فضاپیمای چاندرایان-۳ هند با هدف فرود در ماه به فضا رفت

چاندرایان-۳ هند که سومین تلاش این کشور برای رسیدن به ماه است، به فضا پرتاب شد.

براساس گزارش‌ها میلیون‌ها نفر در هند به تماشای این پرتاب نشسته بودند و پس از به آسمان رفتن آن به شادی پرداختند.

کنترل زمینی چاندرایان-۳ اعلام کرده که این پرتاب کاملا «براساس برنامه قبلی» و موفقیت‌آمیز بوده است.

قرار است این ماه‌نورد در نزدیکی قطب جنوب ماه که کمتر اکتشاف در آن انجام شده، فرود بیاید.

سفینه چاندرایان-۳ مجهز به مدارگرد، فرودگر و ماه‌نورد است.

براساس برنامه‌ریزی انجام شده این کاوشگر قرار است در ۲۳ و ۲۴ اوت بر سطح ماه فرود بیاید.

در صورت موفقیت، هند پس از ایالات متحده آمریکا، اتحاد جماهیر شوروی سابق و چین، چهارمین کشوری خواهد بود که موفق شده روی ماه فرود بیاید.

انتظار می‌رود سومین تلاش هند برای کاوش در ماه با توجه به تجربه‌های قبلی موفقیت‌آمیز باشد.

میلسوامی آنادورای، مدیر پروژه چاندرایان-۱ گفت: «این ماموریت ۱۳ سال پس از اولین کاوش در ماه در سال ۲۰۰۸ انجام می‌شود.»

به گفته او در چاندرایان-۱ «اولین و دقیق‌ترین جستجوی آب در سطح ماه صورت پذیرفت و مشخص شد که ماه در طول روز جو دارد.»

چاندرایان-۲ در ژوئیه ۲۰۱۹ به فضا فرستاده شده بود که شامل یک مدارگرد، یک فرودگر و یک ‌ماه‌نورد بود و این اکتشاف تا حدودی موفقیت آمیز بود.

مدارگرد چاندرایان-۲ تا امروز به دور ماه می‌چرخد و در حال تحقیقات است، اما فرودگر و ماه‌نورد آن نتوانست فرود نرمی داشته باشد و در حین نشست بر سطح ماه سقوط کرد.

آقای آنادورای می‌گوید که اتفاق به دلیل «یک نقص در لحظه آخر در سیستم ترمز» اتفاق افتاده بود.

سریدهارا پانیکر سومانات، رئیس سازمان تحقیقات فضایی هند (ایسرو) گفته است که آنها داده‌های سقوط چاندرایان-۲ را به دقت مطالعه کرده‌اند و تمرین‌های شبیه‌سازی را برای رفع اشکالات انجام داده‌اند.

چاندرایان-۲ که سه هزار و ۹۰۰ کیلوگرم وزن دارد و برای ساخت آن ۷۵ میلیون دلار هزینه شده و «هدف‌های مشابهی» با مدل قبلی خود دارد و امیدوار است که اینبار بتواند فرود نرمی بر سطح ماه داشته باشد.

کاوشگر ویکرام که به نام بنیانگذار ایسرو نام‌گذاری شده و قرار است در ماه فرود بیاید حدود ۱۵۰۰ کیلوگرم وزن دارد و ماه‌نورد ۲۶ کیلوگرمی به نام پراگیان که یک کلمه سانسکریت به معنی خرد است، را در داخل خود حمل می‌کند.

براساس برنامه‌ریزی پس از پرتاب امروز، سفینه پس از حدود ۱۵ تا ۲۰ روز وارد مدار ماه خواهد شد.

سپس طی چند هفته اقدام به کاهش سرعت آن خواهند کرد تا به نقطه‌ای برسد که امکان فرود نرم بر روی سطح ماه فراهم شود.

اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، ماه‌نورد شش چرخ در سطح ماه رها می‌شود تا نسبت به جمع‌آوری داده‌ها و ارسال تصاویر جهت تجزیه و تحلیل اقدام کند.

ماه‌نورد پراگیان پنج وسیله با خود حمل می‌کند که بر روی یافتن ویژگی‌های فیزیکی سطح ماه، جو نزدیک به سطح و فعالیت‌های زمین ساختی تمرکز دارد تا آنچه را که در زیر سطح ماه می‌گذرد بررسی کند.

قطب جنوب ماه هنوز تا حد زیادی ناشناخته است و سطحی از آن که در سایه باقی می‌ماند بسیار بزرگتر از قطب شمال ماه است، به این معنی که در مناطقی که دائما در سایه هستند امکان وجود آب وجود دارد.

کاوشگر چاندرایان-۱ که در سال ۲۰۰۸ پرتاب شد، برای اولین بار آب را در ماه و نزدیک قطب جنوب آن کشف کرد.

هدف ماموریت‌های قبلی چاندرایان چه بود؟

چاندرایان-۲ (وسیله نقلیه ماه ۲) که در سال ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شد، پیچیده ترین ماموریتی بود که سازمان فضایی هند انجام داده بود.

واحد فرود به نام ویکرام (نام بنیانگذار ایسرو، سازمان فضایی هند) حامل یک ماه نورد ۲۷ کیلوگرمی با ابزارهایی برای تحلیل خاک ماه بود.

قرار بود این ماه نورد به نام پراگیان برای ۱۴ روز مسیری نیم کیلومتری را طی کند و داده ها و تصاویری برای تحلیل به زمین بفرستد.

این ماموریت برای تمرکز بر سطح ماه و تحقیق درباره آب و مواد معدنی و اندازه‌گیری لرزش های این کره طراحی شده بود.

فرودی کنترل شده بر یک سیاره دیگر - هدفی که تاکنون فقط سه کشور دیگر به آن نائل شده‌اند - یک دستاورد عظیم فنی برای ایسرو و آمال‌های فضایی هند محسوب می‌شد.

برای اولین بار در تاریخ اکتشافات فضایی هند، این ماموریت میان سیاره‌ای تحت هدایت دو زن - موتایا وانیتا مدیر پروژه و ریتو کاریدال مدیر ماموریت - انجام شد.

این ماموریت همچنین جزو افتخارات ملی هند بود و خبر آن در سراسر جهان منعکس شد چون با هزینه خیلی کم یعنی کمتر از ۲۰۰ میلیون دلار انجام شده بود.