กิจกรรมท่องอวกาศทำให้นกเขาไม่ขันหนักยิ่งขึ้น

แม้จะเป็นที่รู้กันมานานแล้วว่า การใช้ชีวิตในห้วงอวกาศเป็นเวลานาน ส่งผลกระทบทางลบต่อสุขภาพของมนุษย์หลายด้าน แต่ล่าสุดเพิ่งจะมีการทดลองว่าด้วยผลกระทบของกิจกรรมท่องอวกาศต่อสุขภาพทางเพศ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการอยู่ในภาวะไร้แรงโน้มถ่วง (microgravity) และได้รับรังสีคอสมิกที่เป็นอันตราย อาจทำให้อาการ “นกเขาไม่ขัน” ของบุรุษเพศรุนแรงขึ้นได้

ผลการศึกษาในหนูทดลอง ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร The FASEB Journal ฉบับล่าสุด เผยว่าหนูตัวผู้ที่โตเต็มวัย ซึ่งถูกจัดให้อยู่ในสภาพแวดล้อมจำลองคล้ายกับห้วงอวกาศ ซึ่งเป็นภาวะไร้น้ำหนักและต้องสัมผัสกับรังสีอันตรายอยู่ตลอดเวลา ได้รับความเสียหายที่เนื้อเยื่อประสาทและหลอดเลือดซึ่งเกี่ยวข้องกับการแข็งตัวของอวัยวะเพศ โดยดูเหมือนว่าความเสียหายนี้จะคงอยู่อย่างถาวร แม้จะได้พักฟื้นหลังสิ้นสุดการทดลองไปเป็นเวลานานถึงหนึ่งปีแล้วก็ตาม

ดร.มานูเอลลา อันดราเด นักสรีรวิทยาผู้นำทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตตของสหรัฐฯ บอกว่า “แม้อาการอวัยวะเพศไม่แข็งตัวจะพบได้มากถึง 50% ในกลุ่มผู้ชายที่มีอายุ 40 ปีขึ้นไป แต่ในอดีตยังไม่เคยมีการศึกษาถึงผลกระทบของการท่องอวกาศต่อเรื่องนี้มาก่อน ทำให้ยังไม่ทราบชัดว่า สุขภาพทางเพศของนักบินอวกาศชายจะเป็นอย่างไร หลังจากที่ต้องปฏิบัติภารกิจในห้วงอวกาศมาระยะหนึ่ง”

ประเด็นดังกล่าวมีความสำคัญอย่างยิ่ง หากมนุษย์ต้องการจะสืบพันธุ์ในห้วงอวกาศและเพิ่มจำนวนประชากรของอาณานิคมต่างดาว แต่ก็มีความเสี่ยงอยู่ว่าสุขภาพทางเพศและการเจริญพันธุ์จะเสื่อมลง เนื่องจากนักบินอวกาศต้องอยู่ในสภาวะแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์

ก่อนหน้านี้คนเราได้วิวัฒนาการมานานหลายร้อยล้านปีในสภาพแวดล้อมบนโลก ซึ่งมีทั้งแรงโน้มถ่วงและชั้นบรรยากาศที่เป็นเกราะป้องกันรังสีอันตราย แต่มนุษย์เพิ่งจะเริ่มออกสำรวจอวกาศได้ไม่นานในช่วงราว 60 ปีที่ผ่านมา ทำให้ร่างกายยังไม่สามารถปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมใหม่ ส่งผลให้เกิดการสูญเสียมวลกล้ามเนื้อและกระดูก, ของเหลวในร่างกายไหลเวียนและกระจายตัวผิดปกติ, เพิ่มความเสี่ยงโรคมะเร็ง, หรือแม้กระทั่งท้องอืดและผายลมมากเกินควร

ด้วยเหตุนี้ ทีมผู้วิจัยจึงลงมือทำการทดลองครั้งแรกของโลก ซึ่งตรวจสอบถึงความสัมพันธ์ระหว่างการท่องอวกาศกับการแข็งตัวของอวัยวะเพศชาย โดยใช้หนูทดลองตัวผู้ที่โตเต็มวัย 86 ตัว มาแบ่งออกเป็น 6 กลุ่มย่อย ซึ่งบางกลุ่มจะได้รับการฉายรังสีอันตรายในสัดส่วนที่คล้ายคลึงกับรังสีคอสมิกในอวกาศ และบางกลุ่มจะโดนเอาเชือกผูกหางเพื่อยกให้ขาหลังลอยขึ้นกลางอากาศ (hindlimb unloading) ซึ่งเป็นการจำลองภาวะไร้แรงโน้มถ่วงกับส่วนล่างของร่างกายนั่นเอง

เมื่อติดตามดูผลกระทบที่เกิดขึ้นกับหลอดเลือดที่ไปเลี้ยงอวัยวะเพศ ทีมผู้วิจัยพบว่าทั้งภาวะไร้น้ำหนักและการได้รับรังสีอันตราย ส่งผลต่อเนื้อเยื่อหลอดเลือดให้ได้รับความเสียหาย และทำให้สมรรถภาพทางเพศเสื่อมลงจนอวัยวะเพศไม่แข็งตัวอีกต่อไป โดยการได้รับรังสีอันตรายนั้นส่งผลกระทบรุนแรงกว่า เพราะสุขภาพทางเพศของหนูทดลองไม่อาจฟื้นคืนสภาพเดิมได้ แม้การทดลองจะสิ้นสุดและผ่านไปนานถึง 13 เดือนแล้วก็ตาม

แม้ทีมผู้วิจัยจะยืนยันว่า อาการนกเขาไม่ขันหลังท่องอวกาศนี้รักษาได้ โดยต้องใช้เวลานานอยู่สักหน่อย แต่ผลการศึกษานี้ก็เป็นสิ่งกระตุ้นเตือน ให้วงการสำรวจอวกาศได้ตระหนักถึงผลกระทบของการเดินทางนอกโลกที่มีต่อสุขภาพทางเพศ ซึ่งนับว่าเป็นปัญหาร้ายแรงอย่างยิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้กับนักบินอวกาศชาย โดยพวกเขาอาจต้องประสบกับภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศนานหลายเดือนหรือหลายปี หลังสิ้นสุดการปฏิบัติภารกิจและกลับมายังพื้นโลกแล้ว