نمایندگی سیک‌ها در پارلمان افغانستان: آرزویی‌ که خاکستر شد

نشر خبر نامزد شدن یک شهروند سیک برای انتخابات پارلمانی افغانستان، استقبال گسترده‌ای از سوی کاربران شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشت. بسیاری خارج از حلقه این اقلیت اعلام کردند که حاضرند به او رای بدهند.

درست یک هفته پیش برای تهیه گزارشی در مورد این نماینده هندو‌ها و سیک‌های افغانستان به درمسال (معبد سیک‌ها) کارته پروان شهر کابل رفتم.

به دیدن رئیس شورای سرتاسری هندوها و سیک‌های افغانستان؛ مردی بلند قد با ریش‌ سفید و هیکلی درشت. یگانه نامزد برای یگانه کرسی اختصاصی این دو اقلیت افغانستان در پارلمان.

روز گذشته پس از شنیدن خبر حمله انتحاری در میان مردم هندو و سیک افغانستان در شهر جلال آباد؛ کسانی که برای دیدن رئیس جمهوری افغانستان جمع شده بودند، فکر نمی‌کردم آقای سینگ نیز در بین قربانیان باشد؛ چون او در کابل زندگی می‌‎کرد اما انگار برای از دست ندادن این فرصت، او نیز همزمان با رئیس جمهوری به جلال آباد سفر کرده بود.

شنیدن خبر مرگ او، گوشزدی دوباره بود به این که مرگ در این کشور مانند سایه همراه ماست و امید به زندگی در این کشور چقدر می‌تواند واقعی باشد! حالا در مطلبی که در مورد او نوشته بودم، باید تمام فعل‌ها را به گذشته برمی‌گرداندم.

می‌گفت در جنگ‌های داخلی هشت نفر از اعضای خانواده‌اش در کابل کشته و هفت نفر زخمی شدند اما او به خاطر این که "افغانستان وطن اوست"، هرگز این کشور را ترک نکرد.

او گفت: "حالا هم در خانه خود چهارده نفر فامیل دارم. این خاک حیثیت مادر ما را دارد و آبروی و عزت ما در این خاک است. اگر همین چهارده نفر هم شهید شوند، من این وطن را ترک نمی‌کنم و به این وطن خدمت می‌کنم و آن روز افتخار من است که به خاطر این خاک مرمی/گلوله به سینه من بخورد."

اوتار سینگ، نخستین نامزد انتخابات پارلمانی افغانستان پس از نشر فهرست ابتدایی نامزدان این انتخابات است که کشته می‌شود.

او یکی از ۱۹ نفری است که روز گذشته در حمله انتحاری کشته شدند. اکثریت قربانیان این رویداد هندوها و سیک‌ها بودند. این نخستین رویدادی در افغانستان است که به این شمار، قربانیانش از مردم هندو و سیک است.

بسیاری از مردم اهل هنود و سیک افغانستان چشم امید به حضور یگانه نماینده‌شان به مجلس دوخته بودند تا شاید کمی از بار مشکلات‌شان کاسته شود؛ اقلیتی که سالهاست هر روز جمعیتش کمتر می‌شود و بی‌سرپناهی، فقر و مشکلات آموزش و پرورش کودکان‌شان بزرگترین دغدغه‌های‌شان است.

اما آقای سینگ می‌گفت وقتی کارش را در پارلمان آغاز کند تنها برای مردم اهل هندوها‌ و سیک‌ها نه، بلکه به تمام ملت افغانستان خدمت خواهد کرد.

تلاش برای از بین بردن فقر با جلب سرمایه‌گذاری‌های مهاجران هندو و سیک که اکنون در خارج به سر می‌برند، از مهمترین برنامه‌هایش بود. به گفته او، زمانی پنجاه درصد تجارت افغانستان به دست مردم هندو و سیک بوده است.

او از غصب زمین به عنوان بزرگترین مشکل مردم هندو و سیک افغانستان یاد کرد و وعده سپرد تا حد توان برای حل این مشکل بکوشد و بتواند زمین‌های دولتی را برای هندوها و سیک‌های بی‌سرپناه به دست آورد.

اوتار سینگ خالصه، در سال ۱۳۴۲ در شهر گردیز ولایت پکتیا در جنوب‌شرق افغانستان به دنیا آمده بود. او در زبان پنجابی، ماستری داشت و سابقه کار در ارتش افغانستان و مجلس سنای این کشور را نیز داشت.

سرنوشت کاندیدای اهل هنود و سیک در پارلمان

برای نخستین بار قرار است در افغانستانِ پس از طالبان، یک هندو یا سیک به مجلس نمایندگان راه پیدا کند. پیش از این تنها در دوره حکومت کمونیست‌ها هندوها و سیک‌ها در این مجلس نماینده داشتند.

در دور قبلی انتخابات دو نفر از اهالی هندو و سیک افغانستان برای انتخابات پارلمانی نامزد شده بودند که نتوانستند رای کافی به دست آورند. حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین افغانستان نیز به یکی از این نامزدان رای داده بود.

این اقلیت‌ها در دو دور مجلس سنا، هر کدام یک نماینده انتصابی از سوی رئیس جمهوری داشتند.

این بار برای انتخابات پارلمانی پیش‌رو، آنها یک نماینده حتمی خواهند داشت، زیرا پس از اعتراضات گسترده و تلاش‌های فراوان موفق شدند یک کرسی اختصاصی در مجلس نمایندگان به دست آورند.

برای انتخابات پیش‌رو که قرار است در ماه میزان/مهر سال جاری برگزار شود از این مردم تنها اوتار سینگ نامزد شده بود.

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان می‌گوید قانون در همچو شرایطی پیش‌بینی ندارد اما این نهاد برای حمایت از دموکراسی و اقلیت‌های مذهبی تلاش دارد تدابیری بگیرد که برای هندوها و سیک‌های افغانستان فرصت فراهم شود.

واکنش‌ها به "کشتار هندوها و سیک‌های افغانستان"

مسئولیت حمله انتحاری دیروز یکشنبه دهم سرطان/تیر را گروه موسوم به دولت اسلامی یا داعش برعهده گرفته است.

مرگ شماری از هندوها و سیک‌های افغانستان به خصوص اوتار سینگ و راویل سینگ، از فعالان مدنی مردم هندو در این رویداد واکنش‌های زیادی در شبکه‌های اجتماعی داشت.

بسیاری این رویداد را ضایعه بزرگ خواندند و با آنها ابراز همدردی کردند.

محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان نیز در پیامی در توئیتر خود نوشته قلب او برای خانواده‌هایی که عزیزان‌شان را در حادثه دیروز از دست دادند، شکسته است.

او گفته: "از کشته شدن شهروندان سیک افغانستان ناراحتم و افتخار دارم که با شمار زیادی از آنها در گذشته در تماس بودم."

عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی افغانستان نیز در پیامی گفته که هدف از حمله دیروز، جلوگیری از حضور مردم هندو و سیک در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی بوده اما همچو رویدادها نمی‌تواند مانع این مردم شود.

او گفته است که هندوها و سیک‌های افغانستان در چهار دهه گذشته بیشترین آسیب و خسارت را از جنگ در این کشور دیدند؛ خانه‌ها و جایدادهای‌شان را از دست داده و حتی محل آتش‌سپاری اجسادشان نیز غصب شده است.