جوهر ممنوعه؛ زنان خالکوب کره جنوبی خواهان تغییر قانون هستند

نار دو سال بود که به‌ عنوان هنرمند خالکوبی در کره جنوبی کار می‌کرد که با تجربه‌ای ترسناک روبه‌رو شد.

او می‌گوید: «یک روز وقتی جلسه خالکوبی داشت تمام می‌شد، از مشتری خواستم نتیجه کار را در آینه ببیند. اما در عوض، او شروع به باز کردن زیپ شلوارش کرد و معلوم شد که لباس زیر ندارد.»

نار مودبانه به او گفت «زیپت را ببند، باز است» و اتاق را ترک کرد، اما وقتی برگشت، مشتری همچنان خود را در معرض دید گذاشته بود.

او می‌گوید: «او چیزی شبیه به این گفت که 'می‌خواهی با من فیلمی بسازی؟ تخت داریم و کسی هم اینجا نیست.' خیلی ترسیدم.»

«به او گفتم شوخی نکند. واکنش آرامی نشان دادم چون می‌ترسیدم که خشمگین شدن یا ترسیدن اوضاع را بدتر کند. و اگر چنین اتفاقی می‌افتاد، باز هم نمی‌توانستم آن را به پلیس گزارش کنم.»

نار نمی‌توانست به پلیس مراجعه کند، چون از زمان صدور حکم دیوان عالی در سال ۱۹۹۲، خالکوبی در کره جنوبی به‌عنوان یک روش پزشکی طبقه‌بندی شده است. در عمل، به این معناست که طبق قانون، برای انجام خالکوبی باید مجوز پزشکی داشته باشید.

هر کس بدون مدارک پزشکی خالکوبی کند با مجازات‌های شدید، از جمله حداکثر پنج سال زندان یا جریمه‌ای تا سقف ۵۰ میلیون وون کره‌ (۳۵ هزار دلار) روبرو می‌شود.

هیچ آمار رسمی از تعداد تَتوکارهایی که تحت پیگرد قانونی قرار گرفته‌اند در دست نیست، اما اتحادیه خالکوبان کره جنوبی می‌گوید سالانه دست‌کم به ۵۰ نفر از آن‌ها کمک حقوقی می‌کند و معتقد است که تعداد موارد بسیار بیشتر - احتمالا صدها مورد - است که معمولا به جریمه خالکوب منجر می‌شود.

با وجود این قوانین، اکثریت قریب به اتفاق تتوکاران در کره جنوبی پزشک دارای مجوز نیستند. طبق برآوردی تقریبی از سوی وزارت بهداشت و رفاه، در سال ۲۰۲۱ حدود ۳۵۰ هزار خالکوب در این کشور فعالیت داشتند که اکثر آن‌ها در تتوی نیمه‌ دائم مانند ابرو، لب و خط مو تخصص دارند.

پس از حذف خالکوبان آرایش نیمه‌‌دائم، این تعداد طبق گزارش اتحادیه خالکوبان به حدود ۲۰ تا ۳۰ هزار نفر کاهش می‌یابد.

در سال‌های اخیر دادگاه‌های کره جنوبی چندین فرد غیر پزشک را که به دلیل انجام خالکوبی متهم شده بودند، تبرئه کرده‌اند که نشان‌دهنده تغییر نگرش‌ها نسبت به این کار است و اکنون درخواست‌ها برای اصلاح قوانین افزایش یافته است.

سال گذشته، حزب حاکم قدرت مردم و حزب مخالف دموکرات کره جنوبی، هر دو لوایح تحت عنوان «قانون خالکوبان» را ارائه کردند که هدف از آن قانونی کردن خالکوبی برای افراد غیر پزشک است.

کانگ سون وو، نماینده حزب دموکرات، که لایحه‌ای مشابه را در ژانویه به پارلمان معرفی کرده، می‌گوید: «اغلب فکر می‌کنم که مجلس آخرین جایی است که به درستی نظر عمومی را بازتاب می‌دهد.»

او می‌گوید تنها ۱/۴ درصد از افرادی که در کره جنوبی روی بدنشان خالکوبی دارند، آن را از یک متخصص پزشکی دریافت کرده‌اند که این مسئله نشان‌دهنده نیاز به اصلاح قانون است.

با این حال، انجمن پزشکی کره جنوبی اخیرا بیانیه‌ای منتشر کرده و مخالفت شدید خود را با این طرح‌ها ابراز کرده است.

این انجمن اعلام کرده است که «خالکوبی نه تنها به پوست آسیب می‌زند، بلکه می‌تواند خطرات دیگری برای سلامتی ایجاد کند، از جمله این که در تشخیص سرطان اختلال ایجاد می‌کند.»

این انجمن همچنین گفته است که «خالکوبی اساسا یک روش پزشکی است و افزایش محبوبیت آن خطرات مرتبط را کاهش نمی‌دهد.»

دکتر لی کوانگ-جون، متخصص پوست و عضو انجمن پزشکی کره جنوبی می‌گوید در صورت تصویب قانون، باید قوانین روشنی برای اعطای مجوز و «مقررات سخت‌گیرانه‌ای برای اطمینان از انجام خالکوبی در محیطی بهداشتی و ایمن» وجود داشته باشد تا از مشتریان محافظت شود.

طبق نظرسنجی گالوپ در ژوئن ۲۰۲۱، اگر تتوهای آرایشی نیمه‌‌دائم را هم حساب کنیم، یک ‌چهارم مردم این کشور خالکوبی داشته‌اند. اما بدون در نظر گرفتن این نوع خالکوبی، این رقم به ۵ درصد کاهش می‌یابد.

قوانین جدید اگر تصویب شوند، علاوه بر حمایت از مشتریان، از تتوکارهایی مثل نار نیز محافظت خواهند کرد.

نار سرانجام موفق شد آن مشتری‌ را که خود را در معرض دید گذاشته بود، متقاعد کند که محل کارش را ترک کند، اما این تجربه یکی از عواملی بود که باعث شد او چند ماه بعد استودیوی شخصی خالکوبی خود را ببندد. او اکنون در استودیویی مشترک با چند خالکوب دیگر کار می‌کند.

نار می‌گوید: «در اینجا احساس راحتی بیشتری دارم.»

بانول، یکی از دوستان نزدیک او هم که ۱۲ سال است خالکوبی می‌کند، با مشکلاتی مواجه شده است.

در سومین سال فعالیتش، یکی از مشتریان پس از یک مشاجره، او را به پلیس گزارش کرد.

مشتری حدود دو ماه پس از دریافت خالکوبی، درخواست پنج میلیون وون کره‌ای (۳۵۰۰ دلار) کرد و ادعا داشت که خالکوبی‌اش «پخش شده» و می‌خواهد آن را پاک کند.

بانول از او خواست مدرک ارائه کند، اما او هرگز این کار را نکرد، بنابراین بانول پولی به او نپرداخت.

چند روز بعد، در استودیوی بانول را زدند و او همان مشتری را با یک افسر پلیس پشت در دید.

بانول می‌گوید: «من در حال خالکوبی کردن دستگیر نشدم، بنابراین فقط یک میلیون وون (۷۰۰ دلار) جریمه شدم.»

او می‌گوید اوضاع می‌توانست بسیار بدتر باشد.

مشتری تا شش ماه بعد پیام‌های ناخواسته‌ای برای بانول می‌فرستاد و این موضوع باعث شد که او احساس کند تحت حمایت قانون نیست.

وقتی صحبت از افکار عمومی می‌شود باید به نتایج یک نظرسنجی که اخیرا انجام شده اشاره کنیم که بر اساس آن بیش از ۶۰ درصد کره‌ای‌ها نسبت به خالکوبی و افراد دارای خالکوبی دیدگاهی منفی دارند.

آن لینا، که قبلا تتوکار بوده، خودش را یکی از اولین نسل‌های اینفلوئنسرهای خالکوبی در کره جنوبی می‌داند. او به دلیل خالکوبی‌های زیادش بارها مورد آزار قرار گرفته است.

با نزدیک به ۳۰۰ خالکوبی که از گردن تا نوک پاهایش را پوشانده‌، لینا بیش از ۲۶۰ هزار دنبال‌کننده در اینستاگرام و نزدیک به ۱۰۰ هزار دنبال‌کننده در یوتیوب دارد.

او می‌گوید: «پیام‌هایی زیادی ناشی از نفرت دریافت کرده‌ام. در بعضی از بدترین موارد، وقتی بعد از انتشار یک پست از خواب بیدار می‌شدم، ۱۵۰۰ نظر پر از نفرت دریافت کرده بودم.»

وقتی خبر تولد دخترش را منتشر کرد، با چنین نظراتی روبه‌رو شد: «مادری مثل تو باید سقط ‌جنین می‌کرد» و «شیرت بوی جوهر خواهد داد».

او همچنین با صدها پیام جنسی صریح روبرو شد که بسیاری از آنها همراه با تصاویر اعضای تناسلی بودند.

این آزارهای آنلاین، یکی از عواملی بود که باعث شد لینا در سال ۲۰۲۳ حرفه خالکوبی را کنار بگذارد. از آن زمان، او مشاغل پاره‌ وقتی به‌عنوان پیشخدمت، راننده تحویل کالا و مدل داشته است.

اما خالکوبی‌هایش همچنان باعث انتقاد دیگران می‌شود. او می‌گوید: «وقتی به یک حمام عمومی رفتم، مشتریان مسن روی پشتم زدند و سعی کردند با آب دهان‌ خالکوبی‌هایم را پاک کنند.»

لی یو جین، روزنامه‌نگار، می‌گوید انتقاد و برچسب‌زنی علیه زنانی که خالکوبی‌ دارند در کره جنوبی بسیار رایج است.

او توضیح می‌دهد: «زنانی که تتو دارند اغلب به‌عنوان افرادی بی‌فکر، ناسازگار با جامعه و از نظر اخلاقی بی‌بندوبار تلقی می‌شوند، و بنابراین برای ازدواج مناسب نیستند.»

یو-جین در مقالات خود درباره بدن انسان به بررسی مسائل مربوط به بدن و جنسیت می‌پردازد و برداشت عمومی از خالکوبی را تحلیل می‌کند.

او می‌گوید در دهه ۲۰۱۰ خالکوبی در میان جوانان، به‌ویژه زنان، به‌عنوان شکلی از ابراز هویت شخصی محبوب‌تر شد، اما این موضوع آن‌ها را در تقابل با دیدگاه‌های محافظه‌کارانه قرار داد که زنان را تنها در صورتی «عادی» می‌دانند که مطابق با نقش‌های سنتی عمل کنند.

در واکنش به این چالش‌ها، برخی از هنرمندان خالکوبی کره جنوبی را ترک کردند تا در جایی دیگر، آزادی و پذیرش بیشتری را تجربه کنند.

گونگ گریم، که بیش از هفت سال است خالکوبی می‌کند، در اروپا و آمریکا هم کار کرده است. او قصد دارد امسال به لندن مهاجرت کند، جایی که قبلا در آنجا کار کرده و احساس می‌کند «به‌عنوان یک هنرمند مورد احترام است».

گریم توضیح می‌دهد: «محیط کاری در سئول می‌تواند برای تتوکاران بسیار محدودکننده باشد.»

«فکر می‌کنم تعداد بیشتری از هنرمندان خالکوبی که می‌خواهند شخصیت و دیدگاه هنری خود را بهتر بیان کنند، تصمیم می‌گیرند مهاجرت کنند.»

برخی دیگر امیدوارند که به‌زودی قانون جدیدی در کره جنوبی تصویب شود.

اما برای نار، اوضاع بیش از حد کند پیش می‌رود.

او اخیرا باردار شده و حالا به آینده‌اش فکر می‌کند. او می‌گوید: «وقتی فهمیدم باردارم، بلافاصله برنامه‌ریزی کردم که به کشور دیگری نقل مکان کنم تا بتوانم کار کنم، چون نمی‌خواهم مردم درباره شغل من قضاوت کنند. آن‌ها قرار است فرزندم را هم قضاوت کنند.»

«من به‌عنوان یک خالکوب، حمایت قانونی ندارم و این مسئله شغلم را بی‌ثبات می‌کند. سنم بیشتر شده و اگر فرزندی داشته باشم، نگرانم که چطور باید این موضوع را برای او توضیح بدهم.»

او می‌گوید: «فکر می‌کنم کره جنوبی باید قوانینش را تغییر دهد و برخی از مردم هم باید طرز فکرشان را عوض کنند.»

نار، بانول و گونگ گریم نام‌های مستعاری هستند که این زنان در حرفه خالکوبی از آن‌ها استفاده می‌کنند.