Pam yr obsesiwn gydag 'enw mawr'?
Fel arfer ar ôl gem ar bnawn Sadwrn mi fyddai'n cyrraedd y car tua chwarter wedi chwech a gan amlaf mae gen i daith o ryw ddwy i dair awr yn ôl i Gaerdydd.
Mae hynny yn rhoi amser imi felly i wrando ar ail hanner y gêm o'r Uwch Gynghrair ar Radio 5 ac yna 606, y rhaglen gydag Alan Green sydd yn rhoi cyfle i gefnogwyr ddweud eu dweud ar bynciau llosg y dydd neu'r wythnos.
Dwi'n cofio dro ar ôl tro yn gyrru yn ôl gydag Ian Walsh, cyn-flaenwr Crystal Palace a Chymru, pan roedd David Mellor yn arfer cyflwyno.
Y ddau ohonom ni yn gwylltio'n gacwn wrth glywed y cyflwynydd yn datgan nad oedd o yn methu â deall pam nad oedd Ryan Giggs yn chwarae dros Loegr.
Ta waeth, un o'r pynciau dan sylw y Sadwrn diwethaf oedd Mark Hughes fel rheolwr ar Manchester City.
Wedi blynyddoedd o fynd a dod mae yna ryw fath o sefydlogrwydd yn City rŵan. Dwi'n gwybod iddyn nhw gael saith gêm gyfartal ond maen nhw o fewn cyrraedd i'r pedwar uchaf ac maen nhw yn rownd gynderfynol y Cwpan Carling.
Ond yn ôl un neu ddau o gefnogwyr City maen nhw eisiau newid, maen nhw eisiau enw mawr.
A dyna wnaeth imi feddwl pwy maen nhw ei eisiau felly fel enw mawr? Mourinho, Wenger, Benitez, Houllier neu am yr eildro Erikksson?
Rŵan imi, er nad oeddwn i'n cefnogi Manchester United, roedd Mark Hughes yn un o'r goreuon - yn chwaraewr cryf, yn gallu cadw meddiant, yn gweithio'n galed dros ei dîm a hefyd yn meddu ar y ddawn i sgorio goliau gwych.
Er enghraifft y gôl yna dros Gymru yn erbyn Sbaen yn Wrecsam.
Fe enillodd o bron bopeth dros ei glybiau, mi chwaraeodd i United, i Barcelona, i Bayern Munich ac i Chelsea yn ogystal â sawl clwb arall.
Gofynnwch i unrhyw amddiffynnwr o'r cyfnod pan roedd Hughes ar ei orau pwy fydden nhw'n hoff o'i gael yn yr un tîm a chi, a'r ateb fyddai Mark Hughes.
Dwi ddim yn cofio'r un o'r rheolwyr eraill imi ei henwi chwarae ar yr un lefel, yn wir ar unrhyw lefel o safon.
A phe bai unrhyw un ohonyn nhw wedi cael ei eni ym Mhrydain fyddai'r un ohonyn nhw erioed wedi cael y cyfle i reoli ar lefel uchel.
Pan gafodd Arsene Wenger ei benodi yn rheolwr Arsenal fe gafodd ei fychanu a'i wawdio gan bapur newydd y Sun, hynny yw nes i Glenn Hoddle ddatgan mai Wenger oedd un o'r hyfforddwyr gorau iddo erioed weithio ag o.
Bwrw eu prentisiaeth gyda thimau ieuenctid, gyda thimau o adrannau is neu yn achos Mourinho yn wreiddiol fel cyfieithydd i Bobby Robson yn Barcelona.
Anodd gweld sefyllfa ble bydd rywun fel Chris Wilder o Rydychen, Keith Hill o Rochdale neu Simon Grayson o Leeds byth yn cael cyfle gyda chlwb mawr go iawn oherwydd dydyn nhw ddim yn enwau digon mawr i rai o'r cefnogwyr.
Trin a thrafod y byd pêl-droed yn ffordd unigryw criw 
