Dei, gan Aled Lewis Evans

Available for over a year

DEI Bu Dei yno drwy’r degawdau. Cerydd yw’r cof cyntaf ohono. “Dach chi blant Wrecsam yn gallu siarad Cymraeg? Ta Saeson dach chi?” Yng Nglan Llyn heriai griw o ysgol y ffin. Cerydd â gwên, a phrocio hoffus. Ond cofiais innau eiriau’r D.J o Waunfawr. Gyrfa dros ddeugain mlynedd o ddarlledu, “Heddiw”, “Llwybrau Dei” a dringo’r copaon. Arweinydd llwyfan awyddus i gau drysau Pafiliwn yr Urdd a’r Brifwyl a’r Ŵyl Gerdd Dant. “Oes 'na rywun yn gwrando arna i?” Gŵr ei fro – clerc y cyngor plwyf yn ymhyfrydu ac ymgolli yng ngogoniant Parc Cenedlaethol Eryri. “Hwyl i chi ar y tir”. Bu Dei yno drwy’r degawdau. O gadernid Ty’n Twll, Nant Peris deil Dei i hollti’r graig at deimladrwydd ein profiadau yng ngrym y cyfweliadau gafaelgar. Llwydda â gofal crefftus yr holwr cywrain ei ymchwil, i gyrraedd hanfod pob sgwrs. Heb sentimentaleiddio na gwag siarad, cyrraedd canol llonydd y person bob tro. Hollti’r lechan yn lân. Aled Lewis Evans.