"Evet, Gürcistan Cumhurbaşkanı Mihail Saakaşvili hata yaptı, ama..." diye başlayan cümleler ile genelde Moskova'nın tavrı sorgulanıyor. Örneğin Guardian başyazısında şu satırlara yer veriyor:

"Gürcistan'ın hava savunma sistemi devre dışı. Rus jetleri Gürcistan hava sahasında serbestçe cirit atıyor."

"Rus saldırılarının bu aşamadan sonraki amacı, bağımsız bir ülkenin vatandaşlarını korkutup dehşete düşürmek. Onlara bölgedeki gerçek askeri gücün kim olduğunu hatırlatmak. Bu gücün Washington ya da Brüksel'deki NATO karargahı değil, Moskova olduğunu göstermek."

Bu noktada, Gürcistan ordusunun savunma amacıyla çekildiği Tiflis'e girmenin, Rusya için stratejik bir hata olacağı konusunda uyarıyor Guardian. Bunun uluslararası toplumu harekete geçireceğini savunan gazete şöyle devam ediyor:

"Rus müdahalesinin gerçek amacı Gürcistan'da rejim değişikliği ise (ki dün bazı askeri çevrelerden Rusya'nın sonuna kadar gitmesi gerektiği yorumları geliyordu), krizin boyutları dramatik bir şekilde değişir."

"1956 Macaristan, 1968 Çekoslovakya gibi bir durum olur bu ve ortalığı velveleye veren Gürcistan liderliği haklı çıkmış olur. Moskova, Mihail Saakaşvili'ye bu tatmini yaşattırmayacaktır. Rus yetkililer de, Gürcistan Cumhurbaşkanı'nı devirmek gibi bir niyetleri olmadığını açıkça dile getiriyorlar."

Rusya'nın hedefi ne?

Financial Times başyazısında bu soruyu soruyor ve şöyle devam ediyor:

"Devlet otoritesini yeniden inşa ettiğini göstermek, Rusların Soğuk Savaş'ın kaybı ve Sovyet imparatorluğunun dağılmasıyla zedelenen onurunu tamir etmek, öteden beri Putin'in projesinin merkezinde yer aldı. Ancak bunun büyük bölümünü başarmış olsa da, Rus liderliği paranoyak bir kabadayı gibi davranmaya devam ediyor."

"Gerçi adil olmak lazım. Batı ittifakının NATO ve Avrupa Birliği vasıtasıyla Rusya sınırlarına dayanması, Gürcistan ve Ukrayna'daki halk ayaklanmalarını desteklemesi ve Kosova'nın Sırbistan'dan, Kürdistan'ın da Irak'tan kopuşuna göz yumması, tehdit edici bir görüntü arz ediyor."

"Dahası NATO'nun Gürcistan ile flörtü, Saakaşvili'yi büyük oynamaya teşvik etmiş olabilir."

"Ancak yine de, Rusya'nın eski tebaasına kur yapan Avrupa Birliği ve NATO değildir. Tam tersine, Moskova'ya güvenmedikleri için, onlar Batı'nın kollarına atmışlardır kendilerini."

"Otokratik Rusya çevresini istikrarsızlaştırmanın ulusal çıkarlarına olduğu fikrinden vazgeçmedikçe de bu durum değişmeyecektir."

Rusya'nın dünyaya mesajı

Daily Telegraph'ta David Blair imzalı analizde, Moskova'nın Gürcistan operasyonunu genişleterek dünyaya bir mesaj verdiği fikri işleniyor. Dikkat çeken satırlar şöyle:

"Gürcistan'ı havadan ve karadan saldırılarla dövme fırsatını kullanarak, Rusya Başbakanı Vladimir Putin küresel sonuçları olacak etkili bir mesaj veriyor. O da şu: NATO'nun istikrarlı bir şekilde doğuya doğru genişleyerek eski Sovyet cumhuriyetlerini kucakladığı ve Moskova'nın da bunun karşılığında sadece tehditler savurduğu dönem artık sona erdi."

"Dahası Kremlin, anavatandan uzakta, Sovyetler Birliği'nin devamı niteliğindeki devletlerde yaşayan 25 milyon Rus vatandaşını korumak için güç kullanmaya hazır olduğunu gösterdi."

Batı, Rusya'yı ikna edebilir mi?

"Dikkatsizce sarf edilen sözler, cana mal olabilir." Independent bu başlık altında, dünyanın Kafkaslar'daki krize tepkisini eleştiriyor. Gazetenin başyazısında dikkat çeken satırlar şöyle:

"Dış dünyanın bu krize diplomatik tepkisi, özellikle de Amerika Birleşik Devletleri'ninki feciydi. Gürcistan Cumhurbaşkanı Mihail Saakaşvili'nin NATO üyesi olma idealini cesaretlendirmenin akıllıca olup olmadığını bir kenara bırakalım. Ancak Batı'nın bölgede çatışmaların aniden alevlenmesine verdiği tepki, yapıcı olmaktan uzaktı."

"Gürcistan'ın Irak'taki askerlerini Güney Osetya'da savaşmak üzere geri çekmesine izin vermesi, ABD'nin bu kavgada Gürcistan'ın yanında olduğunun açık bir işaretiydi. Başkan Yardımcısı Dick Cheney'nin 'Rus saldırganlığı'nı kınayan dünkü açıklaması da bunu kanıtladı. Bu durumda Beyaz Saray'ın ateşkesi sağlamada dürüst bir arabulucu olması için herhangi bir umuttan söz edilebilir mi?"

"Burada gerçekçilikten uzak bir yaklaşım söz konusu. Sadece Avrupa değil ABD de Gürcistan'ın egemenliğini savunmak için Rusya ile savaşa girmeyecektir. Rusya'nın elinde çok fazla jeopolitik kart var. Enerji kaynakları üzerindeki kontrolünden, İran ile ilgili müzakerelerdeki merkezi rolüne kadar. Dolayısıyla Batı'nın tehditleri inandırıcı değil."

"Çatışmayı kızıştırmak aptalca. Yapılması gereken, taraf tutmak yerine, iki tarafa da sıkı diplomatik baskı yapılması."

ABD'nin yakın gelecekteki Rusya politikası

Times gazetesinin Amerikan dış politikası üzerine yazıları ile tanınan yazarlarından Gerard Baker, "Putin ABD'nin kararsızlığını kullanıyor" başlığını kullanmış analizinde.

Yazara göre enerji ve İran müzakerelerindeki konumu nedeniyle Rusya'ya karşı sesini fazla yükseltemiyor Washington. Ancak bu durumdan rahatsız olan şahinler, daha sert bir politika izlenmesini talep ediyor.

Nihayetinde mevcut yönetimin günlerinin sayılı olduğunu hatırlatan Gerard Baker, başkan adaylarının Rusya konusundaki tavırlarına yer vermiş.

"Cumhuriyetçi aday John McCain'in seçilmesi durumunda, ABD'nin Rusya'ya karşı daha sert bir tutum izlemesi yüksek olasılık. Putin'i her zaman ciddi şekilde eleştirmiş bir isim olan McCain, Rusya'nın G8'den ihraç edilmesini bile önermişti."

"Kampanya ekibinde, keskin Rusya muhaliflerine yer vermiş durumda. McCain dün Moskova'ya yönelik en sert açıklamasını yaptı ve Amerika'nın Gürcistan'a insani yardımda bulunması, Moskova'nın da dünya kamuoyunun vicdanında yargılanması gerektiğini söyledi."

"Buna karşılık Demokrat aday Barack Obama'nın krizin başından bu yana mesajları daha temkinli oldu. Hafta sonu yaptığı açıklamada, iki tarafa da itidal tavsiyesinde bulundu. Daha sonra Rusya'ya yönelik eleştirilerini artırsa da, Amerika'nın ne tepki vermesi gerektiği konusunda yorum yapmadı."