افزایش قیمت جهانی نفت و بحران در کشورهای جنوب آسیا
با حمله روسیه به اوکراین و افزایش شدید قیمت جهانی نفت، بنگلادش هم از کشورهایی است که بیشترین لطمه را دیدهاند.
نصر حمید وزیر انرژی بنگلادش به بیبیسی گفت: «ما میدانیم که افزایش قیمت خیلی زیاد است اما وقتی قیمت سوخت در کشورهای دیگر افزایش مییابد، چه کاری از دست ما ساخته است؟»
آقای حمید سوءمدیریت اقتصادی را رد کرد و گفت دولت پیشتر برای جلوگیری از افزایش قیمت، یارانه پرداخته اما اکنون این افزایش قیمت اجتنابناپذیر است: «اگر قیمتهای جهانی تا حدی کاهش پیدا کند، ما هم سعی میکنیم تعدیلهایی انجام دهیم.»
پس از اعلام خبر گران شدن سوخت در هفته گذشته، هزاران نفر در پمپ بنزینهای سراسر بنگلادش تظاهرات کردند و خواستار لغو افزایش قیمتها شدند، مشابه وضعیت سریلانکا در ماههای گذشته.
اگرچه اعتراضها در بنگلادش پراکنده بوده اما خشم و نارضایتی رو به افزایش است.
نصر حمید معتقد است که با وجود کاهش ذخایر ارز خارجی، کشورش به سرنوشت سریلانکا دچار نخواهد شد.
در ماه ژوئیه، بنگلادش که اقتصاد آن به عنوان یکی از سریعترین اقتصادهای رو به رشد جهان مورد تمجید قرار گرفته بود، پس از سریلانکا و پاکستان، سومین کشور جنوب آسیا شد که به دنبال وام از صندوق بینالمللی پول بوده است.
وضعیت بحرانی مردم عادی در تامین نیازهای اولیه
محمد نورالاسلام با کامیون حمل سبزیجاتش در صف پمپ بنزین، نگران است که به زودی مجبور به گدایی شود.
محمد ۹ سال است که برای یک شرکت حملونقل کار میکند. او اکنون به دلیل افزایش شدید قیمت سوخت، برای پرداخت هزینههای اولیه زندگی دچار مشکل شده است.
محمد ۳۵ سال دارد و در شهر شمالی دیناجپور زندگی میکند و ترهبار را از زادگاهش به داکا پایتخت میبرد.
او نانآور خانواده است و باید خرج دو فرزند خردسال و والدینش را بدهد اما میگوید با افزایش قیمت سوخت، کارفرمایش دیگر نمیتواند حقوق او را کامل پرداخت کند:
«وقتی به بازار میروم، نمیتوانم غذای کافی برای خانوادهام بخرم. اگر قیمت سوخت به همین منوال بالا برود، دیگر نمیتوانم از پدر و مادرم مراقبت کنم یا فرزندانم را به مدرسه بفرستم.»
«اگر شغلم را از دست بدهم، ممکن است مجبور به گدایی در خیابان شوم.»
شمار زیادی از مردم این کشور ۱۶۸ میلیونی با مشکل مشابهی روبرو هستند.
مصمد زکیه سلطانه به سختی میتواند کرایه اتوبوس را بپردازد تا فرزند بیمارش را برای معالجه به بیمارستان ببرد.
با افزایش کرایه حملونقل عمومی به دلیل افزایش قیمت سوخت، او فقط وقتی سفر میرود که خیلی ضروری باشد.
او در اتوبوس در راه بیمارستان همراه دختر نوجوانش با بیبیسی صحبت میکند و میگوید افزایش اخیر قیمت مواد غذایی او را در وضعیت دشواری قرار داده است:
«کرایه اتوبوس افزایش یافته، قیمت چیزهای دیگر هم در بازار بالا رفته، این باعث شده تامین مخارج خانواده برایم بسیار سخت شود.»
"فقط کرایه اتوبوس نیست که بالا رفته، سایر وسایل حملونقل هم بالا رفته، این حتی بیرون رفتن از خانه را سخت کرده.»
در مناطق دورافتادهتر دیناجپور هم داستانهای مشابهی میشنویم. شئولی هزدا در شالیزارهای منطقه فولباری، از مراکز کشت برنج، کار میکند.
او میگوید که به سختی میتواند همان مواد غذایی را که خودش در مزرعه پرورش میدهد بخرد: «با افزایش ناگهانی قیمت سوخت، هزینههای کشاورزی هم بسیار گران شده.»
«درآمدمان به سختی کفاف هزینههای زندگیمان را میدهد. همه چیز آنقدر گران است که نمیتوانیم غذای کافی برای خورد و خوراک فرزندانمان بخریم.»
با افزایش هزینههای زندگی در بنگلادش، افرادی مانند شئولی میگویند که ارزش درآمد آنها هیچ شده است:
«اگر دولت به زودی قیمت سوخت را کاهش ندهد، از گرسنگی خواهیم مرد.»