چه کمک‌هایی از جامعه جهانی به افغانستان می‌رسد؟

    • نویسنده, شروتی مینان
    • شغل, گروه راستی‌آزمایی بی‌بی‌سی

به گفته سازمان‌های امدادرسان بریتانیا، نگرانی فزاینده‌ای نسبت به وضعیت بشری در افغانستان وجود دارد. زیرا هشت میلیون نفر در زمستان امسال در معرض خطر گرسنگی قرار دارند.

بسیاری از کشورها از زمان تسلط طالبان در ماه اوت/آگوست، کمک های مالی خود به افغانستان را به حالت تعلیق درآورده یا به طور قابل توجهی کاهش داده‌اند.

اما سازمان‌های امدادی برای کمک به کاهش بحران، یک فراخوان عمومی برای کمک های مالی راه اندازی کرده‌اند.

چه گروه‌هایی حمایت می‌کنند؟

حدود ۸۰ درصد بودجه دولت سابق افغانستان از کمک‌های توسعه‌ای بین‌المللی تامین می‌شد. این حمایت مالی کشورها در حال حاضر عمدتاً به حالت تعلیق درآمده است. اما کمک های بشردوستانه تا حد زیادی ادامه یافته است.

به گفته دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل (UNOCHA) تاکنون در سال جاری، حدود ۱.۶ میلیارد دلار کمک به افغانستان مهیا شده است.

و ایالات متحده به طور مداوم بزرگترین کمک‌کننده و پس از آن اتحادیه اروپا بوده است. هرچند برخی از کشورهای اتحادیه اروپا، مانند آلمان، کمک مالی اضافی ارائه کرده‌اند.

در ماه اکتبر، اتحادیه اروپا متعهد شد که به ارزش یک میلیارد دلار به افغانستان کمک بشردوستانه ارائه کند.

چندین کشور منطقه از جمله پاکستان و هند از طریق نهادهای کمک‌رسانی، مواد غذایی و دارو کمک کرده‌اند.

بانک جهانی می‌گوید که کمک کنندگان بین المللی همچنین موافقت کرده‌اند که ۲۸۰ میلیون دلار از یک صندوق مسدودشده دارایی افغانستان را به خدمات غذایی و بهداشتی برای این کشور انتقال دهند.

اما گردآوری کمک‌ها همچنان به عنوان یک چالش باقی است. دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل برآورد می‌کند که برای سال آینده به چهار و نیم میلیارد دلار دیگر نیاز است.

ویکی آکن، از کمیته بین‌المللی نجات (IRC) در افغانستان می‌گوید: "واکنش و پاسخ بشردوستانه نمی‌تواند به‌طور پایدار شکاف‌های عظیمی را که با عقب‌نشینی گسترده‌تر حمایت‌های بین‌المللی برجای مانده است، پر کند."

چه چیزی بیشتر مورد نیاز است؟

برنامه جهانی غذای سازمان ملل (WFP) می‌گوید که وضعیت در افغانستان می‌تواند به بدترین بحران انسانی جهان تبدیل شود.

حدود ۲۳ میلیون نفر که بخش عمده جمعیت کشور هستند، در ماه‌های زمستان با کمبود شدید مواد غذایی مواجه هستند.

خانم آکن می گوید: "نیازمندی یک پدیده عمومی است...دشوار است که بگوییم حتا یک ولایتی به کمک نیاز ندارد."

طبق گزارش دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل، بین ماه‌های سپتامبر و نوامبر سال جاری:

  • حدود هشت میلیون نفر کمک غذایی دریافت کردند
  • شمار کامیون‌های آب در مناطق تحت تأثیر خشکسالی به بیش از ۲۰۰,۰۰۰ رسیدند.
  • بیش از ۲۰۰۰۰۰ کودک به دلیل سوء تغذیه تحت درمان قرار گرفتند.
  • بیش از یک میلیون نفر با ارسال دارو و سایر تجهیزات از سوی سازمان جهانی بهداشت، حمایت پزشکی دریافت کردند.

کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان همچنین به انتقال تجهیزات، از جمله اقلامی برای بهبود نصب خیمه/چادر، برای گرم نگه داشتن آوارگان داخلی افغانستان در ماه‌های زمستان کمک کرده است.

اما سازمان‌های کمک‌رسان بشری می‌گویند که تدارکات و خدمات بیشتری مثل این نیاز است.

اینگی سدکی، از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) می‌گوید: "هر چیزی که ما فراهم می‌کنیم فقط یک قطره در اقیانوس است."

در عین حال ۶۰ درصد از کلینیک‌های بهداشتی که توسط کمیته بین‌المللی صلیب سرخ ارزیابی شده‌اند، فاقد ظرفیت برای ارائه برنامه های تغذیه‌ای مورد نیاز افغان‌ها هستند.

کمک‌ها چگونه به افغانستان می‌رسد؟

ارسال بیشتر کمک‌ها از طریق زمینی، از مسیر مرزهای افغانستان با پاکستان، ایران، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان و قزاقستان ادامه دارد.

دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل می‌گوید با وجود محدودیت‌هایی که در تردد مردم در سراسر مرزهای کشور وجود دارد، این مرزها تا حد زیادی برای جریان کمک‌های بشردوستانه باز مانده‌اند.

اما سازمان‌های کمک‌رسان و دولت‌‌ها توانسته‌اند از مسیرهای هوایی نیز برای ارسال برخی تجهیزات اضطراری استفاده کنند. اما بیشتر پروازهای تجاری به کابل همچنان به حالت تعلیق باقی مانده است.

برنامه جهانی غذای سازمان ملل می‌گوید که برخی از کمک‌های غذایی نیز از منابع محلی تامین می‌شود.اما چالش‌های عمده‌ای در قسمت توزیع کمک‌ها در داخل افغانستان هنوز وجود دارد. سازمان صلیب سرخ بین‌المللی در افغانستان می‌گوید که شرایط به دلیل خشونت‌های پراکنده همچنان "بی‌ثبات و دشوار است."همزمان فروپاشی سیستم بانکی کشور در ماه اوت/آگوست "دسترسی به پول نقد را بسیار چالش برانگیز کرده است".اما اکنون، با شروع فصل زمستان که بارش برف دسترسی جاده‌ای و هوایی را در برخی مناطق غیرممکن می‌کند، سازمان‌های کمک‌رسان بر تامین غذا و سرپناه برای افغان‌های آواره در داخل کشور متمرکز شده‌اند.