سرعت گرفتن نابودی جنگل‌های کوهستانی طبیعت را به خطر انداخته است

جنگل و کوهستان

منبع تصویر، Getty Images

    • نویسنده, مَدی مولُی
    • شغل, خبرنگار علوم و امور اقلیمی بی‌بی‌سی نیوز

دانشمندان هشدار می‌دهند که جنگل‌های کوهستانی با شتاب نگران‌کننده‌ای در حال ناپدید شدن هستند؛ وضعیتی که حیات وحش در برخی از غنی‌ترین زیستگاه های زمین را تهدید می‌کنند.

محققان با کمک تصاویر و داده‌های ماهواره‌ای دریافتند که از سال ۲۰۰۰ به بعد بیش از ۷ درصد جنگل‌های کوهستانی ناپدید شده‌اند که منطقه‌ای بزرگتر از ایالت تگزاس آمریکا است.

بیشترین نابودی به مناطق حاره‌ای - از مهمترین زیستگاه‌های زمین - مربوط می‌شود که گونه‌های در معرض تهدید را در معرض خطر حتی بیشتری قرار می‌دهد.

بیشتر این ضایعات ناشی از قطع جنگل‌ و آتش‌سوزی‌ بود و پس از آن کشاورزی قرار داشت.

این مطالعه که تحت هدایت دانشگاه لیدز و دانشگاه علوم و فناوری جنوبی در چین انجام شد در مجله «وان اِرت» (یک زمین) منتشر شده است.

محققان می‌گویند مناطق کوهستانی بیش از ۸۵ درصد پرندگان، پستانداران و دوزیستان جهان را در خود جای داده‌اند و جنگل‌های مناطق کوهستانی به خصوص زیستگاه‌های مهمی برای طبیعت و حیات وحش هستند.

دور از دسترس بودن این مناطق در گذشته تا حدودی باعث حفاظت از آنها می‌شد، اما در این قرن بیش از پیش در برابر جنگل‌زدایی آسیب‌پذیر شده اند.

محققان تغییرات در پوشش درختی را بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸ در کوهستان‌های اطراف جهان بررسی کردند و انواع مختلف جنگل‌ها را در ارتفاعات مختلف مقایسه کردند تا ببینند نابودی جنگل بر طبیعت و حیات وحش چه تاثیری دارد.

آنها اشاره کردند که جنگل‌های کوهستانی اکنون با سرعتی بیش از گذشته از دست می‌روند، به طوری که سرعت روند نابودی آنها بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ در مقایسه با دوره میان ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹، پنجاه درصد افزایش یافته است.

جدی‌ترین ضایعات به آسیا، آمریکای جنوبی، آفریقا، اروپا و استرالیا مربوط می‌شود. محققان گسترش کشاورزی در مناطق مرتفع جنوب شرقی آسیا را به عنوان عامل اصلی این شتاب عنوان کردند.

جنگل‌های تحت حفاظت‌ وضع بهتری داشتند، اما محققان هشدار می‌دهند که پوشش درختی باید از وسعت کافی برخوردار باشد تا گونه‌ها امکان جولان طبیعی داشته باشند.

آنها همچنین تاکید کردند که باید نیازهای ساکنان مناطق جنگلی کوهستانی را هم در محاسبات وارد کرد.

محققان گفتند که هرگونه اقدام جدید حفاظتی "باید میان نیاز به حفاظت از جنگل‌ها و تضمین تولید غذا و رفاه انسان آشتی برقرار کند."