 | | | ناظرله څوکسانوسره لاس اوګرېوان وچې ثمرګل يې مرستې ته ور ودانګل. |
پلوشې شکېبا ته وويل چې پلاريې د کلي د شورا رياست پرېږدي ځکه چې فتح خان دګل خان له مرستيالۍنه پخپله ګټه کار اخلي . ګلخان غوښتل چې دکلي شورا ته ولاړشي خو شکيبادشورا دړنګېدو وويل. ګلخان دا کار ناسم پوهاوی وباله. اکبر ګلخان پړ وباله چې پلاريې ژوره څاه دخپلې کلاتر مخ باسي. ګلخان ډاډ ورکړ چې دکليوالودغوښتنودرناوی به کوي. شکريې له فتح خان نه وغوښتل چې سميع الله بهرملکو ته يې واستوي ،خو فتح خان په بهرملکونوکې دقاچاقبرانوله لخوا دالله داد بندي کېدو وويل. رحيمداد د پيسو د پور په هيله د فتح خان ور وټکاوه خو هغه ځان ترې پټ کړ. اکبر رحيمداد ته وويل چې له بل چادې پيسې په پور وغواړي.  | | | عاطفې ښاپېرۍ ته ډاډ ورکړ چې رحيم به کريم دغچ اخيستلوله کاره منع کړي. |
ښاپېرۍ اندېښمنه وه چې به کريم د خپل دښمن نه د غچ اخيستلو په نيت له کوره وتلی وي، خو عاطفې ډاډورکړ چې رحيم به يې له دې کاره را وګرځوي. ناظرله کوم موټروان نه دماه جبينې دکور پته غوښتې وه خوهغه يې ګرېوان ته لاس ور واچاوه. ثمرګل دهغه مرستې ته ور ودانګل. |