جستجو به دنبال بازدیدکنندگان تایتانیک؛ «عملیات غیرممکن» در حالی که زمان به سرعت می‌گذرد

در حالی که فرصت برای نجات قربانیان به سرعت می‌گذرد، تیم‌های نجات و امداد به جستجو برای پیدا کردن زیردریایی کوچکی که یکشنبه برای بازدید بقایای تایتانیک زیر آب رفته بود، ادامه می‌دهند.

این زیردریایی کوچک که یک ساعت و سه ربع پس از زیر آب رفتن گم شد، حامل پنج سرنشین بود.

جستجو در اقیانوس اطلس در تمام طول شب ادامه داشته اما هنوز هیچ نشانه‌ای از زیردریایی مفقود شده، نیست. نیروهای دریایی کانادا و آمریکا همراه با شرکت‌های تجاری متخصص در زمینه جستجو در اعماق دریا نیز به تیم‌های امداد کمک می‌کنند.

تا عصر روز دوشنبه برآورد شده بود که سرنشینان زیردریایی حداکثر تا حدود چهار روز دیگر اکسیژن دارند.

همیش هاردینگ، میلیاردر و تاجر بریتانیایی، شهزاده داوود، تاجر پاکستانی و پسرش سیلمان نیز در میان سرنشینان زیردریایی هستند. همچنین به نظر می‌رسد که پل آنری نارجلت، جهانگرد فرانسوی، هم با توجه به پستی که آقای هاردینگ قبل از زیر آب رفتن زیردریایی در فیسبوکش منتشر کرد، جزو افراد گم‌شده باشد.

استاکتون راث، مدیر اجرایی شرکت اوشن‌گیت (شرکتی که عملیات را اجرا کرده است)، هم به احتمال فراوان داخل زیردریایی بوده است.

جان ماگر، از افسران ارشد گارد ساحلی آمریکا در نشست مطبوعاتی گفت: «الان اولویت ما این است که از بیشترین ظرفیت ممکن در منطقه استفاده کنیم.»

در حال حاضر از یک زیردریایی، هواپیماهای نظامی و شناورهای ردیاب زیردریایی در عملیات جستجو استفاده می‌شود. بقایای تایتانیک در ۷۰۰ کیلومتری جنوب ساحل نیوفاندلند قرار دارد و به احتمال فراوان عملیات نجات از بوستون و ماساچوست آمریکا انجام می‌شود.

گارد ساحلی آمریکا گفت یک کشتی جستجو به نام «پولار پرینس» از بعد ظهر دوشنبه جستجوی سطحی برای یافتن زیردریایی گم شده را آغاز کرده است. از این کشتی برای انتقال زیردریایی‌ها به محل بقایای تایتانیک استفاده می‌شود و این همان کشتی‌ای ‌بود که وظیفه پشتیبانی از زیردریایی گم‌شده را به عهده داشت.

به نظر می‌رسد زیردریایی گم شده، زیردریایی «تایتان» متعلق به شرکت اوشن‌گیت باشد، این همان زیردریایی‌ای است که دیوید پوگ، خبرنگار سی‌بی‌اس، پارسال از آن برای رسیدن به محل بقایای تایتانیک استفاده کرد.

او به بی‌بی‌سی گفت، هنگامی که کشتی پشتیبان زیردریایی درست بالای آن قرار دارد، امکان رد و بدل کردن پیام‌های کوتاه بین آن‌ها وجود دارد. در غیر این صورت ارتباط رادیویی یا از طریق جی‌پی‌اس هنگامی که زیردریایی زیر آب است، ممکن نیست.

آقای پوگ همچنین گفت که افراد داخل زیردریایی نمی‌توانند خودشان را از داخل آن نجات دهند، به این دلیل که خروجی زیردریایی پیچ و مهره‌هایی دارند که از بیرون بسته می‌شوند.

این زیردریایی‌های کوچک (submersible) با زیردریایی‌های معمولی تفاوت دارند. یک زیردریایی معمولی می‌تواند به طور مستقل کار کند، اما این زیردریایی‌های کوچک قدرت بسیار محدودی دارند و به همین دلیل برای انجام عملیات و بیرون کشیده شدن از آب نیازمند یک کشتی مادر هستند.

زیردریایی کوچک تایتان

آقای ماگر می‌گوید منطقه عملیات «دورافتاده» است و همین فرآیند جستجو را دشوار می‌کند. همچنین باید در نظر گرفت با توجه به این که نور فقط تا عمق ناچیزی در آب نفوذ می‌کند، دید در عمق بالا بسیار محدود است.

در وبسایت اوشن‌گیت مشخصات سه زیردریایی کوچک متعلق به این شرکت نوشته شده است و از میان آن‌ها فقط «تایتان» می‌تواند تا عمقی که بقایای تایتانیک قرار دارد، پایین برود.

این زیردریایی کوچک ۱۰۴۳۲ وزن دارد و به نوشت وبسایت می‌تواند تا عمق ۴۰۰۰ متری پایین برود. قیمت بلیت‌ برای هر نفر ۲۵۰ هزار دلار برای سفری هشت روزه است که شامل بازدید از بقایای تایتانیک در عمق ۳۸۰۰ متری نیز می‌شود.

عملیات نجات چگونه است؟

فرانک اوون، افسر سابق زیردریایی، می‌گوید که اولین مرحله عملیات جستجو شامل تلاش برای برقراری ارتباط با زیردریایی از طریق فرستند است.

او که مدیر سابق پروژه امداد و نجات زیردریایی استرالیا است، می‌گوید یافتن زیردریایی به دلیل اندازه آن و همچنین وجود یک میدان زباله (در اطراف بقایای تایتانیک) در منطقه جستجو بسیار دشوار است.

اوون می‌گوید هنگامی تایتانیک غرق شد، تمام قسمت‌های جدا شده کشتی در یک محل قرار نگرفته‌اند: «این مثل جستجو به دنبال یک مین در میدان مین است. خیلی سخت است که تشخیص داد کدام یک از چیزهایی که زیر آب است صخره است و کدام یک نه.»

او همچنین در مورد عمقی که بقایای تایتانیک در آن قرار دارند، می‌گوید که «بسیار فراتر از ظرفیت» دستگاه‌های نجات است.