Guardian gazetesi, John Reid'in açıklamalarını manşete "Reid'in şok istifa kararı Brown'a yeni bir başlangıç şansı verdi" sözleriyle taşımış.

Gazete, Blair sonrası, John Reid'in parti liderliği için, Maliye Bakanı Gordon Brown'a rakip olmayacağının tahmin edildiğini, ancak Reid'in bakanlıktan istifasının beklenmedik bir karar olduğunu aktarıyor.

Başbakan Tony Blair'in görevden ayrılma tarihini bu hafta açıklayacağını söylediğini hatırlatan Guardian, yorum yazılarından birisinde de ele aldığı istifa kararını şöyle değerlendiriyor:

"Blair kabinesinin bakanları, Brown'un yönetime gelmesi öncesinde zor bir kararla karşı karşıya. Ya kabinede kalmak istediklerini açık açık söylemeye karar verecekler ve istemiyorsa, Brown'un kendilerini görevden almasını bekleyecekler, ya da istedikleri pozisyona gelemezlerse başlarını öne eğip istifa edecekler. Bir diğer seçenek de John Reid'in yaptığı gibi, Brown dönemi başlamadan istifa edeceklerini açıklayarak kovuldukları izlenimi vermekten kaçınmaya çalışmaları."

Daily Telegraph "Brown, Blair dönemini geride bırakırken Reid ayrılıyor" manşetini, Financial Times ise "Reid'in ayrılışıyla, Brown'un 10 Numara güzergâhı engelsiz" başlığını atmış aynı konudaki haberlere.

Financial Times şu saptamada bulunuyor.

"John Reid'in, liderlik yarışında Gordon Brown'a destek vereceğini açıklaması ve Başbakan Tony Blair'in ayrılmasıyla bakanlık görevinden istifa edeceğini duyurması ardından, büyük olasılıkla parti içinde Maliye Bakanı'nın önüne çıkacak bir rakip kalmadı."

Gazetelerde öne çıkan diğer konu ise, Nicolas Sarkozy'nin Fransa'nın yeni cumhurbaşkanı oluşu.

Guardian gazetesi geniş yer ayırdığı haberine "Sarkozy: seçmenlerin hayali ve kâbusu olan adam tacı aldı" başlığını atmış.

Gazetenin başyazısı ise "Sağa keskin dönüş" başlığını taşıyor.

"Fransızlar çok sevdikleri bir adama oy vermiş değiller. Fransızlar, 'ihtiyaç duyduklarına inandıkları türden' bir cumhurbaşkanı seçtiler. 12 yıldır devam eden sürüklenmenin çaresini sağa keskin dönüşte buldular. Sarkozy'nin, Segolene Royal'e karşı iki önemli kişisel üstünlüğü vardı. İlki, parti içindeki tüm sürtüşmeleri halletmiş, mücadeleleri kazanmıştı. İkincisi ise verdiği mesaj çok net, çok açıktı. Sarkozy için söz bitti icraat vakti geldi. Fransız soluna gelince, cumhurbaşkanlığında peş peşe üç yenilginin ardından artık kendilerine çeki düzen vermelerinin zamanı geldi geçiyor. Kesin olan tek bir şey var: Artık ne sol ne de Fransa eskisi gibi olacak."

Nicolas Sarkozy, Independent gazetesinin de kapağında bu sabah.

"Sarkozy'nin iki yüzü" manşeti altında gazete, yeni Fransa'nın yeni cumhurbaşkanını şu sözlerle tanımlıyor:

"Adını, katı söylemi nedeniyle Fransa'yı bölmekle suçlanan bakan olarak duyurdu. Ama dün akşam Chirac'ın halefi olma yarışını kazandı ve 'tüm Fransızlar'ın cumhurbaşkanı' olma sözü verdi."

Independent başyazısında, "Sarkozy, görevi birleştirmek olan bölücü güç" başlığı altında, Fransa'da kimsenin şikâyetçi olma hakkı bulunmadığını, demokrasilerde en çok oyu alan adayın seçimlerden galip çıktığını yazıyor.

Sarkozy'nin, katı tutumu, 2005 yılında, banliyölerdeki isyanlar sırasındaki söylemi, suç ve cezaya yaklaşımı nedeniyle kendisini zaman zaman toplumdan dışladığını belirten Independent, şu değerlendirmeyi yapıyor.

"Sarkozy'nin önceliği, boyutlarının büyümesine kimi zaman kendisinin sebep olduğu bölünmüşlüğü ortadan kaldırmak olmalı. Geleneksel olarak Fransa cumhurbaşkanları toplumu birleştirici bir rol üstlenirler. Sarkozy, bu geleneği bozmak istemeyecektir. Sarkozy'nin ilk sınavı Haziran ayındaki parlamento seçimleri olacak. Seçmen, gerçekten Sarkozy'nin reformlarına sonuna dek destek veriyor mu yoksa parlamentoyu bir fren olarak mı kullanacak, gelecek ay ortaya çıkacak."

Dünya Bankası Başkanı Paul Wolfowitz'le ilgili tartışmaların ardı arkası kesilmiyor. Nobel ödüllü iktisatçı Joseph Stiglitz, bugün Financial Times gazetesinde yayımlanan yazısında, 'İyi yönetim, liderin seçilme şekliyle başlar' diye yazıyor.

"Dünya Bankası'nın içine düştüğü son kriz, yönetim sorunlarını çözmek için önemli bir şans" diyen Stiglitz, "ABD Dünya Bankası Başkanı'nı, Avrupa da Uluslararası Para Fonu IMF'nin liderini belirleme sevdasından vazgeçmeli" diyor.

"Wolfowitz'in Dünya Bankası'ndan ayrılması gerektiği konusunda küresel bir uzlaşma sağlanmış durumda. Demokratik toplumlarda, liderlik güven sağlamayı gerektirir. Bu güveni kaybeden Wolfowitz, kalan üç yıllık görev süresinde de bunu yeniden kazanamayacak. Elbette kendisine yakın olan kişileri yönetime getirebilir ama bu Dünya Bankası'nın 10 bin çalışanını daha da dışlamaktan başka bir işe yaramaz.

"Öte yandan, Dünya Bankası'nın çalışmaları, bağış yapanlara dayanıyor. Bu ülkeler de güveni kaybetmiş durumdalar. Wolfowitz ve ekibinin anlamadığı şu: Dünya Bankası Başkanlığı yetki değil bir imtiyazdır. Balık baştan kokar diye bir deyim vardır. Aynı şekilde, iyi yönetim de başkanın nasıl seçildiğine bağlıdır. Bu görev için birinci sınıf isimler var. Ekonomi profesörü Arminio Fraga ve Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı Başkanı Kemal Derviş gibi. Paul Wolfowitz'in bu görevden ayrılması ilk adım olacaktır. Ancak yerine gelecek kişinin nasıl seçileceği de bir o kadar önemlidir."