رشيده يزدان پناه

	عدم کفايه قلبی برای کودکان و اطفال بيماری آزار دهنده و ناتوان کننده می باشد.

اصطلاح نارسايی يا عدم کفايه قلب به اين معنی است که قلب نمی تواند به درستی خون را به بدن پمپ کند.

اطفال بنابر عوامل مختلف به اين بيماری مبتلا می شوند .

برنامه را از اينجا بشنويد!

خانمی که طفل او از اثر اين بيماری در شفاخانه صحت طفل بستر است، در مورد علت عدم کفايه قلب طفل اش می گويد:

"به گفته داکتران علت عدم کفايه قلب طفل ام، کم خونی خودم در زمان حمل بود حالا که طفل تولد شده، فوق العاده کم خون است و سبب نارسايی قلبی او شده است. "

داکتر نورالحق يوسف زی می گويد: "علت عمده نارسايی قلب در اطفال هم بيماری های ولادی است و هم کسبی. امراض ولادی يعنی امراض که مادر دارد چون توکسوپلازموزس يا بروسلوز.

از اثر اين بيماری ها در زمان حمل، طفل به امراض قلبی دچار شده و بيمار تولد می شود. اين مشکل ارثی هم است که از پدر و مادر به کودک می رسد .

عمده ترين عامل کسبی کم خونی است، سينه بغل و سوء تغذی، بندش بينی کودک و امراض ويروسی در اطفال نيزمی توانند سبب عدم کفايه قلب شوند."

	در اطفال کمتر از يک سال نارامی، گريه زياد و کبودی لب ها علايم عمده است .

در صورت عدم کفايه يا نارسايی قلبی، خون به اعضای حياتی بدن طفل چون گرده، مغز، دماغ و ساير اعضا نرسيده و اعضای حياتی بدن را از فعاليت بازمی دارد.

خانم انيسه که کودک او به عدم کفايه قلب مبتلا است می گويد:

"کودکم شير خورده نمی توانست، در پائين چشمهايش کبودی پيدا می شد و زياد گريان می کرد، روز وزنش را از دست می داد. "

در اطفال کمتر از يک سال نارامی، گريه زياد و کبودی لب ها علايم عمده است و طفل شير خورده نمی تواند.

اما در کودکان بالاتر از يکسال، کلان شدن جگر، پنديدگی ساق پاها، نفس تنگی، سرفه، ضربان شديد قلب، باختن وزن، کبودی در دور دهن و کلک ها نسبت نرسيدن اکسيجن کافی، علايم عمده اند.

با ديدن اين علايم دراطفال، هر چه زودتر به فکر تداوی آنها بايد شد، زيرا کودکان و اطفال در حالت رشد جسمی، فکری و ذهنی هستند و مقاومت وجود آنها پائين است.

عدم کفايه قلبی برای کودکان و اطفال بيماری آزار دهنده و ناتوان کننده می باشد، اما با تداوی می توانيم از خطرات آن جلوگيری کنيم.

	مادرانی که اطفال شان چنين بيماری دارند، هنگام شير دادن، سر او را بلند گيرند.

داکتر می گويد: "با ديدن علايم بيماری، طفل به داکتر برده شود تا علت اصلی تشخيص گرديده مطابق آن تداوی دارويی و غذايی صورت گيرد.

مادرانی که اطفال شان به اين بيماری دچار اند، هنگام شير دادن به طفل، سر او را بلند نگهدارند.

مادران حامله بايد متوجه خوراک و تداوی امراض چون بروسولوز و کم خونی خود باشند.

اگر طفل به امراض مانند سينه بغل، گرده يا کم خونی مبتلا است به زودترين وقت، داکتر مراجعه کنند تا طبق هدايت داکتر تداوی شود.