Tha briathran na bàrdachd seo, a chaidh a sgrìobhadh mar òran le Calum agus Ruaraidh Dòmhnallach, a' dèanamh ceangal eadar gluasadan a' chuain agus cuairt-bheatha dhaoine.
Cearcall a' Chuain le Calum agus Ruaraidh Dòmhnallach
'S ann à Uibhist a Tuath a tha Calum agus a bhràthair Ruaraidh Dòmhnallach. 'S e luchd-ciùil a th' annta sa chòmhlan ainmeil Runrig. Ann an Cearcall a' Chuain, tha na bàird a' beachdachadh air mar a tha beatha neach coltach ri gluasad na mara. Tha iad a' togail air feartan a' chuain agus a' dèanamh coimeas eadar sin agus na rudan a tha a' nochdadh nar beatha.
Cearcall a' Chuain
by Calum agus Ruaraidh Dòmhnallach
Tha sinn uile air cuan Stiùireadh cuairt tro ar beatha A' seòladh geòla dhorch Air chall an grèim na mara Tha a' ghaoth air ar cùl Tha a' gheòla a' cumail roimhe 'S cha dèan uair no an cuan Toinisg dhuinn no rian.
A' mhuir, tha i ciùin Tha i fiadhaich, tha i farsainn Tha i àlainn, tha i dìomhair Tha i gamhlasach is domhainn O, ach sinn, tha sinn dall 'S chan eil againn ach beatha Tog an seòl, tog an ràmh Gus am faigh sinn astar ann.
Ach tha mi an dùil, tha mi an dùil Nuair a bhios a' ghrian dol fodha Chì iad mi a' stiùireadh 'n iar Null a dh'Uibhist air a' chearcall Cearcall a' chuain Gu bràth bidh i a' tionndadh Leam gu machair geal an iar Far an do thòisich an latha.
