نشست دوحه با شرکت نمایندگان حکومت طالبان آغاز شد

سومین دور نشست دوحه به ابتکار دبیرکل سازمان ملل با شرکت نمایندگان کشورها و حکومت طالبان در دوحه قطر آغاز شده است.

نمایندگان ۲۵ کشور و ۵ سازمان بین‌المللی امروز و فردا (۹ و ۱۰ سرطان/تیر) پشت درهای بسته وضعیت اقتصادی و مبارزه با مواد مخدر را بررسی می‌کنند.

ذبیح‌الله مجاهد در راس هیئتی شش نفری از مقام‌های حکومت طالبان در این نشست شرکت کرده است.

بنا به برنامه نشست دوحه، شام امروز با سخنرانی‌های رزماری دی‌کارلو، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی و صلح و نماینده حکومت طالبان افتتاح می‌شود.

فردا نماینده بانک جهانی و نماینده حکومت طالبان گزارشی از وضعیت اقتصادی افغانستان را ارائه خواهند کرد. رزا اوتونبایوا، رئيس یوناما در کابل، دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل و نماینده حکومت طالبان در مورد مبارزه با مواد مخدر گزارش‌ می‌دهند و در هر بخش نمایندگان کشورها نیز ارزیابی خود را از وضعیت افغانستان ارائه می‌کنند.

این اولین بار است که حکومت طالبان در چنین نشستی شرکت می‌کند. سازمان ملل می‌گوید این نشست‌ها برای تعامل با این حکومت «حیاتی» است اما به معنای به‌ رسمیت شناختن آن نیست.

محرومیت زنان از زندگی اجتماعی شامل برنامه رسمی نیست که اعتراض گسترده فعالان و سازمان‌‌های بین‌المللی حقوق بشر و چهره‌های سیاسی افغان را برانگیخته است.

ذاکر جلالی از مقام‌های وزارت خارجه طالبان در ایکس نوشت که فردا (دوشنبه) دو جلسه جداگانه، صبح و عصر در دو موضوع برگزار خواهد شد از جمله در مورد ممنوعیت‌های مالی و بانکی حکومت و بخش خصوصی افغانستان.

این مقام وزارت خارجه طالبان تاکید کرد که کار رسمی نشست روز دوشنبه پایان می‌یابد و جلسات بعدی «نمایندگان برخی کشورها مربوط به نشست دوحه نیست.»

در حاشیه نشست، هئیت حکومت طالبان می‌گوید با نمایندگان شماری از کشورهای هند، عربستان سعودی، قزاقستان، بریتانیا، نروژ، اندونزی، هلند و سازمان ملل متحد دیدار کردند.

آقای مجاهد در ایکس نوشت که در گفتگو با ضمیر کابلوف، نماینده ویژه روسیه، از او به خاطر حمایتش از موضع حکومت طالبان تشکر کرده است.

حسن کاظمی قمی، نماینده ایران پیش از سفر به دوحه در ایکس نوشت: «هدف ما تبیین مواضع، انتقال نگرانی‌های تهران درباره افغانستان و توضیح سیاست‌های انسان‌دوستانه ج. ا. ایران در زمینه اتباع حاضر در کشور به مقامات سازمان ملل و کشورهای شرکت‌کننده در نشست می‌باشد.»

زنان افغانستان باید در مذاکرات اصلی باشند، «نه در حاشیه»

سازمان ملل و نمایندگان کشورها قرار است روز سه‌شنبه نشستی جداگانه با نمایندگان جامعه مدنی افغانستان داشته باشند.

دست‌کم سه فعال زن افغان می‌گویند دعوت سازمان ملل برای شرکت در نشست دوحه را به خاطر برگزاری آن بعد از جلسات اصلی رد کرده‌اند.

حبیبه سرابی، عضو تیم مذاکرات صلح دولت پیشین افغانستان امروز در ایکس نوشت که در مورد دلایل خود نوشت که جلسه با نمایندگان جامعه مدنی در حاشیه نشست اصلی دوحه است که مشارکت واقعی و معنادار زنان بنا به قطعنامه ۲۷۲۱ شورای امنیت در نظر گرفته نشده است.

او افزوده است: «در حالیکه وضعیت حقوق بشر در افغانستان به سرعت در حال وخامت است، به نظر می‌رسد که هیچ مکانیسمی برای پاسخ‌گویی طالبان وجود ندارد که مسئول نقض سیستماتیک حقوق زنان، هزاره‌ها و اقلیت‌های مذهبی است.»

نبیله مصلح و زبیده اکبر، فعالان حقوق بشر نیز در ایکس نوشتند که در جلسه «حاشیه‌ای» نشست دوحه شرکت نمی‌کنند.

خانم مصلح نوشت: «زنان باید در میز اصلی نشست باشند و در مذاکرات اصلی سهیم باشند نه در حاشیه.»

پیشتر کمیته سازمان ملل برای رفع هرگونه تبعیض علیه زنان از عدم حضور زنان در نشست دوحه به‌شدت ابراز نگرانی کرد. این کمیته در بیانیه خود خواستار مشارکت فعال و مستقیم زنان و دختران افغان در گفتگوهای قطر شد که مربوط به «جدی‌ترین بحران حقوق زنان در سطح جهان» است.

«مشارکت نداشتن زنان و دختران افغان در این نشست، تنها باعث سکوت بیشتر آنها خواهد شد که در حال حاضر با نقض فزاینده حقوق خود بر اساس کنوانسیون رفع همه نوع تبعیض علیه زنان مواجه هستند.»

هفته گذشته، ملاله یوسفزی، برنده جایزه صلح نوبل در صحبت تلفنی با آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل گفت که حذف زنان از موضوع‌های اصلی نشست دوحه «غیرقابل قبول» است و پیام «نادرستی» می‌فرستد.

خانم یوسف‌زی افزود که به دبیر‌کل سازمان ملل تاکید کرده است که زنان افغان و فعالان اعتقاد راسخ دارند که هرگونه تعامل با طالبان بدون توجه به نیمی از جمعیت «خیانت» است.

ذبیح‌الله مجاهد دیروز شنبه (۲۹ ژوئن) در کابل در یک کنفرانس خبری گفت حقوق زنان «مسئله‌ای مربوط به افغانستان» است که باید در داخل کشور حل شود.

در نشست قبلی در ماه مارچ/مارس آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل شرکت کرد اما حاضر نشد دیداری جداگانه با نمایندگان حکومت طالبان داشته باشد که یکی از دلایل نرفتن آنها به دوحه بود.