مصاحبه پوتین با مجری آمریکایی؛ چگونه رئیس جمهوری روسیه رشته کلام را به دست گرفت

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه سخنرانی می‌کرد؛ شوخی می‌کرد و گاهی هم غر می‌زد- اما نه به میزبانش. تاکر کارلسون، خندید؛ گوش داد و بیشتر گوش داد.

در طول مصاحبه مجری آمریکایی با رئیس‌جمهور روسیه، که بسیار پرحاشیه هم بود، چهره او چند بار تغییر کرد؛به‌خصوص زمانی که وعده پوتین برای درس سی ثانیه‌ای تاریخ به‌ سخنرانی ۳۰ دقیقه‌ای تبدیل شد.

اما در بیشتر قسمت‌های مصاحبه، به نظر می‌رسید که کارلسون آنچه رئیس‌جمهور روسیه به او می‌گفت را تایید می‌کند.

ولادیمیر پوتین در بیشتر قسمت‌های این گفت‌وگو رشته کلام را در دست داشت و مصاحبه‌کننده کمتر در میان حرف‌هایش پرید.

کارلسون به عوض به چالش کشیدن ادعاهای نادرست رئیس‌جمهوری روسیه- که مظنون به ارتکاب جنایت جنگی است- از میدان خارج شد تا راجع به موضوعاتی نظیر «روح روسیه» صحبت شود.

تاکر کارلسون از مشهورترین مجری‌های آمریکا است با سابقه اجرا در شبکه‌هایی مثل فاکس‌نیوز، سی‌ان‌ان و پی‌بی‌اس در کارنامه حرفه‌ای‌اش.

خبرنگار گروگان

کارلسون مصاحبه خود را با پوتین به عنوان یک پیروزی برای آزادی بیان معرفی کرده بود و می‌گفت که به جایی می‌رود که هیچ رسانه خبری غربی جرات ورود به آن را ندارد.

این حرف نادرست است.

کرملین در مورد اینکه پوتین با چه کسی صحبت کند، بسیار گزینشی عمل می‌کند.

کرملین تقریبا همیشه کسانی را به این منظورانتخاب می‌کند که نه روسیه را بشناسند، نه به زبان روسی حرف بزنند تا نتوانند پوتین را به چالش بکشند.

کارلسون همچنین این واقعیت را نادیده گرفت که رئیس جمهور روسیه دو دهه در قدرت بوده است و پیوسته آزادی بیان را در این کشور از بین برده است.

اخیرا او گفتن حقایق درباره حمله تمام عیار به اوکراین را «جرم» اعلام کرد.

چند منتقد او، از جمله ولادیمیر کارا مورزا، ایلیا یاشین و بسیاری دیگر در حال حاضر به همین دلیل در زندان هستند.

دو ساعت کامل از مصاحبه گذشت تا اینکه مجری سابق فاکس نیوز در مورد روزنامه‌نگار آمریکایی ایوان گرشکویچ سوال کند.

این شهروند آمریکایی در حال تهیه گزارش بازداشت شد و با اتهام «جاسوسی» روبروست.

کارلسون پیشنهاد کرد که ولادیمیر پوتین این خبرنگار را به عنوان دستاورد سفرش به مسکو، آزاد کند.

آقای پوتین تلویحا اعلام کرد در ازای آزادی این خبرنگار آمریکایی چه می‌خواهد. او در مورد یک «وطن پرست» روسی صحبت کرد که یک «راهزن» را در یکی از پایتختهای اروپایی «از بین برد».

به نظر می‌رسد این تائید گزارش‌های قبلی باشد که در آنها روسیه خواستار مبادله زندانی در ازای آزادی وادیم کراسیکوف شده بود.

کراسیکوف، مامور اطلاعاتی روسیه مظنون است که در سال ۲۰۱۹ میلادی یک جدایی‌طلب چچنی را در پارکی در برلین به قتل رسانده است.

پوتین مدعی شد که مذاکرات در حال انجام است و «ممکن است توافق حاصل شود.»

البته می‌دانیم که این گفت‌وگوهای پیچیده جدید نیست و سه کشور برای آزادی احتمالاً حداقل دو زندانی آمریکایی در آن دخیل هستند.

پوتین می‌گوید می‌توان برای آزادی این خبرنگار آمریکایی به توافق رسید.

خطابه پوتین

این مصاحبه در کرملین با نطقی حاوی مضمونی تاریخی آغاز شد.

پوتین قبل از آغاز تهاجم به اوکراین، در مقاله‌ای بلند، وجود اوکراین را به عنوان کشوری مستقل انکار می‌کرد. اکنون به نظر می‌رسد که او این مقاله را حفظ شده است.

او تز خود را در حالی با اعتقاد قلبی ارائه می‌کرد که کارلسون در کسالت و ناباوری فرو رفته بود.

در ادامه این مصاحبه پوتین بحث‌های پر پیچ‌و‌خم گذشته را دوباره به میان آورد.

او از گسترش ناتو به طرف شرق، منطقه‌ای که روسیه به‌عنوان منطقه تحت نفوذ خود می‌بیند، دوباره گله کرد و گفت: «ما هرگز توافق نکردیم که اوکراین به ناتو بپیوندد.»

اما وجود یک همسایه تهاجمی و غیرقابل‌پیش‌بینی مانند روسیه بود که باعث شد اوکراین به دنبال امنیت بیشتر باشد.

پوتین همواره تظاهرات گسترده در کی‌یف طی یک دهه گذشته را به عنوان بخشی از یک «کودتای مورد حمایت غرب» توصیف کرده است که این‌گونه نبود.

او همچنین درگیری در شرق منطقه دونباس را، که مسکو باعث تحریک آن شد، «جنگ داخلی» خواند.

همه اینها بخشی از توجیه پوتین درباره تهاجم تمام‌عیار خود به اوکراین است که تقریبا دو سال پیش و به گفته او به همراه «نازی زدایی» اوکراین شروع شد و او مدعیست هنوز در جریان است.

کی‌یف با تک‌تک کلمات آن به‌شدت مخالف است.

پوتین در مقطعی گفت «روابط دو ملت بازسازی خواهد شد. آنها التیام خواهند یافت.»

اما من با بسیاری از اوکراینی‌ها ملاقات کرده‌ام که قبل از حمله روسیه به زبان روسی صحبت می‌کردند و اغلب به آن کشور سفر می‌کردند.

پس از دو سال جنگ و حملات موشکی بی‌دلیل، آنها دسته‌جمعی زبانشان را عوض کرده‌اند و به من می‌گویند که احساسی جز نفرت ندارند.

این فقط یک نمونه از فاصله ولادیمیر پوتین با واقعیت‌هاست؛ درست مانند فوریه ۲۰۲۲، زمانی که او نیروهای روسی را به سمت کی‌یف اعزام کرد و تصور می‌کرد که از آنها به عنوان منجی استقبال می‌شود.

امکان صلح

به نظر می‌رسد که پوتین از موضع قدرت نسبی با این مصاحبه موافقت کرده باشد.

این در حالیست که جنگ اوکراین شاهد تحولاتی بوده است.

متحدان غربی کی‌یف- به ویژه آمریکا، بر سر ادامه کمک‌های نظامی دچار اختلاف شده‌اند؛ ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهوری اوکراین، به‌تازگی فرمانده کل نیروهای مسلح این کشور را برکنار کرد و از نیاز به تجدیدنظر در عملیات نظامی سخن گفت.

وضعیت نامطمئن به نظر می‌رسد.

در این مصاحبه تکبر زیادی از سوی پوتین در مورد اینکه روسیه چگونه «آماده گفت‌وگو» و «مایل به مذاکره» است، به چشم می‌خورد.

او می‌خواهد از تردید حامیان اوکراین و خود اوکراینی‌ها در مورد ادامه جنگ سود ببرد.

پوتین با این استدلال که ناتو در حال درک این موضوع است که شکست روسیه در میدان نبرد «غیرممکن» است، می‌گوید: «دیر یا زود این به توافق ختم خواهد شد.»

این چهره کلاسیک پوتین است و تاکر کارلسون به او اجازه داد اینگونه پیش برود.

لازم نیست همه مصاحبه‌ها پرمجادله باشد. در بعضی مصاحبه‌ها به افراد فرصت زیاد برای صحبت داده می‌شود تا خود را ابراز کنند.

اما این مصاحبه چنین مفهومی را به حد مطلق آن رساند و اساسا، هیچ بخشی از اظهارات پوتین به چالش کشیده نشد.

و هیچ یک از حقایق واقعی تهاجم به اوکراین-نظیر اتهامات «جنایات جنگی» در بوچا و ایرپین به او گوشزد نشد.

پوتین در این مصاحبه همچنین وادار نشد درباره ادعای «موشک‌های دقیق» که به خانه‌های اوکراینی‌ها اصابت می‌کند و غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهد، پاسخ دهد.

این مجری آمریکایی طی مصاحبه به هیچ وجه پوتین را برای سرکوب سیاسی در داخل، شامل حبس کردن مخالفان سرسخت جنگ، تحت فشار قرار نداد.

هیجان

نحوه استقبال از کارلسون در مسکو فوق‌العاده بود.

روسیه مانند عاشق طرد شده‌ای که ناگهان مورد توجه قرار گرفته بود، هیجان‌زده شد.

به نظر می‌رسید که کارلسون هم تحت تأثیر تجربه خود قرار گرفته است.

مصاحبه او که شامل سؤالی در مورد امور ماوراء‌الطبیعه هم بود، با صحبت پوتین در مورد روح به پایان رسید.

هر دو چند ثانیه سکوت کردند، قبل از اینکه پوتین این سکوت را بشکند.

پوتین گفت: «می‌توانیم اینجا پایان دهیم؟»

کارلسون هم چشمکی زد و گفت: «ممنون آقای رئیس جمهور»