کاشت نهال درخت افرای سیکامور گپ به یاد پسر مبتلا به سرطان

روث تنها فرزندش فرگوس را در ۱۲‌سالگی به دلیل سرطان از دست داد.

او می‌گوید: «بزرگ‌ترین هراس آدم وقتی فرزندش را از دست می‌دهد این است که او فراموش شود».

آنها مدت‌ها در پی یافتن درختی نمادین بودند که به یادبود فرگوس بکارند تا یادآور همه بچه‌هایی باشد که بر اثر سرطان در دوران کودکی جان خود را از دست می‌دهند.

درخت افرای مشهور «سیکامور گپ» سال گذشته قطع شد و خشم گسترده عمومی را در کشور برانگیخت. اکنون همشهریان فرگوس در بک‌ویل در نزدیکی بریستول از اولین کسانی هستند که یکی از نهال‌های پرورش‌یافته از این درخت را دریافت می‌کنند.

قرار است داستان‌ اهدای هر یک از این نهال‌ها نقل و منتشر شود تا دیگران با الهام گرفتن از آن برای کاشت نها‌ل‌های «درخت امید» از نشنال تراست، سازمان پارک‌ها و حفظ منابع طبیعی بریتانیا درخواست کنند. بی‌بی‌سی در دیدار از گلخانه فوق‌ محرمانه‌ای که این نهال‌ها در آن نگهداری می‌شوند، دریافت که نهال‌ها اکنون حدود یک و نیم متر قد کشیده‌اند.

در کناره رود، مادر و پدر فرگوس چشم‌انداز سبز وسیعی را نشان می‌دهند که درخت قرار است در آن مکان چشمگیر کاشته شود.

پسرشان کمابیش هر روز به این دشت سبز می‌آمد، پسری در آستانه نوجوانی که عاشق طبیعت بود.

این دشت مسیر هر روزه او به مدرسه بود و همین جا بود که او با پدرش، ایان، کریکت بازی‌ می‌کرد. پدرش می‌گوید این مکان سرشار از خاطره‌های «شور و شادی» است.

پدر و پسر قصد داشتند در طول دیوار هادریان پیاده‌روی کنند، در مکانی که درخت سیکامور گپ ریشه دوانده بود.

آنها به دلیل دوران همه‌گیری سفر خود را عقب انداختند به این امید که وضعیت زندگی به شرایط «عادی» برگردد.

اما در ژانویه ۲۰۲۱ فرگوس مبتلا به استئو‌سارکوم (سرطان استخوان) شد و هنگامی که در ماه مه ۲۰۲۲ جان خود را از دست داد، فقط ۱۲ سال داشت.

دو سال بعد روث، مادر فرگوس پس از آنکه خبردار شد نهال‌هایی که از شاخه‌های درخت قطع‌ شده به بار آورده‌ شده با موفقیت رشد کرده‌اند، با نشنال تراست تماس گرفت.

«داستان زندگی جدیدی که از درخت قطع‌شده سیکامور گپ دوباره جوانه می‌زند و می‌روید. این مرا به یاد همه کودکان مبتلا به سرطان می‌اندازد. اینکه همه آنها حق زندگی دارند، همه آنها حق دارند که بتوانند به زندگی خود ادامه دهند».

نهال سیکامور گپ یادبود مناسبی بود برای سفری که می‌خواستند بروند اما هرگز اتفاق نیفتاد.

پس از مرگ فرگوس طبیعت، نیرو‌بخش و التیام‌دهنده خانواده او بوده است. روث می‌گوید: «طبیعت نیروی رویش دوباره و التیام‌بخشی دارد».

او تاکید می‌کند که سرطان کودکان «هولناک، ویرانگر و بی‌‌رحم» است و سرطان استخوان در کودکان از مواردی است که کمتر کسی در مورد آن حرف می‌زند.

«ما باید کارهای بیشتری انجام دهیم. ما باید بیشتر بدانیم» او امیدوار است که کاشت نهال باعث جلب توجه عمومی به دشواری‌هایی که این کودکان با آن رو‌به‌رو هستند شود.

درخت اصلی هنگام قطع شدن ۱۵ متر (۴۹ فوت) ارتفاع داشت. ۴۹ نهالی که از آن تهیه شده است به چندین نقطه در بریتانیا فرستاده شدند که درخواست‌شان پذیرفته شده است.

درخت سیکامور گپ در فرو‌‌رفتگی دره‌ای در نورث‌آمبرلند، در کنار دیوار هادریان قرار داشت که بازدید‌کنندگان بسیاری به دیدار آن می‌رفتند و حتی در فیلم پر‌فروش هالیوودی «رابین‌هود: شاهزاده دزدان» هم در صحنه‌هایی دیده می‌شود.

اما در سحرگاه ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳ خبر در تمام جهان پخش شد که درخت را نیمه شب قطع کرده‌اند.

دو نفر متهم به قطع درخت و آسیب به دیوار شدند و هر دو آنها جرم را انکار کردند.

در تابستان وقتی تنه درخت بر خاک افتاده شروع کرد به جوانه زدن، همه به هیجان آمدند.

به تازگی نهال‌های تازه‌ای پرورش یافته‌اند و به طور محرمانه در گلخانه‌ امنیت زیستی نگهداری می‌شوند. در این گلخانه فقط برخی از گونه‌های نادر گیاهان از جمله کپی درخت سیب نیوتون پرورش داده می‌شوند.

اولین نهالی که به بار آمد و رشد کرد به پادشاه چارلز اهدا شد.

داریل بک، که از مراقبان نهال‌ها بوده است می‌گوید: «برای پرورش شاخه‌ها و قطعات به‌جا مانده از درخت در فصل درستی نبودیم. تلاش‌های ما به مویی بند بود و معلوم نبود نتیجه بگیریم».

اکنون در اینجا گروه کوچکی نگهداری از ۱۰۰ نهال را برعهده دارند که ارتفاع برخی از آنها به بیش از یک و نیم متر می‌رسد و بیشتر نهال‌ها با موفقیت رشد کرده‌اند.

کریس تریمر، سرپرست سایت نگهداری از نهال‌ها می‌گوید که بیش از ۹ نهال پیوندی و جوانه‌دار داریم که از نظر ژنتیکی کپی درخت اصلی هستند.

نهال درخت‌ها تا سال آینده برای کاشت آماده نخواهد شد.

کریس می‌گوید: «ما نقش کوچکی در ماجرا داریم. این درختان بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ سال آینده روی زمین خواهند بود. آنها استوار برجا خواهند ماند و به انسان‌ها امید می‌بخشند».

نشنال تراست می‌خواهد این نهال‌ها نماد‌های امید و شفا باشند چون هر درخت به مکانی ویژه و یگانه فرستاده شده است.

نهال دیگر قرار است به یاد تینا هاون در ایزنگتون واقع در ساحل کاونتی دورام، شمال شرقی انگلستان کاشته شود.

این نهال در محیطی به وسعت ۳۴ هکتار از مزارع ساحلی، دشت‌های سر‌سبز، پرچین‌ها، آبگیر‌ها و بیشه‌ها با منظره‌ای رو به دریای شمال کاشته خواهد شد.

سو رابسون می‌گوید: «دخترم تینا انسان بی‌نظیری بود».

«در تمام زندگی‌اش هر چند مشکلاتی بر اثر تروما‌ها و آسیب‌های دوران کودکی و اعتیاد و سلامت روانی داشت، اما شجاع و نیرومند بود. او زیبا بود».

تینا در سال ۲۰۲۰ در پی دست و پنجه نرم کردن با این ناملایمات در ۳۵ سالگی جان باخت. پس از مرگ او سو دلش می‌خواست یک پناهگاه درست کند، جایی که افرادی که مثل تینا که با چنین مشکلاتی رو‌به‌رو هستند بتوانند در آنجا آرام بگیرند.

نشنال تراست می‌گوید طی ۴۰ سال گذشته مدام مشغول پاکسازی سواحل نزدیک به محل کاشت نهال تینا هاون بوده، که پیش از این محل معادن زغال‌سنگ بوده است.

امید این است که نه فقط طبیعت منطقه احیا شود، بلکه به کمک پروژه‌های بازسازی به زنان هم کمک شود تا از اعتیاد و آسیب‌های روانی رهایی یابند.

سو از سفرهایش برای دیدار از درخت افرای سیکامور گپ تعریف می‌کند که حدود ۷۰ کیلومتر با محلی که قرار است نهال کاشته شود فاصله دارد. وقتی درخت را قطع کردند او احساس کرد که «شقاوتی در حق طبیعت، مادر همه ما روی داد».

سو می‌گوید: «وقتی تینا را از دست دادم، امیدم را هم همراه با او باختم. درست مانند وقتی که آن درخت زیبا را قطع کردند. کاری خشونت‌بار و نابودگرانه بود».

اما با اندیشیدن به موضوعاتی مثل «امید، طبیعت و رویش دوباره» جنبه موازی همه آنچه روی داده را هم درمی‌یابد.

«کاشتن نهال این درخت در اینجا، به عنوان نماد و نشانه‌ای از امید، بی‌تردید خارق‌العاده خواهد بود».

برای سو ماجرای احیای طبیعت نمادی است از اینکه حتی در بدترین مصیبت‌ها، کورسوی امیدی هست تا دوباره جان تازه‌ای بگیریم، شفا یابیم و از نو آغاز کنیم.

«و امید می‌تواند به وفور تکثیر شود».