|
صدای آبادی: شکار حيوانات وپرنده های وحشی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
عده ازحيوانات وپرنده های وحشی که در افغانستان، از بين رفته بودند، دوباره در بعضی از مناطق، پيدا شده اند . افغانستان در گذشته لانه وپناهگاه انواع مختلف حيوانات وپرنده های وحشی بود. از جمع آن حيوانات وپرنده ها می توان از شير،پلنگ، گوسفند مارکوپولو وعقاب وباز نام برد . اما قراری که ديده می شود اين حيوانات وپرنده ها آهسته، آهسته مخصوصا طی سه دهه اخير يا قسما وياهم کاملاازبين رفته اند.
به همين اساس، ريس جمهور دولت اسلامی افغانستان، درسال 2002 ميلادی، فرمان منع شکارحيوانات وحشی را صادرنمود . البته درين فرمان، تذکر رفته که الی پنج سال، هيچ کسی حق ندارد، حيوانات وپرنده ها را شکارکند. پرسشی ايجاد می شود که چرا حيوانات وپرنده های وحشی، در افغانستان از بين رفتند؟ آدم خان، يکی از باشنده های ولايت غزنی می گويد: "در منطقه ما، بازهای وحشی پيدامی شد، اما تعداد مردم ، ازکشورهمسايه می آمدند و بازهای محل ما را به قيمت گزاف، خرايدری می کردند. همان بود که مردم منطقه ما، باز ها را دردام می انداختند و می فروختند، البته اين کارهشت سال پيش صورت می گرفت. " شير افضل باشنده ولايت خوست می گويد: "دليل ازبين رفتن حيوانات وحشی درمنطقه ما، جنگ ها و شکار بيرحمانه ،توسط مردم محل بود".
شکرالله ،باشنده ولايت کنرمی گويد: "قطع بيرحمانه جنگلات محل، دليل ازبين رفتن حيوانات وپرنده های وحشی محل ما بود. وقتی مردم ما جنگلات را زدند، همزمان با آن ،خشک سالی بالای ما آمد وهمان بود که پرنده ها و حيوانات وحشی در محل ما ازبين رفتن ." يکی از مسوولين اداره حفاظت محيط زيست که عبدالوکيل نام دارد می گويد: "موجوديت پرنده ها وحيوانات وحشی دريک محل، نه تنها که باعث زيبايی همان محل می شود، بلکه فوايد اقتصادی، تزينی و تفريحی هم دارد." با در نظرداشت همين ارزش ها، مردم ولسوالی تگاب کشم ولايت بدخشان افغانستان، تصميم گرفتند بعد ازين حيوانات وپرنده های وحشی محل شان را ،شکار نکنند . احمدالله ،که باشنده همين قريه است می گويد:
"آهوان ،گاوميش های کوهی، پلنگ ها وخرس های که قبلا دراين جا زندگی داشتند، بعد از منع شکار، دوباره پيدا شدند. درسال 1381 شورای مردم محل ما ، فيصله کرد که هيچکس حق ندارد، حيوانات و پرنده های وحشی راشکارکند". سيد عبدالمقيم، از همين قريه می گويد: "فايده اين که ماشکاررادرمنطقه خود منع کرديم و اين حيوانات دوباره پيداشدند، اين است که حيوانات وحشی زيبا و ديدنی استند. همچنان، مردم ازمناطق ديگر، برای ديدن اين حيوانات می آيند وزمينه خوبی برای رشد اقتصاد مردم محل ما محسوب می شود. فعلا اگر کدام شخصی، حتی يک کبک را شکارکند، مبلغ يکهزار افغانی جريمه نقدی و مدت دوازده روز در نظارت خانه ولسوالی حبس می شود .
اگر کسی آهوی را شکار کند، مدت شش ماه حبس می گردد که به همين ارتباط کسانی تابحال حبس هم شده اند. من از يک خاطره ام حکايت می کنم ، روزی از روزها، يکی ار همقريه های ما يک جوره شاخ آهو را پيدا کرده بود . هر چند وی می گفت، اين شاخ ها را يافته، اما مردم ما تنها بجرم اين که وی چرا به آن دست زده و يا چرا آن را برداشته وآورده، وی را مدت شش ماه در حبسخانه ولسوالی توقيف کردند. وقتی سياحان به اينجا غرض سياحت می آيند، منبع خوبی عايداتی مارا تشکيل می دهند، چون آنها برای ما پول استفاده ازوسايط ترانسپورتی ما را می دهند. يا وقتی در رستورانت های محل مابود باش می کنند ويا بعضی شان چون نا بلد استند برای شخص رهنما که آنها را به محلات ديدنی رهنمايی می کند، پول می پردازند.
مولوی نصير، ملا امام همين ولسوالی ،گفت: "نظربه اوامر دين مقدس اسلام، شکار مباح است. زيرا ازاثر شکار نسل پرنده ها وحيوانات ازبين می رود، ولی شکار از نظر دين مقدس اسلام شرايط خاص خود رادارد ." |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||