صمدعلی نوازش

	پخته کاری و نشيبی جوها، ساختن ذخيره و استفاده از آبياری قطره يی حل مشکل است.

برنامه را بشنويد

ضايعات آب در جوی تقريبا مشکل عمومی است؛ اما اين بيشتر مربوط به مناطقيست که جوهای طولانی داشته و به کم آبی مواجه باشند.

به نظر امان الله از پغمان کابل، جوها مقدار زياد آب را جذب می کند، اما بعضی جوهای طويل سوراخهای دارند از اين رو به مزرعه آب نمی رسد.

ضايعات آب بيشتر دامن گير مناطق مرکزی افغانستان است، مردم اين مناطق تجاربی دارند. عبدالسلام ازجاغوری غزنی می گويد:

" آب را از راه خيلی دور ذريعه يک نوع لوله (پليکا) به زراعت خود انتقال می دهيم، اگر از اين لوله کارنگيريم آب هرگز به مزرعه نمی رسد".

انتقال آب ذريعه ی لوله درصورتی امکان پذير است که مقدار آب کم باشد، اما برای انتقال آب زياد ناگزير از جوها استفاده شود.

نعيم در ولسوالی جاغوری جوی آبی را که ضايع می شد، پخته کاری کردند، اين کار را مردم ده به اتفاق هم انجام دادند.

دهقانان جوها را با بيل پاک کردند و درنقطه ی که آب بيشتر ضايع می شد، پلاستيک گرفتند و آب را با آن انتقال دادند.

	برای زراعت خوب وحاصلات فراوان ، جويها يگانه سيستم آبرسانی در مزرعه ها اند.

اين تجارب تاحدودی موثراست، ولی آخرين راه حل نيست، کارشناسان نيز تاحدودی اين تجارب را تائيد کرده همچنان سيستم آبياری قطره ی را توصيه می کنند.

عبدالکبير فرزام رئيس زراعت کابل، جلوگيری از ضايعات آب درجوی را چنين بيان می کند:

" پخته کاری سربندها، نشيبی جوها، ساختن ذخيره های آب و استفاده از سيستم آبياری قطره ی مشکل دهاقين را حل می کند.)