 | | | درروستاهای افغانستان تدوير جرگه از قديم رواج بوده و منحيث عنعنه پذيرفته شده است. |
هرگاه دعوا و کشمکشها بر سر زمين، باغ، آب، راه های عبور ومرور هر زمانی ميان مردم روستاها به ميان می آيد ، با جرگه حل وفصل می شود. جرگه ها معمولا توسط بزرگان، ريش سفيدان وخان ها اداره می شود ، يا اينکه توسط اشخاص با اعتبار ميانجيگری صورت می گيرد. گاهی در مورد مسايل خيلی حاد نيز فيصله صورت می گيرد، گل محمد حق دوست از ولسوالی کوهسان هرات می گويد: سال پار درقريه قتل شد، جرگه فيصله کرد تا از دشمنی دست کشيده شود و ضمانت طرفين دعوا با نشان شصت با رضايت شان گرفته شد. پس از ضمانت،طرفين دعوا درجلسه حضور يافته نمی توانند. غلام محمد مسافرعضو جرگه پغمان می گويد: "درپغمان جنجال زمين بود، اعضای جرگه، شصت طرفين را به رضايت شان گرفت ودر غياب شواهد جمع آوری کرده دعوای را فيصله کرد".  | | | بعضا مردم به فيصله جرگه قناعت نکرده به محاکم دولتی مراجعه می کنند. |
بعضا مردم به فيصله جرگه قناعت يا به اعضای جرگه اعتماد نمی کنند، از اين لحاظ به محاکم دولتی مراجعه می کنند. عضوی جرگه در ولسوالی فرزه کابل در برابر سوالی که چرا فيصله های جرگه بعضا پذيرفته نمی شود؟ گفت: "جرگه نيروی نظامی ندارد، در حد توانش به مردم کمک می کند، اگر پذيرفته نشد، به محاکم دولتی راجع می شود". |