20-minutowy król, godzinny premier i 33 dni Pawlaka: najkrócej urzędujący przywódcy na świecie

Sébastien Lecornu zrezygnował ze stanowiska premiera Francji zaledwie 26 dni po objęciu stanowiska.

Lecornu został mianowany przez prezydenta Emmanuela Macrona po upadku rządu Françoisa Bayrou.

Szokujące oświadczenie pojawiło się zaledwie dzień po tym, jak Lecornu przedstawił swój gabinet, który spotkał się z ostrą krytyką ze strony francuskiego Zgromadzenia Narodowego.

Sébastien Lecornu był piątym premierem Francji w ciągu ostatnich dwóch lat.

Jak jego 26-dniowa kadencja wypada w porównaniu z najkrócej urzędującymi liderami na świecie?

33 dni Pawlaka

W 1992 r. Waldemar Pawlak pełnił funkcję premiera Polski przez zaledwie 33 dni, po tym jak został mianowany przez ówczesnego prezydenta Lecha Wałęsę.

Miał zaledwie 32 lata i pozostaje najmłodszym premierem Polski.

Pawlak miał niewielkie doświadczenie polityczne i poniósł porażkę w głosowaniu nad wotum nieufności. W 1993 r. powrócił jednak na stanowisko premiera i pozostał na nim do 1995 r.

Może to wyglądać jak wieczność w porównaniu z krótkimi epizodami niektórych światowych przywódców.

Miesiąc w Białym Domu

William Henry Harrison (1773-1841) był zarówno pierwszym prezydentem USA, który zmarł w trakcie sprawowania urzędu, jak i tym, który pełnił tę funkcję przez najkrótszy okres.

Były oficer armii był zaledwie 32 dni po objęciu stanowiska, kiedy zachorował na zapalenie płuc i zmarł w wieku 68 lat.

Obrotowe drzwi w Casa Rosada

W grudniu 2001 r. Argentyna znalazła się w tarapatach: poważny kryzys gospodarczy wywołał gwałtowne protesty uliczne, w których zginęło co najmniej 25 osób.

Wynikające z tego zawirowania polityczne doprowadziły do rezygnacji prezydenta Fernando de La Rua w dniu 20 grudnia.

To, co nastąpiło potem, było zdumiewającą sekwencją przewracających się politycznych kostek domina: de La Rua został zastąpiony przez lidera większości w Senacie, Ramona Puertę, ponieważ stanowisko wiceprezydenta pozostało nieobsadzone po wcześniejszej rezygnacji.

Dwa dni później Puerta zwolnił stanowisko, gdy Kongres wybrał Adolfo Rodrigueza Saa do zajęcia Casa Rosada, prezydenckiej kwatery głównej.

Ale Saa również zrezygnował w ciągu tygodnia po tym, jak zmalało poparcie dla jego nadzwyczajnych środków gospodarczych.

Zgodnie z prawem Puerta powinien był ustąpić ze stanowiska, ale odmówił, rezygnując z funkcji przewodniczącego Senatu.

Następnie mamy przewodniczącego Izby Deputowanych, Eduardo Camano – czwartego prezydenta (jeśli straciliście rachubę).

Trzy dni później zwolnił stanowisko na rzecz innego prezydenta wybranego przez Kongres, Eduardo Duhalde, który pozostał u władzy do wyborów powszechnych w 2003 r.

Przywódca Indii - na niecałe dwa tygodnie

Były premier Indii Atal Behari Vajpayee jest rekordzistą pod względem najkrótszego okresu sprawowania tej funkcji, ponieważ w 1996 r. wytrzymał u steru zaledwie 13 dni, po tym jak nie udało mu się uzyskać większości koalicyjnej po wyborach parlamentarnych.

Do władzy powrócił w 1998 r., ale jego kadencja trwała zaledwie 13 miesięcy, po czym rozpadła się kolejna koalicja i rozwiązano parlament.

Jednak partia Vajpayee (BJP) po raz kolejny osiągnęła dobry wynik w kolejnych wyborach, a on sam sprawował trzecią kadencję w latach 1999-2004.

Ciekawy podwójny rekord Sierra Leone

Siaka Stevens jest zarówno najkrócej urzędującym premierem, jak i najdłużej urzędującym prezydentem w historii Sierra Leone.

Wybrany w 1967 r. w wyniku zaciętej rywalizacji, został obalony i aresztowany w wyniku wojskowego zamachu stanu w tym samym dniu, w którym został zaprzysiężony.

Stevens śmiał się jednak ostatni: powrócił na urząd rok później, po zakończeniu rządów wojskowych, i pełnił funkcję prezydenta od 1971 do 1985 r.

Jego prezydentura naznaczona była jednak autorytarną postawą i licznymi zarzutami o łamanie praw człowieka, a także fałszerstwa wyborcze.

Inna ciekawa historia pochodzi z Republiki Południowej Afryki: 24 września 2008 r. Ivy Matsepe-Casaburri została pierwszą w historii kobietą prezydentem kraju po rezygnacji urzędującego Thabo Mbekiego – w tym czasie była ministrem komunikacji.

Jej kadencja trwała jednak tylko około 15 godzin, ponieważ parlament RPA wybrał innego ministra, Kgalemę Motlanthe, na następcę Mbekiego.

Bardzo tymczasowi prezydenci w Meksyku i Brazylii

Oprócz przykładu Argentyny, Ameryka Łacińska ma wiele innych przypadków wyjątkowo krótkich kadencji prezydenckich: meksykański Pedro Lascurain służył jako przywódca przez mniej niż godzinę podczas wojskowego zamachu stanu, który usunął urzędującego prezydenta Francisco Madero w lutym 1913 r.

W Brazylii przewodniczący Izby Deputowanych Carlos Luz objął urząd prezydenta 8 listopada 1955 roku, po tym jak urzędujący Cafe Filho poważnie zachorował.

W tym czasie Brazylia wybrała już nowego prezydenta, którym został Juscelino Kubitschek, ale kadencja ta miała rozpocząć się w styczniu 1956 r.

Trzy dni później Luz zwolnił jednak stanowisko na rozkaz Ministerstwa Obrony, które twierdziło, że tymczasowy prezydent przygotowuje zamach stanu, aby zapobiec zaprzysiężeniu Kubitschka.

Lider Senatu Nereu Ramos objął wówczas stanowisko na dwa miesiące.

Efemeryczni monarchowie

Królowie i królowe nie muszą walczyć w wyborach, a w epoce nowożytnej są stosunkowo bezpieczni przed rewolucjami republikańskimi, ale to nie znaczy, że ich panowanie nie będzie krótkie.

Wystarczy zapytać króla Włoch Umberto II: w 1946 r. wstąpił na tron po abdykacji swojego ojca, Vittorio Emmanuelle, i starał się uspokoić rosnące nastroje antykrólewskie we Włoszech, popierając referendum w sprawie monarchii.

Na nieszczęście dla króla, 54% Włochów zagłosowało za republiką. Panowanie Umberto trwało 34 dni.

Jeszcze krótszy i bardziej tragiczny epizod spotkał króla Nepalu Dipendrę Bir Bikram Shah Deva.

1 czerwca 2001 r. ówczesny następca tronu zastrzelił zarówno swoich rodziców, jak i różnych innych członków nepalskiej rodziny królewskiej, rzekomo w odwecie za odmowę pobłogosławienia jego małżeństwa z indyjską arystokratką.

Po morderstwach Dipendra podjął próbę samobójczą, strzelając do siebie. Nie udało mu się natychmiast popełnić samobójstwa i zapadł w śpiączkę, a zmarł dopiero trzy dni później. W tym czasie Dipendra był technicznie królem Nepalu.

20-minutowy król Francji

Ale wśród rodziny królewskiej rekord najkrótszego panowania należy prawdopodobnie do króla Francji Ludwika XIX. 2 sierpnia 1830 r. wstąpił na tron po abdykacji swojego ojca, króla Karola X, wśród masowych demonstracji przeciwko monarsze.

Ale Ludwik XIX poszedł w jego ślady zaledwie 20 minut później, abdykując na rzecz swojego siostrzeńca, księcia Bordeaux.

Ten tekst został napisany i sprawdzony przez naszych dziennikarzy, używając przy tłumaczeniu narzędzi AI, jako część projektu pilotażowego.

Edycja: Magdalena Mis