فهيم صابر

هرچند در روستا های افغانستان مکاتب زياد ساخته شده، اما تعداد از دخترا ن روی برخی از مشکلات نمی توانند مکتب بروند.

حاجی جميل از ولسوالی شکر دره می گويد: "در مهاجرت اولاد های ما در پاکستان درس خواندند، اما با برگشت به وطن دخترانم نتوانستند به در س شان ادامه دهند.

حالا دخترانم قرآنکريم، نوشتن و خواندن را برای دختران قريه می آموزانند تا هم آنها از نعمت خواندن ونوشتن بهره مند شوند و هم خود همه را فراموش نه کنند".

بعضی مردم اساس مکتب دخترانه را در مسجد گذاشتند در اين مورد عبدالصبور از ولسوالی چک ولايت ميدان وردگ می گويد:

"درمنطقه ما به ابتکار ملاامام مسجد محل، توانستيم همه بچه ها ودختران قريه را به صنف های جدا گانه تقسيم کرده درس را آغاز کنيم.

	دين مقدس اسلام آموختن علم را بر زن و مرد مسلمان يکسان ضرورت است،

حالا مکتب منظم داريم و تمام دختران قريه ما از نعمت سواد بهره مند شدند، تا حال تعداد زياد اطفال ما ازصنف ششم فارغ شده اند .

زرلشت باشنده ولايت غزنی کسيست که آموزش ابتدايی خود را از مسجد محل شان آغاز کرد و در پوهنتون بين المللی اسلام آباد کشور پاکستان به اتمام رساند.

مولوی فروتن از ولايت لوگر می گويد خانم اش باسواد است و ساير دختران و زنهای قريه را آموزش می دهد.