แอนดี กอตต์ส กับผลงาน 30 ปี ที่ถ่ายภาพคนดัง เช่น พอล นิวแมน, เมอรีล สตรีป และมอร์แกน ฟรีแมน

30 ปีที่แล้ว อาชีพช่างภาพของ แอนดี กอตต์ส เริ่มต้นเมื่อครั้งเขายังเป็นนักศึกษา และชักชวน สตีเฟน ฟราย นักแสดงชาวอังกฤษ มาเป็นแบบถ่ายรูปให้เขาสำเร็จ

และจากนั้นเป็นต้นมาก็ได้ถ่ายบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนในวงการบันเทิง เขาเล่าให้ฟังถึงความทรงจำและเบื้องหลังการทำงานกับคนดังเหล่านี้

พอล นิวแมน

แน่นอน ช่วงที่พิเศษที่สุดช่วงหนึ่งตลอดชีวิตการทำงานของผมคือการได้ใช้เวลากับนักแสดงระดับตำนานอย่าง พอล นิวแมน

พอลเป็นสุภาพบุรุษสุด ๆ เขาใจดี มีไหวพริบดี แล้วก็มีรอยยิ้มที่บ่งบอกถึงความรอบรู้เสมอ

ผมไม่เคยแสดงภาพนี้ที่ไหนมาก่อน เหตุผลที่ผมเก็บรูปนี้ไว้ดูคนเดียวมาตลอดเป็นเพราะผมถ่ายมันตอนที่พอลให้ฉายาผมเล่น ๆ ว่า "One Shot Gotts" หรือ ก็อตต์สผู้ถ่ายช็อตเดียวเสร็จ

เขาไม่คิดว่าจะมีช่างภาพคนไหนได้รูปช็อตเด็ด ๆ ได้เร็วเท่าผม พอผมตะโกนบอกเขาว่า "คุณนิวแมนครับ ได้รูปเรียบร้อยละครับ"

เขาตอบกลับด้วยรอยยิ้มกว้างและพูดว่า "คุณกอตต์ส คุณนี่สมคำร่ำลือจริง ๆ คุณนี่เป็นช่างภาพประเภทที่ถ่ายช็อตเดียวได้เลย คุณนี่คือ 'ก็อตต์สผู้ถ่ายช็อตเดียวเสร็จ'..."

ไคลี มิโนก

ผมรู้จักเธอมาตั้งแต่สมัยเล่นละครทีวีเรื่อง "Neighbours" เธอดูเป็นคนสนุกและสดใสมาตลอด และผมก็ไม่ผิดหวัง เธอมาถึงตรงเวลาเป๊ะและเปี่ยมไปด้วยพลัง

เมื่อเริ่มต้นถ่ายรูป ถ่ายไปไม่กี่ช็อตก็ชักจะสนุกเมื่อเธอเริ่มเต้นและก็หมุนตัว และพอถึงช็อตสุดท้าย เธอก้มหัวลงและสะบัดผมเหมือนกับในโฆษณาขายแชมพู

ซามูเอล แอล แจ็คสัน

แซมเป็นคนเท่และเป็นคนน่ารักเหมือนที่คุณจินตนาการไว้

ผมถ่ายภาพชุดนี้ที่เบเวอร์ลี ฮิลส์ แซมใส่เสื้อยืดสีส้มนีออน และกางเกงขาสั้นสไตล์เบอร์มิวดาที่เข้ากัน และสวมหมวกเบสบอล

เราได้คุยกันอย่างดี และผมมีเวลามากมายที่จะทำให้เราสองคนรู้สึกสนิทใจกัน ตอนผมกำลังจัดไฟ แซมไปเปลี่ยนชุด แล้วเขาก็กลับมาในชุดสีดำ เขาเท่มาก ๆ นี่คือภาพถ่ายบางส่วนที่เราไม่ได้นำไปใช้

เมอรีล สตรีป

ผมถ่ายรูปเมอรีลที่โรงแรมโซโหซึ่งเธอไปพบปะสื่อมวลชนสำหรับภาพยนตร์เรื่อง "The Iron Lady" เธอต้องให้สัมภาษณ์สื่อทั้งวันแต่ก็ยังอุตส่าห์หาเวลาให้ผม

เธอมีท่าทางอบอุ่นและยินดีมากที่จะให้ผมถ่ายรูป ตอนเริ่มต้น ผมใช้แสงอ่อน ๆ เพื่อค่อย ๆ ให้บรรยากาศการทำงานเป็นไปด้วยดี ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น เราพูดคุยหยอกล้อกันไปมาจนกระทั่งผมเปลี่ยนแสงเพื่อกระตุ้นอารมณ์ให้ "ดราม่า" เหมือนโลกแห่งการแสดงมากขึ้น ช่างแต่งหน้าของเมอรีลก็ตะโกนมาต่อว่าว่า "ไม่เคยมีใครจัดแสงให้กับคุณสตรีปแบบนั้นนะเวลาถ่ายรูป"

ผมคิดว่าแสงดีเยี่ยมแล้ว เลยหยุดการถ่ายไปชั่วขณะแล้วขอให้ช่างแต่งหน้าคนนั้นไปเรียกทีมพีอาร์มาช่วยเลือกไฟใหม่

พอช่างแต่งหน้าออกจากห้องไป ผมก็เปลี่ยนกลับไปถ่ายด้วยแสงแบบเดิมพร้อมกับขำกับตัวเองเหมือนเป็นเด็กนักเรียนซน ๆ กว่าช่างแต่งหน้าจะกลับมาผมก็ถ่ายรูปเมอรีลเรียบร้อย และเราก็บอกลากันและกันแล้ว

ถึงทุกวันนี้ผมยังยืนยันที่จะจัดแสงแบบที่ตัวเองเลือกและยังยิ้มให้ตัวเองอยู่เลยถึงวิธีที่ผมทำเพื่อจะได้แสงแบบที่ต้องการ

มอร์แกน ฟรีแมน

ผมถ่ายรูปมอร์แกน ฟรีแมน ตอนเขามาถ่ายภาพยนตร์เรื่อง "Batman Begins" ที่ลอนดอน ผมเตรียมตัวเรียบร้อยและเฝ้ารอการมาถึงอันยิ่งใหญ่ของเขา แล้วก็ไม่ผิดหวังเลยเมื่อตำนานภาพยนตร์ผู้นี้เดินเข้าห้องมา

ปกติแล้ว คนมักจะถ่ายมอร์แกนในลักษณะที่โดดเด่นหรือไม่ก็ดูศักดิ์สิทธิ์ ผมจึงอยากจะลองอะไรที่ดูแตกต่างออกไปหน่อย

ผมถามเขาว่าเขามีวิธีเล่นกับหลาน ๆ ยังไง และเขาก็ตอบมาว่าชอบทำหน้าตลก ๆ ให้เด็ก ๆ ขำ

ผมลองเสนอให้เราทำเหมือนกับว่ากำลังถ่ายรูปแบบที่ใช้ในหนังสือเดินทาง และเขาก็สนุกที่ได้ทำอย่างนั้น

คลินต์ อีสต์วูด

ผมไม่เคยวางแผนว่าจะถ่ายภาพคนอย่างไร แต่ก็พอจะรู้ว่าอยากได้รูปแบบไหน

สำหรับคลินต์ มันค่อนข้างง่าย ทุกทีที่ได้ยินชื่อเขาผมนึกถึงการหรี่ตาและเม้มปากก่อนจะชักปืนหรือออกหมัด

นี่เป็นหน้าตาที่ผมอยากได้

ตอนกำลังเตรียมตัวถ่าย คลินต์กำลังเล่นเปียโนเพลงแจ๊ส เมื่อผมพร้อมแล้ว เขาเดินมาด้วยใบหน้าที่ดูอบอุ่นและมีเสน่ห์

ผมตะโกนบอกเขาว่า "ผมอยากจะได้ Dirty Harry (ภาพยนตร์ที่คลินต์เล่นเป็นตำรวจซึ่งเป็นตัวละครเอก) ไม่ใช่ Grandpa Walton (หรือคุณปู่จากซีรีส์อเมริกันชื่อ The Waltons)"

คลินต์ขำเล็กน้อยแล้วก็ค่อย ๆ หรี่ตาและผมก็ได้รูปอย่างที่เห็นนี้

และแล้วก็มาถึงรูปนี้ของสตีเฟน ฟราย ในปี 1990 ที่ถ่ายขณะฟรายมาที่วิทยาลัยศิลปะและเทคโนโลยีนอร์ฟอล์ก(Norfolk College of Arts and Technology) ซึ่งกอตต์ส เรียนอยู่

และนี่คือนักแสดงชื่อดังอีกหลายคนที่กอตต์สได้ถ่ายไว้

คุณสามารถดูผลงานของแอนดี กอตต์ส เพิ่มบน เว็บไซต์ของเขา และทาง อินสตาแกรม ของเขา