Preminuo Bart Bakarak u 94. godini: Odlazak jednog od najvećih kompozitora pop muzike i kulture

Bart Bakarak bio je jedan od poslednjih velikih pop kompozitora i tekstopisaca 20. veka.

Umro je prirodnom smrću u 94. godini, kod kuće u Los Anđelesu, saopštila je njegova publicistkinja Tina Brausam.

Zajedno sa Halom Dejvidom, Bakarak je napravio pesme koje su same po sebi postavile standard.

Bili su otmeni, privlačni, komercijalni i muzički složeni, a veliki broj njihovih pesama postali su hitovi tokom karijere duže od 50 godina.

Njegove pesme su prevazišle rok eru; nikad u modi, ali nikad ni van nje.

Bart Friman Bakarak je rođen u Kanzas Sitiju, u američkoj državi Misuri, 1928. godine, ali je odrastao u Njujorku, gde je njegov otac bio poznati kolumnista u novinama.

Kao tinejdžer je razvio interesovanje za džez, često je uspevao da se uvuče u mnoge njujorške džez klubove dok je još uvek bio maloletan.

Studirao je muziku u Montrealu i Kaliforniji i našao se u društvu kompozitora Džona Kejdža, koji je imao veliki uticaj na Bakaraka.

Bakarak je služio vojsku u Koreji i, kada se vratio u civilni život, počeo je da radi kao kompozitor i aranžer, pišući pesme za mnoštvo izvođača, među kojima je bila i glumica i pevačica Pola Stjuart, sa kojom se kasnije venčao.

U jednoj fazi tokom kasnih 1950-ih i ranih 1960-ih, pratio je Marlen Ditrih, dok je izvodila njen kabare šou širom Evrope i Sjedinjenih Država.

Do tada se udružio sa tekstopiscem Dejvidom.

Upoznali su se u čuvenoj Bril zgradi u Njujorku, severno od Tajms skvera na Brodveju, gde su mnogi muzički izdavači i popularni kantautori imali kancelarije.

Prve velike hitove ostvarili su 1957. i 1958. godine - „The Story of My Life", koju je snimio Marti Robins, i „Magic Moments", koju je otpevao Peri Komo, i dospeo na prvo mesto muzičkih top lista u Velikoj Britaniji.

Istrajavanje

Kako su osvanule 1960-te, činilo se da ovaj duo ne može da pogreši jer su pravili hit za hitom za brojne poznate izvođače.

Džin Pitni je snimio „24 Hours From Tulsa", braća Voker su napravili klasik „Make It Easy on Yourself", a Dasti Springfild je bila na top listi sa pesmom „I Just Don't Know What to Do With Myself".

Inspirisan njegovom drugom ženom, glumicom Endži Dikinson, Bakarak je napisao muziku za filmove, među kojima je i klasik „Raindrops Keep Fallin' on My Head" za film Buč Kesidi i Sandens Kid, kao i pesmu „Alfie", koja je postala hit pevačice Sile Blek.

Potonji je dobio nominaciju za Oskara za najbolju pesmu, kao i muzička tema za film Šta je novo, mačkice?, koju je snimio pevač Tom Džouns, i pesma „The Look of Love", hit umetnice Dion Vorik.

Najuspešnija i najdugotrajnija saradnja koju je duo je uživao bila je upravo sa Dion Vorik, pevačicom koju je par angažovao za snimanje demo ploča.

Počevši od „Don't Make Me Over" 1962. godine, snimila je niz od skoro 40 hitova sa Bakarakom i Dejvidom tokom narednih 10 godina, među kojima su i pesme „Walk On By", „Do You Know the Way to San Jose?" i „I'll Never Fall in Love Again".

Do početka 1970-ih, Bakarak i Dejvid su napisali više od 100 pesama, ali je njihovo partnerstvo počelo da se raspada.

Muzička verzija filma Izgubljeni horizont iz 1937. godine bila je skup promašaj i izazvala niz tužbi.

Bakarak i Dejvid prekinuli su partnerstvo.

Britkost

Njegov brak sa Endži Dikinson je takođe bio u problemu, a potražnja za njegovom muzikom počela je da opada.

Ali Bakarak je imao veliki povratak tokom 1980-ih, pišući hitove poput tematske pesme za film Artur, sa njegovom trećom suprugom, Kerol Bejer Sejdžer.

Nastavili su da rade zajedno i napisali „Making Love" za Robertu Flek, „That's What Friends Are For", koju je pevala Dion Vorik, kao i pesme za Gledis Najt, Nila Dajmonda i Peti Label.

Mnogo mlađi kantautori, poput Noela Galagera iz grupe Oejzis, divili su se Bakarakovoj muzici, a drugi su želeli da rade sa njim.

Sarađivao je sa Elvisom Kostelom i reperom Doktorom Dreom, a takođe se pojavio na velikom ekranu (u ulozi samog sebe) u filmovima o Ostinu Pauersu.

U junu 2015, Bakarak je nastupio na bini Glastonberi festivala uz ushićenu dobrodošlicu.

Sama bliskost sa Bakarakovom muzikom značila je da je njena britkost ponekad bila zanemarena: odbačena je kao „muzika za liftove" ili „slušanje usput".

Ali tipična Bakarakova kompozicija bila je ritmički složena, često pogrešno navodeći slušaoce iznenadnim promenama u taktu i nepravilnim frazama.

Harmonije su ponekad bile nekonvencionalne (navodi se da je Bakarak bio pod uticajem bibop džeza iz njegove mladosti) i bio je izvanredan u stvaranju muzičke udice koja ostaje u ušima i odbija da ode.

Pre svega, njegove pesme su muzički sofisticirane i zahtevale su sofisticirane interpretacije njegovih pevačica i pevača - što je možda jedan od razloga zašto su ga kasnije generacije kompozitora veoma poštovale.

Pogledajte video: Autor, muzičar, kompozitor Daniel Mate o kolektivnoj traumi koja pamti rat

Pratite nas na Fejsbuku,Tviteru i Vajberu. Ako imate predlog teme za nas, javite se na [email protected]