شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
دختران افغان: میخواهیم با لباس دلخواهمان تمرین کنیم
- نویسنده, عالیه رجایی
- شغل, بیبیسی
زنان ورزشکاردر افغانستان با مشکلات فراوانی روبهرو هستند.این مشکلات در هرحوزه ورزشی، به گونههای مختلفی ظاهر شده است.
در جامعه سنتی و بستهای مثل افغانستان، ورزش کردن خود برای زنان یکی از دشوارترین کارها به حساب میآید. اما چالش جدی تر از آن، مبارزه زنان برای فراهم کردن فرصتهای ورزشی و انجام ورزشهای دلخواه شان است.
در طی دست کم ۱۰ سال گذشته بانوان بیشترعلاقمند ورزشهای رزمی شدند. اما بیشتر دختران افغان رامخالفت و ممانعت خانوادههایشان مجبور به ترک ورزشهای رزمی کرده است.
این خانوادهها به دلایل مختلفی از جمله نبود مربی زن در باشگاهها و نحوه پوشش، اجازه نمیدهند دخترانشان در رشته ورزشی که علاقه دارند، فعالیت کنند.
زهرا محمدی مدت ۱۳ سال است که ورزش رزمی میکند.
دختری که در ورزش فری فایت (بازیهای رزمی آزاد) تمرینات حرفهای دارد.
زهرا می گوید "یگانه هدفی که مرا وادار میکند قویتر و استوارتر باشم، تشویق دیگر دختران به ورزشهای رزمی است."
پوشش در ورزش
زهرا میگوید ورزشکاران برای مسابقات حرفهای باید با لباس مخصوص "تی شرت و شورت" وارد قفس شوند و پوشیدن شال/چادر ممانعت ایجاد میکند.
زهرا هیچ وقت نتوانسته است که لباس دلخواهش را در هنگام تمرینات یا مسابقاتش بپوشد.
نیایش، ورزشکار دیگر که تازه به این رشته روی آورده است، دوست دارد روزانه در میدان باز ورزشی در کابل تمرین کند. اما از آنجا که مردان آنجا حضور بیشتری دارند، او نمیتواند در آن فضا تمرین آزاد داشته باشد.
او میگوید "از این که نمیتوانم با لباسی که دوست دارم تمرین کنم میترسم که در آینده شامل مسابقات داخلی و خارجی نشوم."
نبود مربی زن
نبود مربی زن در افغانستان؛ اکثر دختران را مجبور به ترک ورزشهای رزمی میکند.
یکی از مشکلات اصلی که امروز بیشتر سد راه زنان افغان است، نبود مربیان حرفهای زن است که به این دلیل اکثر دختران نمیتوانند به ورزشهای رزمی روی بیاورند.
طوری که زهرا میگوید، هر دختری که به باشگاه میآید اولین سوالی که میپرسد وجود مربی زن در آنجاست.
تعداد کمی ازدختران راضی به این میشوند که با داشتن مربیان مرد در رشته ورزشهای رزمی فعالیت کنند.
نیایش معروف آرین، ۳ سال است که ورزش آزاد میکند، او میگوید "ازینکه مربیام مرد بود در اول خانوادهام مخالف این بود، تا بالاخره راضی شدند که من به تمریناتم ادامه بدهم."
سال گذشته شرکت هومل در دانمارک، لباس ویژهای را برای تیم ملی فوتبال زنان و مردان این کشور طراحی کرد.
این لباس به دو رنگ سفید و قرمز طراحی شد.
رئیس این شرکت گفته بود که زنان افغانستان مجبورند و یا بسیاری از آنها خود شان میخواهند حجاب داشته باشند. بنابر این لباس مناسب این موضوع طراحی شده است.
او گفته بود که این شرکت یک لباس شیک و عالی را برای فوتبال زنان افغانستان طراحی کرده و میخواهد که به این ترتیب دختران افغانستان به ورزش تشویق شوند.