کاوشگر ژاپن بر روی ماه روشن شد و ماموریت خود را از سر گرفت

کاوشگر ماه ژاپن پس از یک هفته از کار افتادن به علت مشکل در منبع تغذیه الکتریسته، فعالیتش را از سر گرفته است.

آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن اعلام کرد که یکشنبه شب تماس خود را با فرودگر برقرار کرده و این نشان می‌دهد که مشکلات اولیه آن برطرف شده است.

به گفته این نهاد، سلول‌های خورشیدی آن پس از تغییر در شرایط و جذب نور که به آن امکان می‌دهد تا از منبع انرژی خورشیدی مجددا تغذیه کند، دوباره به کار افتاده است.

سلول‌های خورشیدی این کاوشگر، روز بیستم ژانویه، پس از فرود، امکان تغذیه از نور را علت این‌که در جهت دیگری قرار داشتند از دست دادند و کاوشگر نتوانست انرژی مورد نیاز برای فعالیت را تولید و جذب کند.

این کاوشگر هوشمند ماه، که اسلیم نام دارد، ژاپن را به پنجمین کشوری تبدیل کرد که پس از آمریکا، شوروی سابق، چین و هند، توانسته بر روی ماه بنشیند.

پس از فرود این کاوشگر، برای چندین ساعت با باتری کار ‌کرد تا اینکه مسئولان تصمیم گرفتند آن را خاموش کنند تا امکان بازیابی احتمالی الکتریسیته در هنگام تغییر زاویه نور خورشید، فراهم شود.

جکسا، آژانس پژوهش‌های هوافضای ژاپن، در حسابش در شبکه اجتماعی ایکس عکسی را به اشتراک گذاشت که اسلیم از یک صخره در همان نزدیکی گرفته بود و گفت که شبیه یک پودل اسباب بازی است.

جکسا گفته که کاوشگر ترکیب سنگ‌ها در ماه را تجزیه و تحلیل خواهد کرد، تا شاید به کشف سرنخ‌هایی درباره منشاء پیدایش ماه کمک کند.

کاوشگر اسلیم در لبه یک دهانه استوایی به نام شیولی در ۵۵ متری هدف اولیه خود فرود آمد.

آژانس پژوهش‌های هوافضای ژاپن از این فرود به عنوان «فرود دقیق و بی‌سابقه» یاد کرده است.

به گفته ژاپن، فناوری فرود اسلیم شاید به اکتشافات آینده در قطب‌های ماه منجر شودکه منابع بالقوه سوخت، آب و اکسیژن تلقی می‌شوند.

موفقیت در فرود اسلیم، پس از چند شکست در تلاش‌های قبلی ژاپن به‌ دست آمد. از جمله تلاش‌های یک شرکت تازه‌تاسیس، به نام آی‌اسپیس، بود که رایانه‌اش در مورد ارتفاع از سطح ماه اشتباه کرد و فرودگر بر روی ماه سقوط کرد.

از نظر آماری ثابت شده است که فرود آمدن روی ماه بسیار سخت است و حدودا تنها نیمی از تمام تلاش‌ها موفق بوده‌اند.

جکسا در حال حاضر نمی‌تواند بگوید که اسلیم تا چه زمانی امکان فعالیت در ماه را خواهد داشت.

قبلا گفته شده بود که این فرودگر نمی‌تواند در شب قمری فعالیت کند و برای آن طراحی نشده است.

شب قمری زمانی است که سطح ماه در معرض خورشید قرار نمی‌گیرد. طول یک شب قمری حدود ۱۴ روز است.