Guardian gazetesi bu haberi şöyle veriyor: "Amerikalı alıcılar paniğe kapılınca, dükkanlar pirinç satışına sınır koydu. Küresel gıda krizi dün ABD'ye ulaştı."

Gazeteye göre fiyatların hızla tırmanmasıyla kaygıya kapılan tüketiciler, bol bol pirinç almaya başladı.

Bunun üzerine Wal Mart'ın nakit parayla çalışan kolu Sam's Club'ın yöneticileri, müşteri başına dört paketten fazla pirinç satılmayacağını açıkladı.

Rakip süpermarketlerden Costco'nun bazı şubeleri de, pirinç ve un stokları azaldıkça benzer önlemlere başvurdu.

Guardian'daki yazı şöyle sürüyor:

"Dünyada pirinç fiyatları yılbaşından beri yüzde 68 arttı. Ancak bazı Amerikan mağazalarında son haftalarda ikiye katlandı. Piyasa uzmanlarına göre halkın panik içinde stoklamasından çok, lokanta ve küçük dükkan sahipleri fiyatların artacağı beklentisiyle pirinç depolamaya başladı."

Aynı habere yer veren Times gazetesi de ABD'de bunun bir ilk olduğuna, gıda satışlarının asla sınırlandırılmamış olduğuna dikkat çekiyor.

'Suçlu Çinliler mi, biz miyiz?'

Times yazarlarından Ross Clark ise dünyadaki gıda fiyatları enflasyonunun nedenleri konusunda bugüne dek öne sürülen gerekçeleri yeterli bulmuyor.

Özetle aktaralım:

"Lanet olası açgözlü Çinliler. Doğru düzgün haşlanmış pirinç ve arada sırada da bambu filizi yemeye devam etselerdi, bizim hamburgerlerin maliyeti artmazdı.' Bu sözler, Batılıların yükselen gıda enflasyonuna tavrını aşağı yukarı özetliyor: 'Çinliler ve Hintliler, Batı tarzı beslenme cüretini gösterdiği için, bizim her hafta süpermarket arabalarımıza doldurduklarımızın bedeli bir yılda yüzde 15 arttı' deniyor. Bu analizde doğruluk payı olmakla birlikte, kendi tarımsal üretimimizin azalmasının da bir payı olduğunu görebiliriz belki."

Times yazarına göre 1996'da İngiltere'de tüketilen gıdaların yaklaşık yüzde 70'i burada üretiliyordu. 10 yıl sonra bu rakam yüzde 60'a indi.

"Bu yüzden," diyor Ross Clark, "Fiyatların artmasının nedenini Pekin'deki hamburger barlarında aramayın. Berkshire'ın bakımlı otlaklara dönüştürülmüş buğday tarlalarında arayın."

Enflasyon canavarı

Times'daki bir başka analiz ise artan gıda ve enerji fiyatlarıyla birlikte, Batı'da 70'lerde öldüğü sanılan bir canavarın dirildiğini belirtiyor: Enflasyon.

Gary Duncan imzalı bu yazıda da Batılı tüketicilerin, Asya'dan gelen ucuz ürünler sayesinde fiyat etiketlerinde sürekli düşüşlere alıştığı belirtiliyor.

Ancak Çin'in ve başka Asya ülkelerinin ekonomik güçler olarak ortaya çıkmasıyla birlikte, bu dönemin kapandığı kaydediliyor.

Financial Times gazetesi ise tartışmaya bir karikatürle katkıda bulunuyor.

Karısıyla karşılıklı yemek masasında oturan bir adam, "En çok neyi özlüyorum biliyor musun?" diyor, "Tabağımdaki yemekle oynamayı."

Tarlalara rağbet

Financial Times çalkantılar içindeki piyasada güvenli yatırım aracı arayanların, yeniden tarım alanlarına yönelmeye başladığını yazıyor.

Gazete şöyle diyor:

"Tarım uzun süredir düşüşteki bir sektör olarak görülüyordu. Ancak küresel gıda fiyatlarının yükselmesiyle birlikte son birkaç ayda değeri arttı. Sonuç olarak AB'de tarım arazilerinin fiyatı rekor seviyelere çıktı."

Financial Times açtıkları tarım fonunu iki haftada talep fazlası yüzünden kapatmak zorunda kaldıklarını söyleyen bir fon yöneticisinin görüşlerine de yer veriyor.

Bu fonların aldıkları tarım arazileri, işlenmek üzere çiftçilere kiralanacak.

Bir başka piyasa uzmanıysa, bu ilginin Doğu Avrupa ve eski Sovyet Bloku'ndaki ülkelere dek uzandığını söylemiş.

Gazze'de 650 bin kişi aç kalacak

Guardian gazetesi ise Gazze Şeridi'nde bugünden itibaren en az 650 bin kişinin çekeceği gıda sıkıntısından söz ediyor.

Ama bu sefer sebep ne Çin, ne biyoyakıtlar. Özetle aktaralım:

"İsrail'in ekonomik ambargosu yüzünden Gazze'de başgösteren yakıt sıkıntısı sonucunda Birleşmiş Milletler, gıda yardımını durduruyor. Bölgedeki BM yetkililerinden John Ging, İsrail'den Gazze'ye son 10 aydır yakıt sevkiyatının 'kesinlikle yetersiz' olduğunu, son iki haftada da tamamen durduğunu söyledi."

Guardian'ın Gazze'deki muhabiri Rory McCarthy'ye göre yakıt yokluğu, kamyonlarını çalıştıramayan BM'nin yanı sıra daha pek çok kuruluşu felce uğratıyor.

Gazze'nin merkez eczanesi, elektrik kesintileri sırasında ilaçları soğuk tutmak için kullandığı yakıtı tüketti.

Altı hastanenin ve tüm hükümet kliniklerinin çamaşırlarını yıkayan Şifa Hastanesi'ndeki çamaşırhanenin bir günlük yakıtı kaldı.

Gazze'deki tarım alanlarını sulayan kuyuların dörtte üçü de, yine benzinle çalışan pompalara muhtaç.

Bu yüzden Gazze'de bir kilo domatesin fiyatı bir şekelden, altı şekele çıktı.

İsrail ise yakıt sevkiyatını Filistinli militanların saldırıları yüzünden durdurduğunu söylüyor.

Ermeni ilanı

Times gazetesindeki neredeyse yarım sayfalık bir ilan, "24 Nisan 1915 - Ermeni Soykırım Günü" başlığını taşıyor.

İlanda Mustafa Kemal Atatürk, Churchill ve Amerikan Temsilciler Meclisi Başkanı Nancy Pelosi'ye ait olduğu belirtilen ifadeler yer alıyor.

Ayrıca toprağa yarı gömülü bir kafatasının altında, şu çağrı var: "Hala gerçeğin günışığına çıkarılmasını bekliyoruz. Ve Türkiye'nin inkarından vazgeçmesini."

Ana kucağı

Bu sabahki basın turumuzda son haberimiz, Daily Telegraph'tan: "Annenin sarılması, bebeğin acısını gerçekten azaltıyor" başlıklı bu haber, İngiltere'de erken doğmuş bebekler üzerinde yapılan bir araştırmaya dayanıyor.

Daily Telegraph şöyle yazıyor:

"Bilim adamları, topuklarından kan alınan 61 yeni doğmuş bebeğin yüz ifadelerini, kalp atışlarını ve kanlarındaki oksijen seviyesini inceledi. Sonuçta, işlem sırasında annelerinin kucağında olan bebeklerde acı işaretlerinin yarı yarıya düştüğünü gördüler. Bu bebeklerin reaksiyonları üç dakika içinde normale dönerken, annelerinin kucaklamadığı bebekler hala acı içindeydi."